Ευχαριστώ όλους για τις παρατηρήσεις. Κώστα, είναι όπως τα λες. Με κάθε προσπάθεια σε νέα τεχνική μαθαίνουμε και πάμε μπροστά. Σε αυτό το διόραμα έπαθα και έμαθα.
Δημήτρη, το πορτοκαλί είναι απλά ένα σπρέι της Marabu που βρήκα στο Πλαίσιο και το οποίο έτυχε να ταιριάζει πολύ με το "ναυαγοσωστικό πορτοκαλί". Το χρώμα αυτό μου έδωσε την έμπνευση για τη σκηνή αυτή. Τα αλάτια έγιναν με τεχνική από προηγούμενο "μάθημα" με άσπρο λάδι (oil color) το οποίο στέγνωσα πρώτα σε χαρτί ώστε να φύγει η πολλή λαδίλα.
Να βγει η βάρκα, δεν βγαίνει από τη ρητίνη χωρίς να καταστραφεί. Και για να πω την αλήθεια, δεν θεωρώ ότι αυτή η βάρκα είναι και πολύ σπουδαία (έχω φτιάξει και καλύτερες) για αυτό και έγινε πειραματόζωο. Πιο εύκολο είναι να φτιάξω μια καινούρια.
Θα προσπαθήσω να βγάλω και καλύτερες φωτογραφίες γιατί η θάλασσα ίσως δεν φαίνεται από κοντά και τόσο χάλια. Η ίσως δεν μου φαίνεται εμένα τόσο χάλια, επειδή είδα πόσο στραβά είχαν πάει τα πράγματα σε κάποια φάση αγγίζοντας την πλήρη καταστροφή και ξεκινώντας το δρόμο που οδηγεί στα σκουπίδια.
Παναγιώτη, συμφώνω απολύτως - αυτό που χαλάει περισσότερο από όλα τη θάλασσα νομίζω ότι είναι τα κύματα που έχουν βγει πολύ συμπαγή (σαν κομμάτια πάγου που έγραψε και ο Γιώργος). Αυτό ίσως μπορεί να διορθωθεί με την τεχνική που λες ή μια άλλη που περιγράφω πιο κάτω, εξάλλου για πειραματόζωο πάει το διόραμα.
Για τη θάλασσα χρησιμοποιήθηκε η εξής τεχνική (Δημήτρη, είναι περίπου αυτό που προτείνεις). Πρώτα στρώθηκε ένα στρώμα γύψου το οποίο βάφτηκε σε διάφορες αποχρώσεις του γαλάζιου και του μπλε για να δείξει το βάθος και τα παιχνίδια του φωτός. Στη συνέχεια στρώθηκαν διαδοχικά στρώματα ρητίνης Prochima, συνολικά μεταξύ ένα και δύο εκατοστά. Μόνο στο πρώτο χρώμα υπήρχε λίγο χρώμα, τα άλλα στρώθηκαν εντελώς διαφανή. Παρόλο που η μέτρηση των δύο συστατικών έγινε με πολλή ακρίβεια, κάτι δεν πήγε καλά με το τελευταίο στρώμα και έπηξε γρήγορα ενώ είχε και φυσαλίδες. Κάπου εκεί πήγα να το πετάξω στα σκουπίδια... Η κόρη μου μου έδωσε την ιδέα ότι αυτό θα μπορούσε να είναι διαρροή χημικών από τα βαρέλια που ούτως ή άλλως υπήρχαν στη σύνθεση. Οπότε δουλεύτηκαν καλύτερα οι χημικές κηλίδες (έφτιαξα επίτηδες υλικό με περισσότερες φυσαλίδες) για να είναι κάπως πιο πειστικές. Επόμενο εμπόδιο ότι είχε τελειώσει το Prochima και δεν υπήρχε άλλο στον Καλφάκη για σχετικά άμεση παράδοση. Τέλος πάντως βρήκα μια άλλη καλλιτεχνική ρητίνη, η οποία ίσως είναι και καλύτερη. Το πρόβλημα με αυτές τις ρητίνες είναι ότι καθώς στεγνώνουν, τεντώνουν και κάνουν εντελώς λεία επιφάνεια και η θάλασσα γίνεται απόλυτα ήρεμη, λάδι. Οπότε δοκίμασα το water effect της vallejo (το διαφανές) με πολύ ωραία αποτελέσματα αλλά ένα μειονέκτημα: είναι άσπρο και γίνεται διαφανές μόνο όταν στεγνώσει (όπως η Atlacol). Τέλος ακολούθησαν οι αφροί στα κυματάκια. Δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω απλώς μπογιά ώστε να έχουν και λίγο όγκο. Έτσι έβαλα λευκό acrylic medium. Αφού στέγνωσε έβαλα από πάνω και λίγο water effect διαφανές. Όμως παραείχαν όγκο και δείχνουν λίγο ψεύτικα. Ίσως μια καλή ιδέα θα ήταν να βάλω λίγο λευκό χρώμα στο water effect ώστε να έχουν οι αφροί διαφάνεια (αλλά το γεγονός ότι το water effect είναι λευκό πριν στεγνώσει, δυσκολεύει να υπολογίσεις σωστά τις αναλογίες.
Τέλος πάντων, αυτά για τις τεχνικές. Ακολουθεί το φινίρισμα και πάμε για άλλα...
