Καλησπέρα σας
παρουσίαζω το τελευταίο δημιούργημα, ένα Me Bf 109 G6 1/72 με τροπικό καμουφλάζ για Β. Αφρική και συγκεκριμένα Τυνησία αν είναι σωστές
οι φωτό που έχω. Θα με πείτε "1/72 ε καί;". Έτσι θα έλεγα και εγώ αλλά έχω δύο επιχειρήματα (α) η κλίμακα αυτή είναι καλή γιατί τα κατασκευάσματα
μπαίνουν σε μια βιτρίνα λογικού μεγέθους να τα δεί ο κόσμος (έχω ένα Ju88 της Revell στην 1/32 και είναι για να ανέβεις απάνω να σε πάει βόλτα)
και (β) πρόκειτια για ένα σπανιότατο κιτ της Polystil του 1975 εκ των οποίων διασώζονται στην Ελληνική αγορά περί τα 10
κομάτια αν τα υπολογίζω καλά (και άλλα τόσα zero). Πρωτοποριακός σχεδιασμός, φαίνονται τα ανάγλυφα, εξαιρετικής ποιότητας
φιγούρα και λοιπά όπως θα δείτε στις φωτό. Το σύνηθες σκρατσάρισμα αφορά πίνακα οργάνων από φωτό, καλωδιώσεις κίτρινες δεξιά και δίσκο μοχλών αριστερά
(που να φανούν καημένε στο 1/72, τες παν), υδραυλικά στα σκέλη και καλώδιο πυροδότησης των ρουκετών. Επίσης σκρατσαρίστηκε το tropical φίλτρο
της μηχανής και μπήκαν και τα δύο στηρίγματα του. Το όλο concept περιλαμβάνει αεροσκάφος που παίρνει 100 οκτάνια καύσιμο εξ ού και το κόκκινο κάλυμα το δεξιού
σκέλους, πάντα σύμφωνα με τις πληροφορίες, για να το ξεχωρίζουν αμέσως τα πληρώματα εδάφους. Εκείνο που ξέχασα αλλά πρόλαβα να κάνω πριν στεγνώσει η
βάση είναι να κάνω ροδιές με μια ρόδα 1/72 από τα spares για να δειχνει το έδαφος σαν να έχει χρησιμοποιηθεί από άλλα αεροσκάφη.
Αναφορικά με την τοποθέτηση του σκάφους, αυτό έγινε εφικτό με ατσάλινη καρφίτσα παράλληλα με το σκέλος που μπήκε σε τρύπα του ξύλου της βάσης
και έτσι στάθηκε το σκάφος.
Τέλος για τους ελάχιστους που δεν θυμούνται, ο τίτλος του post "scrambling" αναφέρεται στη διαδικασία ταχύτατης απογείωσης (κοινώς όπου φύγει φύγει) για
άμεση αντιμετώπιση απειλής, εξ ού και το ανεβασμένο ουραίο σκέλος και η μια ρόδα που ακουμπάει ακόμα στο έδαφος - δηλαδή το όλο στήσιμο αφορά μια βιαστική
όπως όπως απογείωση.
Ελπίζω να σας αρέσει,
