Το αεροσκάφος:
Το DC-3/C-47 είναι ένα από τα πιο διάσημα αεροσκάφη και ίσως το πιο αναγνωρίσιμο από όλους, λάτρεις της αεροπορίας και μη. Εχει πετάξει παντού, συμπεριλαμβανομένων και των δύο πόλων της γης, έχει μεταφέρει πρακτικά ότι μπορεί να χωρέσει στην άτρακτό του και έχει δράσει σαν επιβατικό, μεταφοράς VIP, μεταφορικό, μεταφοράς αλεξιπτωστιτών, ρυμουλκό ανεμοπλάνων, ηλεκτρονικού πολέμου, βομβαρδιστικό κατά τη διάρκεια του Soccer war, επιθετικό κατά τον πόλεμο του Βιετνάμ και ίσως πέρα από το ρόλο του μαχητικού έχει κάνει ότι δουλειά, και ενίοτε βρώμικη δουλειά, μπορεί να κάνει ένα αεροπλάνο.
Το DC-3 γεννήθηκε από τον ανταγωνισμό των αεροπορικών εταιρειών της δεκαετίας του 1930. Τότε η TWA χρησιμοποιούσε με μεγάλη επιτυχία τα Douglas DC-2. Η ΑΑ (American Airlines) ήθελε να προσφέρει κάτι διαφορετικό από τον ανταγωνισμό και ζήτησε από την Douglas ένα αεροσκάφος ανάλογο με το Pullman Railway Car, όπου οι επιβάτες θα μπορούσαν να κοιμηθούν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και ακτίνα δράσης τέτοια που να επιτρέπει πτήσεις από τη μία ακτή των ΗΠΑ στην άλλη. Η Douglas, αν και μετά βίας μπορούσε να εξυπηρετήσει τη ζήτηση για το πετυχημένο DC-2, δέχθηκε την πρόταση και το όλο project ονομάστηκε αρχικά DST (Douglas Sleeping Transport) και τελικά DC-3.
Για να ανταποκριθεί η Douglas, μεγάλωσε το πλάτος της ατράκτου του DC-2 κατά 26in, κυρίως στρογγυλεύοντάς την, την επιμήκυνε κατά 2.5ft και αύξησε το εκπέτασμα των πτερύγων κατά 10ft. Το νέο αερσκάφος μπορούσε να μεταφέρει 16 επιβάτες με δυνατότητα μετατροπής των καθισμάτων σε κρεβάτια ή 26 επιβάτες σε απλά καθίσματα. Η μέγιστη ταχύτητά του ήταν 370Km/h, η επιχειρισιακή οροφή στα 7000m και η εμβέλεια 2410Km. Το πρώτο DC-3 πέταξε στις 17/12/1935, η πρώτη παράδση στην ΑΑ έγινε τον Ιούνιο του 1936 και διηπειρωτικές πτήσεις ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Γρήγορα το DC-3 ξεπέρασε και έθεσε στο περιθώρειο το DC-2 και μέχρι την είσοδο των ΗΠΑ στον 2ο ΠΠ 430 DC-3 είχαν παραδοθεί και αυτό ήταν μόνο ή αρχή.
Το USAAC (US Army Air Corps) ήταν χρήστης της στρατιωτικής έκδοσης του DC-2 (C-33) από το 1936. Με την έλευση και την επιτυχία του DC-3 το USAAC έδωσε στη Douglas δύο συμβόλαια για την κατασκευή στρατιωτικών DC-3, ένα μεταφοράς αλεξιπτωτιστών (C-53 Skytrooper) και ένα μεταφορικό (C-47 Skytrain). Για να καλύψει τις ανάγκες η Douglas κατασκεύασε ένα νέο εργοστάσιο στο Long Beach, California και τα πρώτα C-47 παραδόθηκαν στα τέλη του 1941. Με την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο οι ανάγκες για C-47 εκτινάχθηκαν στα ύψη και ένα δεύτερο εργοστάσιο κατασκευάστηκε στην Tulsa, Oklahoma. Με το τέλος του πολέμου πάνω από 10000 είχαν κατασκευαστεί με 600 να καταλήγουν στο USN και 1900 στην RAF μέσω του Νόμου Εκμισθώσεως και Δανεισμού. Εδρασαν σε όλα μέτωπα και ποτέ δε μπόρεσε να καλυφθεί απόλυτα η υψηλή ζήτηση που υπήρχε.
Το C-47 κατασκευάστηκε από τους ρώσσους κατόπιν αδείας σαν Li-2 με ρωσσικούς κινητήρες Shvetsov ASh-62. Το κρατικό εργοαστάσιο GAZ-84 κατασκεύασε περίπου 300 με κυριότερη διαφορά από το C-47 την τοποθέτηση της πόρτας φόρτωσης στη δεξιά πλευρά της ατράκτου. Παραδόξως και οι ιάπωνες κατασκεύσαν τη δική τους έκδοση του C-47, κατόπιν αδείας παραγωγής για το DC-3 που πήρε αντί 90000 USD το 1938 η Mitsui and Far Eastern Trading. Σχέδια, εργαλειομηχνές και δύο μη συναρμολογημένα DC-3 κατέληξαν στις εταιρείες Showa και Nakajima οι οποίες άλλαξαν τους κινητήρες με τους Kinsei 51 και μέχρι το τέλος του πολέμου κατασκεύασαν 487 L2D.
