Θέμα: Honda NR 750 (Tamiya 1/12)

[Dakota]

Για την NR δεν νομίζω να χρειάζεται να πούμε πολλά, 750 κυβικά, 32 βαλβίδες και 4 οβάλ πιστόνια που σχηματίζουν 8 θαλάμους καύσεις. Η απάντηση της Honda στα 2χρονα και αν ρωτάτε γιατί την έφτιαξε, μα γιατί μπορούσε.

Το κιτ είναι μια πονεμένη ιστορία με δάκρυα ιδρώτα και μπινελίκια. Αγοράστηκε το 1993 όταν τελείωνα το λύκειο. Μέχρι τότε έφτιαχνα με μικρή επιτυχία μόνο τζετ στην 1/72 και φυσικά μόνο με πινέλο. Ούτε βερνίκια, ούτε τίποτα πασάλειμμα και δρόμο. Ήξερα όμως ότι αυτό το κιτ άξιζε κάτι καλύτερο. 2-3 χρόνια αργότερα και ενώ είμαι σπουδαστής και έχοντας φτιάξει μερικά αυτοκίνητα στην 1/24 ξεκινάω την NR. Πρώτη φορά που χρησιμοποίησα σπρέι για τον σκελετό και τις ζάντες. Μέχρι και γυαλιστερό βερνίκι έριξα. Έφτιαξα και τον κινητήρα και κάπου εκεί σταμάτησα. Είχαμε φτάσει στο 1996 και με κάλεσε η μαμά πατρίδα.

[Dakota]

Είμαστε πλέον στο 2000+ έχω κάνει μπόλικες μετακομίσεις, έχω χάσει τα περισσότερα μου μοντέλα, η NR όμως σώζεται μέσα στο κουτί της.
Ο χρόνος όμως την επηρέασε και το βερνίκι έχει κιτρινίσει πολύ άσχημα. Το 2009 κάνω επίσημα την επιστροφή μου στον μοντελισμό (άνεργος γαρ) και φτιάχνω ότι κιτ έχω στοκ.
Αυτό: https://www.modelclub.gr/forums/index.php/topic,14581.msg308012.html#msg308012 και αυτό https://www.modelclub.gr/forums/index.php/topic,14427.msg313918.html#msg313918 το οποίο πρέπει να ενημερώσω, όπως και 2 τζετ. Πινέλο και σπρέι όλα.

Η NR όμως είναι το Ιερό δισκοπότηρο, πρέπει να γίνει καλή! (καλάθια) Το πλαίσιο όμως είναι σαν μανταρίνι.

[Dakota]

Η επιστροφή στον μοντελισμό δεν κράτησε πολύ. Μόλις άρχισα να δουλεύω (μαύρος σε γαλέρα) τα μοντέλα μπήκαν στην βιτρίνα ή στην ντουλάπα του μπαλκονιού και ξεγελούσα το πάθος μου με έτοιμα μεταλλικά στην 1/43 ή έτοιμα αεροπλάνα στην 1/72. Επένδυσα χρόνο και χρήμα στο ebay  .

Κάπως έτσι φτάσαμε στο 2020 όπου δουλειά και οικογένεια είναι στρωμένα ώσπου η καραντίνα μας χτύπησε την πόρτα. Στο πρώτο κύμα συνέχισα να δουλεύω από το σπίτι, έπρεπε να τελειώσω ένα eshop για να έχουμε να φάμε  . Στο 2ο κύμα όμως πήρα την μεγάλη απόφαση. Έχοντας διώξει κιτ που δεν σκόπευα να φτιάξω έμεινα με την NR, ένα φάντομ σχεδόν τελειωμένο και ένα mini cooper. Το φάντομ τελείωσε πρώτο, μετά έκανα μερικά πειράματα σε 2 αρχαία ελικοφόρα 1/72 όσο περίμενα να έρθει ο ΑΕΡΟΓΡΑΦΟΣ.

[Dakota]

Στη ουσία ξεκίνησα το χόμπι από το μηδέν. Υλικά και εργαλεία δεν είχαν καμία σχέση με ότι ήξερα. Αρκετές ώρες στο youtube και η πρώτη σκέψη είναι ότι η NR πρέπει να πάει στα σκουπίδια. Ξεκινάω λέγοντας ότι κάπως πρέπει να μάθω. Ξεχνάμε τις τελειότητες και όπου μας βγάλει. ʼλλωστε σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά να βρεις να παρκάρεις όταν φτάσεις. Τρίβω το πλαίσιο με ντρέμελ που του έχω βάλει μαλακή βούρτσα. Τσάμπα το χάλασα, φαίνονται τα σημάδια ακόμα. Λίγο πριν το πετάξω το περνάω ένα χέρι ασημί με το αερογράφο και εξαφανίζονται όλα. Μαγικό εργαλείο τελικά! Παιδεύομαι αρκετά μέχρι να βρω σωστές αναλογίες σε χρώμα και διαλυτικό, το ρημάδι το κόκκινο είναι πολύ δύσκολο τελικά. Για κάποιο λόγο τα ακρυλικά της Tamiya μου λειτουργούν καλύτερα από Gunze. Στο κουτί μου έχω ακόμα μερικά Lifecolor 10ετίας που είναι πλέον άχρηστα.

