Προχθές που κρατούσα στα χέρια μου το Stuka για το Group Build Luftwaffe, άκουσα κάτι φωνές..."εεεεε με μας τι θα γίνει" ...
Κοιτάζω δεξιά κοιτάζω αριστερά τίποτα...

Εε... λέω δεν είμαι καλά

η τεκίλα θα φταίει

Τοποθετώ τα κομμάτια του Stuka στη βιτρίνα ξανακούω φωνές "ρε συ ψηλέ ...στο κάτω ράφι είμαστε..."
Ποιος είναι, τι είναι, που πάω. είμαι καλά...

: ή θα με πάρουν με το φορείο ...

:

Κοιτάζω στο κάτω ράφι και "βλέπω" το Do 335 Bf 109 και το ΕF2000 να μου κάνουν νοήματα "για πλησίασε" μου λένε...
Κόκκαλο εγώ ..."Τι έγινε ρε παιδιά

: " ρωτάω εγώ στο ξεκάρφωτο
"Τι θα γίνει με εμάς

:" μου λένε - "Τι να γίνει" λέω εγώ (μάλλον λιώμα είμαι και έχω παραισθήσεις, σκέφτομαι)
"Πιάσαμε το Stuka και μας έχεις γραμμένους

: "

:

: "Τι έγινε ρε παιδιά

: " "ποιος σας έχει γραμμένους

: " ρωτάω...

"Αστα αυτά και ξεκίνα αλλιώς

..."
Μετά από τις παραπάνω απειλές και αφού υποσχέθηκα στην προσκοπική μου τιμή τα "ξανάπιασα" (κρυφά φτιάχνω και το Stuka αλλά μην τους το πείτε.... ενταξει

:...

)
Με σειρά προτεραιότητας - λόγω μεγέθους το Do 335
Τελείωσα με το πιλοτήριο - λίγα λάδια και καλώδια πίσω από τον πινάκα οργάνων




συνεχίζεται...