Με το τέλος του πολέμου η πλειονότητα των C-47 πουλήθηκε σε ιδιώτες συμβάλλοντας στην επέκταση των αεροπορικών υπηρεσιών σε όλο το κόσμο. Παραδόξως 20 χρόνια μετά τα C-47 χρησιμοποιήθηκαν σαν gun ships στο Βιετνάμ, όπου οπλίστηκαν με SUU-11A/1A Miniguns τα οποία έβαλαν από τα παράθυρα και την πόρτα στην αριστερή πλευρά της ατράκτου. Εδρασαν με εξαιρετική επιτυχία στο ρόλο αυτό και συνέβαλαν στην ανάπτυξη άλλων πιο ισχυρών gun ships με αποκορύφωμα το Lockheed AC-130 Spectre. Το θέμα των επιθετικών C-47 παρουσιάζει μεγάλο μοντελιστικό ενδιαφέρον αν και πολύ σπάνια βλέπεις ένα ανάλογο μοντέλο. Παραθέτω κάποιες φωτογραφίες αν κάποιος φίλος έχει όρεξη για scratch build...
Σαν απόδειξη της γερής κατασκευής και της προσαρμοστικότητας του C-47, πολλά πετούν ακόμα, όχι σε κάποια air shows, αλλά προσφέροντας κανονικά τις υπηρεσίες τους σε αερογραμμές κυρίως στη Ν. Αμερική και στα νησιά του Ειρηνικού.
To kit:
Λοιπόν, μη λέμε τα ίδια συνεχώς, δεν έχω ψηφιακή μηχανή (ακόμα) οπότε ότι κάνω με το scanner μου.
Το κιτ της Italeri αποτελείτε από 62 κομμάτια σε δύο πλαίσια από olive drab πλαστικό (!). Τα πλαίσια, οι οδηγίες και τα σήματα ήταν ελεύθερα μέσα στο κουτί ενω τα διαφανή τμήματα ήταν κλεισμένα σε ένα σακουλάκι. Η γράμμωση είναι εγχάρακτη και σωστή για την κλίμακα ενώ η επιφάνεια των κομματιών, όπως τα περισσότερα κιτ της Italeri είναι ελαφρά σαγρέ. Tίποτα το σοβαρό, αν ενοχλεί ένα ελαφρύ πέρασμα με ντουκόχαρτο θα το διορθώσει. Το κιτ είναι πολύ καλά σχεδιασμένο και δεν μπόρεσα να βρώ ejector pin marks ή sink marks σε κανένα εμφανές σημείο.
Για το cockpit δίνονται δύο καθίσματα, δύο φιγούρες πιλότων, χειριστήρια και πίνακας οργάνων με ανάγλυφα όργανα. Μου φαίνονται αρκετά αν λάβει κανείς υπ’ όψη του ότι ελάχιστα φαίνονται όταν κλείσει η άτρακτος. Η άτρακτος έχει λίγη λεπτομέρεια με τη μορφή πάγκων για αλεξιπτωτιστές και οι πόρτες φόρτωσης μπορούν να κολληθούν ανοικτές ή κλειστές. Αν επιλέξετε την ανοικτή πόρτα τότε πρέπει να φτιάξετε τη δομή της ατράκτου scratch build γιατί εσωτερικά η άτρακτος είναι λεία ενώ οι πόρτες έχουν εσωτερική λεπτομέρεια.
Οι φωλιές των τροχών περιέχουν αρκετή λεπτομέρεια αλλά τα σκέλη προσγείωσης δείχνουν εύθραστα και θα χρειαστούν προσεκτικό χειρισμό. Ευτυχώς μπορούν να κολληθούν στο τέλος της κατασκευής. Οι υφασμάτινες επιφάνειες ελέγχου έχουν διακριτικά αποτυπωθεί στο πλαστικό. Οι κινητήρες έχουν ικανοποιητική λεπτομέρεια για την κλίμακα και με λίγο προσοχή στο βάψιμο θα δείξουν όμορφα. Για τα cowlings των κινητήρων δίνοται 3 διαφορετικές εισαγωγές αέρα (κομμάτια 52, 53 και 54) οπότε πριν αποφασίσετε ελέγξτε τις πηγές σας σχετικά με το αεροσκάφος που θέλετε να φτιάξετε. Για αυτούς που αρέσκονται στα «περίεργα» θέματα δίνετε το κομμάτι 58 το οποίο επιτρέπει την κατασκευή ενός R4D που ήταν τα C-47 του USN. Αν και οδηγίες αναφέρουν ότι το κομμάτι αυτό πρέπει να χρησιμοποιηθεί, δεν πρέπει να το κολήσετε για κανένα από τα δυό αεροσκάφη που δίνουν τα σήματα. Τα διαφανή τμήματα είναι λεπτά και χωρίς παραμόρφωση, αλλά θα χρειασθεί πολύ μαεστρία για να κοπεί το αλεξινέμιο από το πλαίσιο χωρίς να πάθει ζημιά.
