Συνεχίζω την παρουσίαση της κατασκευής μετά απο παύση μακράς διαρκείας λόγο (ανωτέρας βίας).
Το πρώτο που έγινε ήταν να συναρμολογηθεί και βαφθεί το κόκπιτ το οποίο κόπηκε εντελώς απο κάτω γιατί δεν χωρούσε στην άτρακτο.
Κατόπιν τρυπήθηκαν οι εξατμίσεις , οι οποίες ηταν εντελώς συμπαγείς .

Μετά λέπτυνα τα πτερύγια των βομβών τα οποία ηταν απαράδεκτα σε πάχος (1 mm) που σημαίνει 4,8 cm στο φυσικό τους δηλαδή θωράκιση , όχι πτερύγιο.

Κατόπιν άρχισα να προετοιμάζω την τοποθέτηση του κόκπιτ στην άτρακτο , να δοκιμάζω της εφαρμογές ,και να ολοκληρώνω το βάψιμο του.
Τοποθέτησα κατόπιν μετρήσεων και προσευχών τα δύο μισά του κόκπιτ στην άτρακτο και ως δια μαγείας ταίριαξαν !!!!! ωωωωωω!!!!!!!!

Μετά ήρθε και η σειρά του κυρίως σώματος να τοποθετηθεί . Το χρώμα όμως δεν μου άρεσε ηταν πολύ φθοριάρικο και το ξαναδούλεψα να εξανθρωπιστή. Μιας και οι Ιάπωνες δεν είναι τουρκόγυφτοι