Η ζελατίνα με δυσκόλεψε αρκετά, πρέπει να έκανα τουλάχιστον 15 προσπάθειες. Το χρώμα που δίνει η tamiya είναι μια μίξη 2 χρωμάτων clear από τα οποία έχω μόνο το ένα. Καταφέρνω να το φτιάξω χρησιμοποιώντας ένα clear red και ένα navy blue. Το μείγμα είναι εξαιρετικά αραιό και πρέπει να στρώσει με ένα πέρασμα. Το στρώσιμο το πετυχαίνω με την πρώτη, ο αερογράφος όπως πετάει πιτσιλιές. Ανεβάζω κατεβάζω πίεση τίποτα. Ξεκινάω το ψέκασμα στο πλάι και μετά ρίχνω στην ζελατίνα, τζίφος. Πάντα κάποια %#$@#!@ σταγονίτσα σκάει πάνω. Τελειώνει το χρώμα, φτιάχνω και άλλο και τελικά πετυχαίνω την μια και μοναδική φορά που δεν λέρωσε καθόλου.

[Dakota]

Το επόμενο πρόβλημα που αντιμετώπισα ήταν το βερνίκι. Παλιότερα χρησιμοποιούσα βερνίκι από χρωματοπωλείο σε σπρέι. Μετά από 10 χρόνια όμως και στα 2 αυτοκίνητα που το έβαλα (ford eliminator & nascar) ράγισε μαζί με μένα. Έχοντας πλέον τον αερογράφο δοκίμασα με βερνίκι της Tamiya. Αμ δε, γυαλάδα τίποτα. Μετά από αρκετό ψάξιμο μαθαίνω ότι αυτό είναι βερνίκι που το ανακατεύεις με χρώμα όταν θέλεις να το αλλάξεις από ματ σε gloss. Παίρνω βερνίκι της gunze, πειραματισμοί πάλι με την αραίωση γιατί μπουκώνει ο αερογράφος σε αναλογία 1/1, φωνάζει και η γυναίκα ότι μυρίζει, οπότε το ψέκαζα στο μπαλκόνι. Σε επόμενα Project θα επιστρέψω σε βερνίκια σε σπρέι. Μοντελιστικό όμως όχι από χρωματοπωλεία.

[Dakota]

Τελευταίο θρίλερ που έζησα ήταν οι χαλκομανίες. Μετά από 30 χρόνια φυσικά δεν θέλουν να συνεργαστούν. Προσπάθησα με διάφορα ζουμιά αλλά απλώς καταστρέφονταν. Οι μεγάλες βγήκανε σε κομμάτια, τα οποία με πολύ κόπο ένωσα. Έχασα διάφορα μικρά NR που επειδή ήταν σε ρίγες κυριολεκτικά αποσυντίθεται. Το μόνο που δεν μπόρεσα να σώσω και με πείραξε είναι τα 2 σήματα της Honda του ντεπόζιτου.

Είπα να δοκιμάσω να τρυπήσω τις δισκόπλακες αλλά δεν έχω τόσο ψιλό τρυπανάκι ούτε χειροκίνητο τσοκ. Ίσως στο επόμενο μιας και τα μηχανάκι είναι το μεγάλο μου πάθος. Επόμενος στόχος, καλύτερο wash και αποχρώσεις στις εξατμίσεις.

Όποιος έχει παρατηρήσεις παρακαλώ να μου τις πει. 

[KonstantinF]

Φίλε Ντακότα,

Συγχαρητήρια κατ' αρχήν για την επιστροφή στον μοντελισμό και για την επιμονή να τελειώσεις το μοντέλο! Μετά από τόση προσπάθεια, οποιαδήποτε σχόλια είναι περιττά, πόσο μάλλον που για να φέρεις σε πέρας αυτήν την κατασκευή χρειάστηκε να εξοικειωθείς με καινούργιες για σένα τεχνικές. Μένω σε λίγες παρατηρήσεις:

1. Κρίμα που ξεφορτώθηκες τα παλιά σου κιτ... Θα μπορούσες να τα χρησιμοποιήσεις σαν επιφάνειες εξάσκησης με τον αερογράφο.
2. Για την σωστή χρήση του αερογράφου δεν μπορώ να σε βοηθήσω, καθώς δουλεύω αποκλειστικά με σπρέι. Για σπρέι βερνίκια έχω να σου συστήσω όλη την σειρά της Gunze και ιδιαίτερα το Β513. Θέλει δυο βδομάδες στέγνωμα πριν το γυάλισμα, αλλά αξίζει την αναμονή και τα λεφτά του.
3. A propos γυάλισμα: Δεν αναφέρεις τίποτα περί αυτού στις αναρτήσεις σου. Αλλά το μοντέλο δεν τελειώνει με το βερνίκωμα ή το τελευταίο χέρι gloss. Αν χρειάζεσαι οδηγίες για το θέμα, εδώ είμαστε...

Καλή επιτυχία στα επόμενα! Κι αν μας φανερώσεις και το μικρό σου όνομα, θα είναι τέλεια!

[Dakota]

Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια σας. Δημήτρης το μικρό μου όνομα.

Στο επόμενο θα το πάμε όλοι μαζί βήμα βήμα.