Και συνεχίζω με το planking.
Εδώ, μετά από διάβασμα, youtube videos κ.λ.π. άρχισα να τοποθετώ τα πηχάκια, δοκιμάζοντας τεχνικές και ..κάνοντας λάθη.
Αρχικά, αγόρασα ένα μηχανικό bender (αυτό σαν πένσα) που "τσακίζει" εσωτερικά το πηχάκι δίνοντας κλίση. Θεώρησα πως θα με διευκολύνει και πως θα κάνω καθαρή και ελεγχόμενη δουλεία..
Λάθος! Θα πρέπει να τσάκισα/έκοψα κατά λάθος τουλάχιστον 3 πηχάκια, ενώ στην προσπάθεια μου να πειραματιστώ με τα ήδη χαλασμένα κομμάτια διαπίστωσα πως μου είναι πολύ δύσκολο να πετύχω σωστές καμπύλες, ενώ σε μεγαλύτερες κούρμπες κατέληγα να αχρηστεύω τα πηχάκια.
Στη συνέχεια, βρήκα ένα παλιό ηλεκτρικό κολλητήρι, και αφού του έβγαλα την μπροστά ακίδα, άρχισα αν δουλεύω ζεσταίνοντας τα πηχάκια πάνω στο καυτό κυλινδρικό του στέλεχος αφού πρώτα τα έβαζα μεσα σε δοχείο με νερό για λίγη ώρα. Πλάνισα και ένα κομμάτι ξύλο φτιάχνοντας καμπύλα καλούπια και ήμουν έτοιμος για λύγισμα.
Με αυτή την τεχνική κατάφερα να έχω αρκετά καλά αποτελέσματα, είχα όμως μια ανεπιθύμητη παρενέργεια. Το εσωτερικό από τα πηχάκια κάθε φορά καιγόταν και μαύριζε (μυρίζοντας ωραία πάντως
και ενώ τοποθετόντας τα στο τέλος δεν φαινόταν τίποτα, η όλη εικόνα μου θύμισε.. αποκαίδια και όχι χτίσιμο βάρκας, οπότε.. αγόρασα κανονικό ηλεκτρικό λυγιστήρι (αυτό με το βαρελάκι μπροστά), αφού όμως πρώτα εξάντλησα τις πιθανοτητες να καταφέρω να διαμορφώσω το υπάρχον κολλητήρι μου σε κάτι αντίστοιχο ελλείψει χρήσιμης σαβούρας στην αποθήκη μου..
Με την βοήθεια λοιπόν του ηλεκτρικού κουρμπαδόρου (sic) συνέχισα με καλύτερα αποτελέσματα την τοποθέτηση του πετσώματος.
Εκεί όμως που τα κατάφερα ακόμα καλύτερα και το ευχαριστήθηκα περισσότερο ήταν όταν τελειώνοντας το πέτσωμα έπρεπε να κλείσω τη γάστρα με δύο ξύλα που επειδή εξείχαν των νομέων θα έπρεπε να συναντήσουν το ένα το άλλο (τα σκούρα καφέ πηχάκια της photo της βάρκας).
Η τοποθέτηση έπρεπε να είναι ιδιαίτερα ακριβής και τα πηχάκια αφου κουρμπαριστούν/κοπούν να τοποθετηθούν/ελεγθούν ταυτόχρονα πανω στη βάρκα.
Εκεί άλλαξα για τρίτη φορά τεχνική (η photo είναι από δοκιμές) : πήρα το ίχνος της κούρμπας πάνω στη βάρκα μετρώντας τις αποστάσεις των νομέων από τον άξονα και στη συνέχεια σχεδίασα τις 2 καμπύλες γραμμές σε μία κόλλα χαρτί (αυτό γίνεται και με ειδικό εύπλαστο "χάρακα" από καουτσούκ). Στη συνέχεια κάρφωσα καρφιά οικοδομής πάνω σε μια ξύλινη επιφάνεια με οδηγό την σχεδιασμένη καμπύλη και τοποθέτησα τα πηχάκια (που εν τω μεταξύ είχα για λίγη ώρα αφήσει μέσα σε δοχείο με νερό για να μουλιάσουν).
Αφήνοντας τα στη συνέχεια στον ήλιο για 2-3 ώρες (ήθελα να είμαι σίγουρος πως όταν τα βγάλω απο τη ..μέγγενη δεν θα χάσουν την καμπυλοτητα τους), τα εφάρμοσα στη βάρκα και με λίγο τρίψιμο στις άκρες, κόλλημα και ... όπως ξαναείπα το ευχαριστήθηκα! Με ακρίβεια, Ομορφα και Καθαρά ! Δεν το περίμενα αυτή η τεχνική να μου κάτσει τόσο καλά !
