Καινούργιο κιτ στον πάγκο εδώ και καιρό, όμως με αργή πρόοδο. Πρόκειται για το καινούργιο και αρκετά αξιόλογο μοντέλο του FW 189A1 της ICM στη γνωστή 1/72. Πρώτες εντυπώσεις ιδιαίτερα θετικές. Δύο sprues σε γκρι χρώμα με πάρα πολύ λεπτά κομμάτια απαλλαγμένα στην πλειοψηφία τους από flash, και με εξαιρετική γράμμωση κύρια τα μεγαλύτερα. Τα μικρότερα έχουν ρηχή γράμμωση, ίχνη flash, ατέλειες στο καλούπωμα (εφόσον πρόκειται για δύο μισά) και κάπως απροσδιόριστες υπερυψωμένες λεπτομέρειες. Τα διάφανα τμήματα λεπτά και πεντακάθαρα. Οι οδηγίες λεπτομερείς με ένα μόνο μικρό σφάλμα που θα το επισημάνω στη συνέχεια.
Θα χρησιμοποιηθεί το βελτιωτικό και οι μάσκες της Eduard καθώς και ένα σετ ρητίνης της CMK για τον κινητήρα, που είναι για μοντέλο της MPM κι ελπίζω να ταιριάξει χωρίς κανένα πρόβλημα. Όταν αγοράστηκε δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμη το αντίστοιχο σετ για το εν λόγω μοντέλο.
Η κατασκευή ξεκινά από το πιλοτήριο, όπου αρχικά το κάθισμα αντικαταστάθηκε από το μεταλλικό της Eduard που δείχνει πιο σωστό και λεπτότερο. Αφαιρέθηκαν διάφορα κουτιά στις πλευρικές κονσόλες και αντικαταστήθηκαν από φωτοχαραγμένα ενώ προστέθηκαν και όσα λείπανε, βάσει των σχεδίων της Eduard και των πολύ κατατοπιστικών βιβλίων που ευγενικά πρόσφερε ο Γιάννης Ασημάκος. Όσοι προσπαθήσετε να φτιάξετε τους γεμιστήρες των πολυβόλων από τα photo etched αντίστοιχα κομμάτια, δείτε το ενδεχόμενο να «ντύσετε» τους αντίστοιχους του κιτ, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να κολλάει ευκολότερα και να είναι πιο σταθερό.
Αφού συναρμολογήθηκε το κόκπιτ, ψεκάστηκε αρχικά με το μαύρο microfiller της ΑΚ, ένα εξαιρετικό προϊόν. Στη συνέχεια με αραιωμένο λευκό δημιουργήθηκαν σκιάσεις και ήρθαν στην επιφάνεια οι υπερυψωμένες λεπτομέρειες. Το βασικό χρώμα ήταν το German Grey, ενώ τα ξανοίγματα έγιναν με πολύ αραιωμένο XF-83 στα δομικά στοιχεία του κόκπιτ και το κέντρο των πάνελ. Οι υφασμάτινες επιφάνειες βάφηκαν με Red Brown και οι γεμιστήρες των όπλων με Gun Metal. Εγιναν πρόσθετα φωτίσματα με πινέλο και Light Grey και το σύνολο σφραγίστηκε με satine microscale.
Όπως επεσήμανα πριν, στο στάδιο 5 της συναρμολόγησης τα κομμάτια που προσαρμόζονται στο Β10 δεν είναι τα Β3 και Β9 αλλά τα Β25 και 26 αντίστοιχα. Επιπλέον στα στάδια 35 και 36, όταν θα κολληθούν μεταξύ τους τα κομμάτια Β18&Β19 καθώς και τα Β14&Β15, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή κατά την τοποθέτησή τους στο κάτω μέρος του Β10.
Όπως κι αν προσπαθήσει κανείς, θα δημιουργηθεί σκαλοπάτι είτε από τη μία ή την άλλη πλευρά. Προσοχή κατά το πάτημα των κομματιών στο εν λόγω σημείο, το πλαστικό είναι εξαιρετικά λεπτό και μαλακό και σπάει πάρα πολύ εύκολα. Η κόλληση ενισχύθηκε με λεπτή λωρίδα πλαστικού πλάτους 1 χιλ. και πάχους 0,25χιλ, που βοήθησε να εξαλειφθεί και το σκαλοπατάκι. Επίσης η μη προσεκτική κόλληση θα έχει επίπτωση στη σωστή ευθυγράμμιση της ουράς με ότι αυτό συνεπάγεται.
Γενικά κατά τη διαδικασία της συναρμολόγησης καλό είναι να κολληθεί το ουραίο πηδάλιο στα tail booms σχηματίζοντας πρώτα το χαρακτηριστικό «Π» και στη συνέχεια το σύνολο να προσαρμοστεί στις πτέρυγες.
Τα ατρακτίδια των κινητήρων έχουν ρηχή γράμμωση που εξαφανίζεται εύκολα εάν το παρακάνουμε στο τρίψιμο. Επίσης στο δικό μου κιτ υπήρχε και αρκετό flash στα εν λόγω κομμάτια κάτι που δε δικαιολογείται από τα καινούργια καλούπια, οφείλεται όμως στο πολύ μαλακό πλαστικό.
Αυτό προς ώρας, η κατασκευή προχωρά με φυσιολογικούς για τις υποχρεώσεις ρυθμούς και ελπίζω σε λίγες μέρες να έχει πέσει και το πρώτο χρώμα. Εκείνο που με ανησυχεί είναι το πως θα εφαρμόσουν τα μεγάλα διάφανα τμήματα, αλλά ας είμαστε αισιόδοξοι.
