Συνεχίζοντας λοιπόν τις αποτυχημένες προσπάθειες για το πηγάδι της ερήμου:
ʼλλη μια προσπάθεια με αποτυπωτικό οδοντιατρικής και γύψο, και στη συνέχεια δοκίμασα να κολλήσω τις πέτρες με υγρό στόκο, αλλά με στην προσπάθεια να επαναγεμίσω με περισσότερο στόκο, τα κενά, όλα τα πετραδάκια έφτασαν στον πάτο.


Επόμενη ιδέα η κόλλα δύο συστατικών, αλλά και πάλι δε μου άρεσε το αποτέλεσμα, καθώς έχασα τον έλεγχο λίγο, και δεν πρόλαβα να φτιάξω σωστά τις πέτρες μέχρι να στεγνώσει η κόλλα, οπότε και το πετάξαμε όπως ήταν... Τελειώσαν και οι κατάλληλου μεγέθους πέτρες, οπότε άμα τη επιστροφή μου από τα πάτρια εδάφη και εφοδιασμένος με νέες ποσότητες πέτρας, χρησιμοποιήσαμε την παλιά αξία που λέγεται κόλλα στιγμής και τα πράγματα πήγαν κατ' ευχήν...
με υγρό στόκο γέμισα τα κενά μεταξύ τους, με αρκετά περάσματα θα έλεγα...

Έπειτα με εποξικό ξεκίνησα να φτιάχνω την εξωτερική μεριά... Νομίζω ότι είναι καλά... Αν έχετε να προτείνετε κάτι καλύτερο φυσικά σας ακούω όλος αυτιά...
Και μερικά fitting tests πάνω στην ασταρωμένη βάση...

Αν δεν υπάρχει κάτι στο πηγάδι για να αλλαχθεί, ακολουθεί η κατασκευή του κουβά, το τελείωμα της βάσης από πλευράς ασταρώματος και βαψίματος, και περνάμε έπειτα στην κατασκευή της ερήμου...