Καλησπέρα φίλοι μου! Το καινούργιο αυτό thread έρχεται κάπως απροσδόκητα και πρόωρα, αποτελεί ωστόσο συνέπεια μιας μικρής στραβής που συνέβη κατά το βάψιμο της Rolls Royce. Συγκεκριμένα, έχοντας μασκάρει το "δερμάτινο" μέρος της κουκούλας (που έχει μια υφή σαγρέ και είχε βαφτεί με black silk mat της Dupli-Color) για να βάψω με black gloss της Tamiya το πλαίσιο της, ανακάλυψα μετά το ξεμασκάρισμα ότι η ταινία του μασκαρίσματος (Scotch 3M) είχε αφήσει σημάδια κόλλας πάνω στο σατινέ μαύρο. Υποθέτω ότι το μαύρο, ενώ έδειχνε στεγνό, έβγαζε ακόμα ατμούς διαλυτικού που μαλάκωσαν την κόλλα της ταινίας. Μικρό το κακό, καθαρίστηκαν τα σημάδια με βενζίνη και ξαναπεράστηκε ένα χέρι black silk mat. Όμως το πάθημα έγινε μάθημα.
Ως εκ τούτου, αποφάσισα ότι τα ενδιάμεσα στρώματα βαφής θα περιμένουν τουλάχιστον μια εβδομάδα μέσα στο κουτί στεγνώματος και τα τελικά χέρια δύο εβδομάδες. Χρειάζεται αυτοπειθαρχία... Και επειδή σιγά-σιγά τελειώνουν και οι ψιλοδουλειές που κάνω στα ενδιάμεσα για την Ρολς, αποφάσισα να βάλω μπροστά το επόμενο και να κάνω για πρώτη φορά παράλληλες κατασκευές. Ξεκινάω λοιπόν στα κενά των βαψιμάτων της «Κυρίας» μια δεύτερη κατασκευή, το Rover Mini Cooper 1.3i της Tamiya σε κλίμακα 1/12. Καθώς πάρα πολλοί φίλοι μοντελιστές έχουν ασχοληθεί με το μοντέλο αυτό, η παρουσίαση επικεντρώνεται στο συγκεκριμένο τελευταίο Mini της σειράς που παράχθηκε μεταξύ 1990 και 2000.
Το 1988, με τη συγχώνευση της British Motor Holding (BMH) με την Leyland Motors στην British Leyland, το Austin Mini γίνεται Rover Mini. Η British Leyland ρίχνει στην αγορά δοκιμαστικά μεταξύ 1990 και 1991 ένα νέο Mini Cooper υπό το όνομα RSP (Rover Special Products). Παρά την ελαφρά μικρότερη ιπποδύναμη του σε σχέση με το Cooper της δεκαετίας του '60, το καινούργιο Mini Cooper αποδεικνύεται δημοφιλές και η κανονική παραγωγή του αρχίζει στο τέλος του 1991 στα εργοστάσια του Longbridge, στο Birmingham με την εργοστασιακή τυπολογία Mk VI. Από το 1992, τα Rover Mini Cooper εφοδιάζονται με κινητήρα ψεκασμού 1275 κ.ε. που από το 1997, με την εργοστασιακή τυπολογία Mk VII, αντικαθίσταται από κινητήρα ψεκασμού πολλαπλών σημείων ενώ παράλληλα το ψυγείο μεταφέρεται μπροστά, ένα κανονικό ταμπλό αντικαθιστά το «ράφι» και γίνονται διάφορες βελτιώσεις σχετικές με την ασφάλεια (π.χ. αερόσακος για τον οδηγό).
Το κιτ της Tamiya έχει ακόμα το ψυγείο στο πλάϊ, άρα αναφέρεται στον τύπο Mk VI του 1992. Όπως και οι προκάτοχοι του, και αυτό το Mini Cooper έχει την κίνηση στους μπροστινούς τροχούς και εγκάρσια τοποθετημένο κινητήρα. Το δίθυρο αμάξωμα προσφέρει 4 θέσεις (με το ζόρι 5, αλλά τότε ήμασταν νέοι και ευκίνητοι...). Η ισχύς του κινητήρα φτάνει τους 63 ίππους PS (62 bhp) στις 5550 στροφές, ενώ η μεγίστη ροπή είναι 95 Νm στις 3000 στροφές. Το κιβώτιο 4 σχέσεων είναι χειροκίνητο και επιτρέπει μεγίστη ταχύτητα 152 χμ/ω. Το βάρος του άδειο είναι 690 κιλά. Μια πλήρης λίστα των τεχνικών προδιαγραφών για όποιον ενδιαφέρεται βρίσκεται εδώ:
www.carfolio.com/specifications/models/car/?car=48224.
Το Mini Cooper της Rover δεν επανέλαβε τους αγωνιστικούς θριάμβους του Mini Cooper της 10ετίας του '60. Προϊόντος του χρόνου ο ανταγωνισμός με πιο σύγχρονα (και πρακτικά...) αυτοκίνητα πόλης όπως τα Ford Fiesta, Renault 5 και Volkswagen Polo μειώνει τη ζήτηση και η παραγωγή του Mini σταματάει οριστικά τον Οκτώβρη του 2000, αφού είχαν παραχθεί συνολικά 5''387''862 κομμάτια εκ των οποίων σχεδόν 1.6 εκατομμύρια είχαν πουληθεί στην Μ. Βρεταννία.
Το κιτ της Tamiya είναι σχετικά απλό και στη συνήθη εξαιρετική ποιότητα της εταιρίας. Εδώ οι συνήθεις φωτογραφίες από το κουτί και τα περιεχόμενα του:
Καθώς είναι το πρώτο Tamiya που θα φτιάξω, οι συμβουλές σας και οι παρατηρήσεις σας στην πορεία της κατασκευής θα μου είναι απαραίτητες. Το κιτ προτείνει ως χρώμα του αμαξώματος British Racing Green, Flame Red ή Black (πάντα με λευκή οροφή). Βρήκα όμως και φωτογραφίες αναφοράς με σκούρο γκρι, που δείχνει ωραιότατο. Έτσι η τελική μου επιλογή θα είναι μεταξύ μαύρου και γκρι:
Ελπίζω να σας δείξω ένα πρώτο update σύντομα, ωστόσο η προτεραιότητα παραμένει στο τελείωμα της Ρολς...
