Το γνωστό κιτ της νέας ΑΜΚ είναι ένα πραγματικό αριστούργημα. Πέρα δύο σημείων δεν χρειάστηκε όχι απλά στόκο, αλλά ούτε και τρίψιμο. Το engineering είναι απλά απίστευτο και η όλη κατασκευή προχώρησε χωρίς το παραμικρό πρόβλημα. Από βελτιωτικά χρησιμοποίησα τα μεταλλικά σκέλη της SAC, τα οποία είναι απαραίτητα μιας και το κιτ είναι αρκετά βαρύ, τα καθίσματα της Wolfpack (του κιτ μου φάνηκαν λίγο μεγάλα σε πλάτος, συν ότι οι Ρ.Ε. ζώνες ήταν λίγο πιο σκληρές από λαμαρίνα από αυτές που βάζουμε στο φούρνο), τους ρητινένιους τροχούς της Eduard και τον πιτοστατικό σωλήνα της Master (του κιτ είναι κάπως χοντρά τα πτερύγια).
Οι φθορές που έκανα βασίστηκαν σε φωτογραφίες σαν και αυτή:
Εδώ δεν έχει κολληθεί τίποτα απολύτως:
Η φωλέα του ρηναίου, βάφτηκε εσωτερικά με Steel της Alclad II:
Αφού βάφτηκε με το ACSM06 της White Ensign, τρύφτηκε με διαδοχικούς βαθμούς grit της Micromesh και στη συνέχεια το γυάλισμα με το Finish Compound της Tamiya και το μαλακό βουρτσάκι του ταχυτροχού:
Και κάπου εδώ ξεκίνησε ο γολγοθάς των σημάτων:
Με τα σήματα έτοιμα, ξεκίνησαν οι φθορές, οι οποίες έγιναν με Ivory Black στην αρχή:
Και ακολούθησε Sepia και Vandyke Brown:
Η κατασκευή θα ολοκληρωθεί μόλις παραλάβω τον πιτοστατικό σωλήνα και τα καθίσματα, τότε θα ακολουθήσει και φωτογράφιση για το show room!
