Λοιπόν, το καλούπι έγινε με πλεξιγκλάς 1χιλ πάνω σε ένα φύλλο πλαστικού. Κανονικά θέλει 2χιλ για να μην καμπυλώνουν οι μεγάλες πλευρές. Επίσης καλό θα είναι να ψεκάζουν και με σπρέι σιλικόνης πριν την ρητίνη για να ξεκολλάνε πιο εύκολα (έκανα αρκετά σημάδια στο ξεκαλουπωμα).
Η ρητίνη είναι υγρό γυαλί χύτευσης της Αλφακεμ. Μπορείς να ρίξεις μέχρι 5 εκ περίπου. Δεν έβγαλε ούτε μια φυσαλιδα όσο γινόταν η στερεοποίηση. Έβαλα μόνο μια σταγόνα ακρυλικό vallejo μπλε αλλά ήθελε μάλλον 2.
Τα βαμβάκια στις προπέλες μπήκαν πριν χυθεί η ρητίνη. Τα αμέσως κατω από την επιφάνεια τα βύθισα ελαφρώς μετά. Όλα τα από πάνω έγινα μετα τη στερεοποίηση με βαμβάκι και gloss medium. Το βαμβάκι εγκλωβίζει λίγο αέρα και έτσι βγαίνουν οι φυσαλίδες μέσα, που είναι πολύ ωραίο εφέ. Τα εσωτερικά βαμβάκια μάλλον θα έπρεπε να είναι περισσότερα.
Επίσης υπήρξε αντίδραση της ρητίνης με τα χρώματα. Θα έπρεπε να είχα σφραγίσει το υποβρύχιο με ενα χερι ρητίνη πριν γίνει η χύτευση.
Η κόλληση στο ξύλο/βάση έγινε μετά με gloss medium.