Σαν αρχάριος την είχα βγάλει απ'το μυαλό μου κι ενώ είχα διαβάσει γι'αυτή. Δεν ήθελα να "μπλέξω" με την αργή διαδικασία του μουλιάσματος και του στεγνώματος, τώρα όμως που είδα τόσο καλά αποτελέσματα όχι μόνο πιστεύω πως αξίζει αυτή η μερακλίδικη τεχνική αλλά πια δεν ξέρω αν και που θα χρησιμοποιήσω πάλι τον ηλεκτρικό κουρμπαδόρο...
Και τώρα πάμε στις ..αμαρτίες που λέγαμε!
Οπως είπα, ήδη ξεκινώντας κατάφερα να χαλάσω ήδη μερικά πηχάκια (basswood) στις δοκιμές. Φτάνοντας στην τέταρτη σειρά πετσώματος είδα με φρίκη πως τα πηχάκια όταν πλησίαζαν τα ποδοστάματα (εξ'αιτίας και του clinker τρόπου χτισίματος) απομακρύνονταν σταδιακά από τους τελευταίους νομείς !!
(Το ίδιο λάθος υπάρχει ακόμα και στο φυλλάδιο της Artesiana αλλά στα πάνω πηχάκια -photo).
Παρά την φρίκη μου και θεωρώντας πως πρέπει να ακουμπάνε όλα τα πηχάκια στουν νομείς (σε clinker και μάλιστα μικρή γάστρα όπως αυτή, δυσκολεύει το πράγμα) πήρα την απόφαση και ξήλωσα (!) το πέτσωμα..
Την ίδια ώρα συνειδητοποίησα πως τα εναπομείναντα πηχάκια του kit δεν θα με φτάσουν για τη γάστρα. Μετά από λίγη έρευνα σε καταστήματα της Αθήνας είδα πως δεν υπήρχε basswood σε μοντελιστικά μαγαζιά (τέλη Αυγούστου) και.. έκανα την αμαρτία μου :
Πήρα balsa 1.5mm από το Πλαίσιο και το έκοψα σε σανίδες και μ'αυτή ολοκλήρωσα τη γάστρα!
Τώρα, απο την εμπειρία μου με balsa πηχάκια, τα βρήκα αρκετά ευαίσθητα σε σημείο να κάνουν σημάδι στα σημεία που τους ασκείς πίεση (με μανταλάκια ή κλιπς) στο κόλλημα. Επίσης εμφανίζουν κάτι μικροσκοπικές τριχούλες κατα το τρίψιμο/λείανση. Αν βαφτεί, όπως έδω, δεν βλέπω πρόβλημα στο αποτέλεσμα, δεν ξέρω όμως αν θα φανεί καλά ή όχι σε απλό βερνίκωμα.
Είναι βέβαια αρκετά εύπλαστα και πάμφθηνα αλλά αυτό δεν ξέρω αν συνάδει με την κατασκευή πλοίου που προορίζεται για βιτρίνα.
Κατά τα άλλα, η κατασκευή της γάστρας στο Titanik's Lifeboat ολοκληρώνεται σχετικά εύκολα, αν απλώς σημειώσουμε πάνω σε κάθε νομέα 11 ίσα τμήματα (όσα και τα πηχάκια της γάστρας) ώστε να έχουμε ακριβή εικόνα από που θα περάσουν αυτά. Απ'αυτή τη διαίρεση προκύπτει επίσης η ανάγκη τα πηχάκια (πλάτους 7mm) να στενεύουν σταδιακά (στο πάνω μέρος τους κάθε φορά) πλησιάζοντας τα ποδοστάματα καταλήγοντας ακόμα και στα 4mm στις άκρες.
Δύο ακόμα παρατηρήσεις που θυμάμαι:
Αυτό που με δυσκόλεψε επίσης στην όλη διαδικασία ήταν να υπολογίζω κάθε φορά το σωστό κόψιμο των ξύλων του πετσώματος στις άκρες τους (πλώρη/πρύμνη). Πρέπει να χάλασα άλλα 2-3 πηχάκια, γιατί ενώ αρχικά τα έκοβα επίτηδες λίγο μεγαλύτερα σε μήκος από το επιθυμητό, στη συνέχεια προσπαθώντας να πετύχω τη σωστή ακμή εκεί που συναντούν το ποδόσταμα τα έκοβα ή τα "γυαλοχαρτάριζα" περισσότερο από οσο έπρεπε.. Θέλει λοιπόν λίγη προσοχή από τον "νέο" μοντελιστή, εκτός κι αν έχετε αρκετά πηχάκια για πέταμα
Και το δεύτερο σημείο που θέλει προσοχή είναι πως κατα τη διαδικασία του κολλήματος οι άκρες στην πλώρη/πρύμνη μετατοπίζονταν ελαφρά και δε το έβλεπα παρα μόνο αφού έβγαζα τα clips που τις σκέπαζα για να τις στερεώσω. Ετσι στις photos όπου έχει "κοντινό" από πλώρη/πρύμνη φαίνονται αυτές οι ασυμμετρίες στα τελειώματα...
(Και μέσα στην πάλη μου να τελειώσω την περιπετειώδη γάστρα, έβγαλα μόνο μία photo αφού τέλειωσε η κατασκευή της...)