Τα σήματα είναι όμορφα τυπωμένα και in register. Τώρα πως θα αντιδράσουν πάνω στο μοντέλο δεν το ξέρω. Μέχρι τώρα έχω συναντήσει δύο περιπτώσεις σημάτων από την Italeri, αυτά που είναι πολύ καλά και κάθονται με ελάχιστη χρήση βελτιωτικού της Gunze και αυτά που πρέπει να είναι φτιαγμένα από Kevlar και απαιτούν κάτι λίγο πιο ισχυρό από θειϊκό οξύ (H
2SO
4 και λίγες σταγόνες αίμα από alien) για να στρώσουν. Συμπέρασμα, δοκιμάστε ένα άχρηστο σήμα πριν μπείτε σε μπελάδες. Δίνετε η δυνατότητα κατασκευής 2 αεροσκαφών, ενός C-47A του 94 Sq, 439 TCG, USAAF και ενός C-47A Mk III, 271 Sq. Και τα δύο είναι olive drab και neutral grey και φέρουν invasion stripes. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί το ότι οι οδηγίες αναφέρουν το σωστό πλάτος για την κλίματα όσον αφορά τα invasion stripes. Οι οδηγίες για την βαφή του εσωτερικού είναι τουλάχιστον παράξενες, ελέγξτε τις πηγές σας πριν προσωρήσετε. Επίσης το neutral grey αναφέρετε σαν Dark Ghost grey FS36320, κάτι το οποίο κατά τη γνώμη μου δεν ευσταθεί.
Αν αποφασίσετε να μη χρησιμοποιήσετε τα σήματα του κιτ οι επιλογές είναι ατέλειωτες, τόσο σε πολιτικά όσο και σε στρατιωτικά θέματα. Για τους πιο ευαίσθητους δίνω μία εναλλακτική, φιλική προς το περιβάλλον πρόταση.
Παραδόξως στον τομέα των βελτιωτικών αν και περίμενα να βρω πολλά, ούτε 30 δεν υπήρχαν στη λίστα του Hannants και πολλά ήταν sold out. Παραθέτω τα διαθέσιμα:
Eduard 72252, C-47 Dakota (designed to be used with the Italeri kits)
True Details TD72021, Wheels.
Aztec AZD7217, COIN Warriors of the Guatemala AF.
Airwaves AEC72190, Douglas DC-3/C-47.
Quickboost QB72037, C-47 Dakota engines.
Sky Decals SD724813, Israeli Douglas DC-3/C-47 Dakota (6) Choice of 4X-FMJ in 1990s grey scheme; 4X-FNE Standard IAF scheme; 4X-FNH, 4X-FAK, 4X-FAA blue/brown/grey scheme; 4X-ADA "Arkia" Sinai Campaign with black/yellow stripes, brown/grey scheme Both scales 2 sheets.
Και για όσους αρέσκονται στα «διαφορετικά»
AMC Models AMC7206, XC-47C floats and decals for Douglas DC-3/C-47.
RVHP RVHP7294, C-47C (float plane/sea plane) conversion including decals.
Συμπέρασμα:
Ενα καλό, εύκολο κιτ ενός σημαντικού αεροσκάφους με ελληνικό ενδιαφέρον και μάλιστα σε λογικότατη τιμή (περίπου 15 EUR). Η πληθώρα χρηστών καθώς και η πλούσια πολεμική και μη δράση του τύπου δίνουν απεριόριστες εναλλακτικές όσον αφορά τα χρώματα της παραλλαγής. Επίσης αν υπάρχει όρεξη μπορεί να αποτελέσει βάση για super detailing και φυσικά ένα ανάλογο διόραμα, κάτι σαν «Ελληνικά φτερά στο Τσοσίν» ή «Εκδρομή στο Τατόι» κλπ.
Βιβλιογραφία:
1. C-47 Skytrain in Action, Squadron Signal Publications, Larry Davis, 1995, ISBN 0-89747-329-0.
2. Gunships - A pictorial history of the Spooky, Squadron Signal Publications, Larry Davis, 1982, ISBN 0-89747-123-7.
3. C-47 - R4D Units Of The ETO And MTO, David Isby, Osprey Publishing Limited, 2005, ISBN 1-84176-750-6.
4. Fire in the Sky: The Air War in the South Pacific, Eric M. Bergerud, Westview Press; Reprint edition (April 2001), ISBN 0-81333-869-7
