Γεια σας
εδώ και κάποιο καιρό ξεκίνησα το εν λόγω κιτ θέλοντας επίσης να το βάλω πάνω σε βάση με τις πλάκες αεροδρομίου της ICM μαζί και με ένα βυτιοφόρο της ίδιας εταιρίας.
Αυτό το αεροσκάφος πάντα με εντυπωσίαζε, βρίσκω μια ομορφιά σε αυτή τη «πρωτόγονη και σκληρή» σχεδίαση!
Ασχολήθηκα πρώτα με το cockpit της Pavla και κατόπιν άρχισα τα dry-fit. Ασαφείς οδηγίες στα όχι και τόσο καθαρά σχέδια δυσκόλεψαν τα πράγματα.
Χρειάστηκε αρκετός στόκος, κυανοακρυλική και surface primer 500 με τα αντίστοιχα τριψίματα για να πω «ουφ, ήρθε η ώρα του βαψίματος!».
Φρόντισα πρώτα τα μεταλλικά, τα οποία ήταν τα ακρυλικά της Tamiya titanium silver, metallic grey και gun metal, αραιωμένα με levelling thinner της Gunze.
Aφου μασκαρίστηκαν ψέκασα το υπόλοιπο αεροσκάφος. Για αυτό χρησιμοποίησα το Η334 Berley grey της Gunze και όχι το Η308 που αναγάγει από τα χρώματα που προτείνει η ICM σε ModelMaster.
Πρώτα σκούρινα το βασικό (Η334) με μαύρο και το ψέκασα σε όλη την επιφάνεια. Κατόπιν εκανα φωτίσματα με το βασικό και στη συνέχεια το ψέκασα πολύ αραιωμένο σε όλη την επιφάνεια.
Μετά πρόσθεσα άσπρο μέσα στο βασικό και έκανα πιο έντονα φωτίσματα τα οποία εξομάλυνα στο τέλος με κάποια περάσματα πολύ αραιωμένου βασικού.
Το άφησα κανα-δυο μέρες να στεγνώνει και ασχολήθηκα με τα επιμέρους (σκέλη, τροχοί, οπλισμός, εξαγωγές).
Οι εξαγωγές είχαν ενδιαφέρον... ήθελα να αποδώσω την πρασινίλα στο εσωτερικό τους καθώς και την «μεταλλική» τους αίσθηση.
Για πράσινα χρησιμοποίησα το Η422 στο οποίο έκανα drybrush με τα ανοιχτότερα Η312 και Η74 και λίγο wash με Η313 pale stone.
Τα μεταλλικά είναι με τα Tamiya gun metal, drybrush με titanium silver και πέρασμα με σκληρό πινέλο τα Tamiya weathering sets Burnt blue και Burnt red.
Επιστροφή στο αεροσκάφος για τα σήματα, αφού είχε ήδη ψεκαστεί με γυαλιστερό βερνίκι.
ʼλλη μια πονεμένη ιστορία τα σήματα, αφού όταν πήγαινα να τα τοποθετήσω από το χαρτί τους πάνω στο αροσκάφος άρχισαν να διαλύονται!!!
Μετά κόπων και βασάνων συναρμολογούσα τα κομματάκια που έφευγαν πάνω στο αεροσκάφος και ... τέλος καλό όλα καλά! Και δεν έχουν φιλμ.
Ώρα τώρα για τα λάδια και για κάποια «ταλαιπωρία» του αεροσκάφους. Χρησμοποίησα Burnt Sienna, Raw Umper, Lamp Black, Paynes Grey και Titanium White σε αναμείξεις μεταξύ τους.
Με άρεσε πολύ έτσι όπως εξελίχθηκε... ψέκασα και το ματ βερνίκι και έκανα την τοποθέτηση των επιμέρους.
Λίγα λόγια για την καλύπτρα. Δεν είχε κάποια χάραξη πάνω της του σκελετού της. Προμηθεύτηκα αυτήν της Pavla, που ως Vac δεν είχε σαφές όριο που σταματά η καλύπτρα και που αρχίζει η βάση της, οπότε προχώρησα με μικρά βήματα, κόβώντάς την έξω από τα όριά της και τρίβωντας με γυαλόχαρτο και με δοκιμές την έφερα εκεί που ήθελα.
Ως αλεξηνέμιο κράτησα αυτό της ICM. Τη μόνωση την έκανα με πολύ λεπτές λωρίδες που έκοψα από τανία μασκαρίσματος Tamiya.
Φυσικά ήθελα να αναπαραστήσω και την «κουρτίνα» που βρίσκεται στο εσωτερικό της καλύπτρας γιατί την ήθελα ανοιχτή οπότε αυτή η λεπτομέρεια θα έπρεπε να φαίνεται...
Μετά από όλα αυτά η κατασκευή του αεροσκάφους τελείωσε και πάτησε στους τροχούς του!
Σειρά είχε το βυτιοφόρο ΑΤΖ-4-131. Ενδιαφέρον μοντελάκι από την ICM, πολύ καλό «συνοδευτικό» του αεροσκάφους πάνω στη βάση που φανταζόμουν.
Καλό σαν κατασκευή χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα εφαρμογής. Ακολούθησα τις οδηγίες και έτοιμο και αυτό. Απέφυγα τα σήματα γιατί ήξερα από προηγούμενη κατασκευή ότι αυτά θα δυαλυόταν!
Η βάση τώρα μου έχει μείνει που πιστεύω μεσα στο ΣΚ να μπορέσω να ασχοληθώ μαζί της και να την τελειώσω (...«αν δεν πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας στο μικρό γαλατικό χωριό» που ζούμε...).
