Πέρασαν σχεδόν 2,5 χρόνια από τότε που το ξεκίνησα για να το παρατήσω για λόγους υγείας σχεδόν αμέσως. Έμεινε στο ράφι μέχρι λίγο πρίν το Πάσχα, λίγη δουλειά έγινε όμως. Το πάσχα, η μοίρα ήθελε να βοηθήσω στην άνοδο του δείκτη της ανεργίας. Πολλές δουλειές σπίτι που εκκρεμούσαν έπρεπε να τελειώσουν, οπότε ξανά στο ράφι. Και το έπιασα για τρίτη και τελευταία φορά πριν από σχεδόν 2 μήνες. Οι αναποδιές πολλές, η όρεξη έτσι κι έτσι, τα λάθη ήρθαν, τα νεύρα έτοιμα για σπάσιμο με την γενική αναποδιά που επικρατούσε στα πάντα (δουλειά, βλάβες στο σπίτι, στο αυτοκίνητο, υγεία κλπ). Και όλα τελείωσαν μετά από πολύ υπομονή και προσπάθεια την Τρίτη 6/9 μετά τα μεσάνυχτα. Για να αναφέρω μερικές από τις αναποδιές, χάλασε το κομπρεσέρ, έσπασε η καλύπτρα, αντικατάστασή της προβλέπεται.... όταν..., το βερνίκι μου βγήκε κόλλα 2 φορές και ξέβαφα ηλεκτρονικά, έσπασε το μαμίσο HUD και άλλα πολλά.
Τελικά τελείωσε, όπως τελείωσε. Φωτογραφίες* έχετε δεί και καλύτερες, μην πάρετε με τις πέτρες. Δεκτές όμως όλες οι παρατηρήσεις και υποδείξεις λαθών και βέβαια συμβουλές.
Ηλεκτρονικά. Ανοίχτηκαν τρείς θυρίδες, αντικαταστάθηκε και το εσωτερικό της ανοιχτής που έδινε η Tamiya.
Κόκπιτ.
Ραντάρ και κώνος. Μπήκαν κάποια καλωδιάκια, προειδοποιητικά σήματα, PE και ξηλώθηκε όλος ο μηχανισμός που έδινε η Tamiya για να ανοιγοκλείνει ο κώνος, στον οποίο προστέθηκε δαχτυλίδι από πλαστικό που περάστηκε με τρυπανάκι για τα πριτσίνια.
Σκέλη προσγέιωσης. Μπήκαν σωληνώσεις, καλωδιώσεις κι ότι άλλο έβλεπαν τα μάτια μου και μπορούσαν να φτιάξουν τα καδρόνια που έχω για δάχτυλα.
Εξαγωγές. Ξηλώθηκε η λεπτομέρεια της Tamiya και μπήκαν PE. Βάψιμο με ALCLAD. Οι δυο flameholders είναι καμμένο μέταλλο και τα χρώματα είναι τα φυσικά του.

Το μοντέλο πήρε μέρος στην 17η Έκθεση-Διαγωνισμό του Όμιλου Στατικού Μοντελισμού Χανίων με αυτήν την μορφή

* Επιφυλάσσομαι για καλύτερες φωτό, όταν μπορέσω.