Τα ακόλουθα είναι προσωπική μου άποψη και απορρέουν από τα δεδομένα όπως τα αντιλαμβάνομαι εγώ.
Είναι γεγονός ότι η εν Ελλάδι αντιπροσωπεία της Revell, ανέκαθεν, αντιμετώπιζε τα εν λόγο προϊόντα, ώς "παιχνίδια" με την γενικότερη έννοια.
Ακόμη θυμάμαι τις διαφημίσεις (ασπρόμαυρες), στα "Μίκυ Μάους" και σε άλλα ευρείας κυκλοφορίας παιδικά περιοδικά.
Από μία έννοια αυτό είναι στρατηγικά σωστό (απο άποψη marketing): μεγάλο target-group και μήνυμα με μεγαλύτερη εξάπλωση.Το γεγονός, ότι η αντιπροσωπεία, διένειμε τα προϊόντα της Revell και στα "παιχνιδάδικα" εξυπηρετούσε αυτό τον σκοπό.
Όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση είχαμε την "διαστρέβλωση", της αρχικής ιδέας, με αποτέλεσμα να μην απευθύνεται στον πρωταρχικό της στόχο που είναι οι μοντελιστές. Όντως υπήρχε απουσία από αυτό που ονομάζεται "μοντελιστική κοινότητα". Απουσία, από εκθέσεις, χωρίς χορηγίες, χωρίς επαφές με τον ειδικό τύπο, χωρίς επαφές με μοντελιστικές κοινότητες (όπως π.χ. παροχή μοντέλων για κριτικές και προ-επισκοπήσεις).
Αυτό σε συνδυασμό με την σχετικά υψηλή τιμή των μοντέλων (σε σχέση με τα άλλα "απλά" παιχνίδια, τύπου Gormiti που προαναφέρθηκαν), οδήγησαν σε πτώση των πωλήσεων, ή ίσως την ανικανότητα, να πιαστεί το quota (= το ποσοστό των προσδοκώμενων πωλήσεων).
Μήπως, πρέπει να διερευνήσουμε, όχι αν έκλεισε η αντιπροσωπεία, αλλά μήπως, η Revell, απέσυρε πρώτα την αντιπροσώπευσή της από την εν λόγω εταιρεία?
Αυτό που θέλω να πω, είναι αυτό που έχω ξαναπεί. Η μοντελιστική κοινότητα, της Ελλάδας, είναι πολύ μικρή. Το γεγονός, ότι τα καταστήματα που υπάρχουν (στην πλειονότητα των ποίων είναι και εισαγωγείς), όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και στην επαρχία, υπάρχουν, παρά τα κρισιακά φαινόμενα, οφείλεται στην δουλειά και το μεράκι των ιδιοκτητών τους. Σίγουρα εχθρός του καλού, είναι το καλύτερο, αλλά στην πράξη αποδεικνύεται, ότι η δουλειά τους (και το μεράκι τους), είναι αδιαμφισβήτητα. Το παράδειγμα της εν Ελλάδι αντιπροσωπείας της Revell, αποδεικνύει ακριβώς αυτό.-