Ε ναι... δεν πόσταρα σε λάθος ενότητα, σωστά είμαι. Και να εξηγήσω, ο γιός μου στα 19 του έχει ήδη δει 13 ράλλυ μιας και ο (ψυχοπαθής) πατέρας του τον τραβολογάει στα βουνά από 3 χρονών. Εχοντας λοιπόν δει ΠΟΛΛΑ ράλλυ έχει αρχίσει και βλέπει με κριτική ματιά τα μοντέλα αυτοκινήτων WRC και φυσικά έχει την ίδια ένσταση με εμένα: είναι σχεδόν όλα καθαρά. Ενα καθαρό WRC αυτοκίνητο είναι κάτι σπάνιο, συνήθως είναι μέσα στη σκόνη και φτάνουν μέχρι καταστάσεις που δεν ξεχωρίζεις νούμερα, αν κάποιος έχει δει Ταρζάν, Βωξίτες ή Παύλιανη μετά από βροχή σίγουρα καταλαβαίνει.
Πάρθηκε λοιπόν η απόφαση να φιάξουμε ένα αυτοκίνητο WRC όπως πρέπει να είναι, δηλαδή μέσα στη μπίχλα. Φυσικά, εντελώς έξω από τα νερά μου, είχα επιφυλάξεις αλλά τι διάβολο, χόμπυ είναι, ότι βγει! Αγοράστηκε από το εξωτερικό ένα Peugeot 205 (την ευτυχισμένη εκείνη εποχή πριν τους κεφαλαιακούς ελέγχους...), Group B φυσικά, αντρικά πράγματα, και τώρα στην άδεια ξεκινήσαμε.
Φυσικά μιλάμε για Heller πράγμα που σημάινει πως το cockpit ήταν, πέραν των καθισμάτων, παακτικά άδειο. Ελα όμως που οι χώνες στο WMS είναι κόκκινες και βγάζουν μάτι πάνω στα μαύρα bucket καθίσματα οπότε (συμφορά μου) κάτι έπρεπε να γίνει. Στόκος Milliput λευκός, τόνοι από ταλκ, άνοιγμα φύλλου, ακόμα πιο πολύ ταλκ, κόψιμο λουρίδες και προσαρμογή πάνω στα καθίσματα. Κάπως κάτσανε, οπότε βάψιμο με κίτρινο, μασκάρισμα, βάψιμο με κόκκινο, έξω το μασκάρισμα μετά απείρου προσοχής γιατί ήταν εύθραστες, εκτύπωση τα λογότυπα Sabelt, κόλλημα (με γαλλικά και πιάνο!) πάνω στις ζώνες και voila! Ζώνες home made και ναι, δεν είναι ότι καλύτερο αλλά κάτι καταφέραμε!
Λείπουν οι πλαϊνές οι οποίες θα προσθεθούν και αυτές εντός της ημέρας. Συνεχίζουμε ακάθεκτοι, δεν τη γλυτώνεται
