Merkava IV εσείς; Merkava III εγώ έτσι για σπάσιμο...

Merkava MkIII λοιπόν, ή αλλιώς πως το καλό γίνεται καλύτερο. Αφού δοκίμασαν-ξεφτύλισαν τα Centurion, τα Μ48 και τα Μ60 στον πόλεμο του Yom Kippur, αποφάσισαν οι Ισραηλινοί να σχεδιάσουν το δικό τους άρμα που θα ενσωμάτωνε τα πλεονεκτήματα των παραπάνω αρμάτων. Δημιούργησαν λοιπόν το Merkava MkI.
http://en.wikipedia.org/wiki/MerkavaΠρωτοτύπησαν βάζοντας τον κινητήρα μπροστά, δημιούργησαν διαμέρισμα μεταφοράς οπλιτών στο πίσω μέρος και έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή στην ασφάλεια του πληρώματος. Το δοκίμασαν το 1982 στο Λίβανο, είδανε τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα της σχεδίασης τους και σχεδόν αμέσως μετά το εξέλιξαν στην έκδοση MkII.
Επειδή όμως αυτός ο λαός δε μπορεί να κάτσει στα αυγά του, διαπίστωσαν ότι το άρμα ήταν καλό μεν αλλά το πυροβόλο των 105χιλ δεν τους έφτανε, οπότε δημιούργησαν την έκδοση MkIII, με πυροβόλο των 120χιλ, νέα πιο σύγχρονα σκοπευτικά και ένα σωρό άλλες βελτιώσεις.
Μοντελιστικά, το Merkava MkIII, κυκλοφορεί από την Academy σε πλαστικό στην 1/35. Η Legend Productions κυκλοφορεί σε ρητίνη το ίδιο μοντέλο αλλά κοστίζει ένα σκασμό ευρουδάκια... Για το μοντέλο της Academy έχουν ακουστεί διάφορα: ότι είναι λάθος, ότι βασίζεται σε μοντέλο προπαραγωγής και άλλα πολλά. Προσωπικά δε θα ασχοληθώ με τα παραπάνω. Απλά, έχοντας φτιάξει το MkI στο παρελθόν αποφάσισα να φτιάξω και ένα MkIII γιατί μου αρέσει σαν άρμα (Μελλοντικά στην οικογένεια θα πρέπει να προστεθούν και τα ΜΚII & MKIV). Επειδή όμως ούτε και εγώ μπορώ να κάτσω ήσυχος αποφάσισα να φτιάξω την έκδοση IIIB που φέρει πρόσθετη ενισχυμένη θωράκιση στην οροφή του πύργου. Η θωράκιση αυτή έχει πλέον καθιερωθεί σε όλα τα Merkava MkIII. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποίησα το ρητινένιο κιτ μετατροπής της Coree Productions, μιας εταιρίας που εμφανίστηκε και εξαφανίστηκε πολύ γρήγορα (είναι η εταιρία που έφτιαχνε και το VBL στην 1/35).
Ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες συναρμολόγησης, ξεκίνησα από τον πύργο.






Η εφαρμογή είναι πολύ καλή και εκ πρώτης όψεως, στόκος δε χρειάζεται. Το πιο δύσκολο μέρος της συναρμολόγησης του πύργου είναι να τοποθετηθούν σωστά οι μεταλλικές σφαίρες που κρέμονται από το καλάθι του πύργου (Η πατέντα αυτή καθιερώθηκε από τους Ισραηλινούς προκειμένου τα εχθρικά RPG να μην περνάνε κάτω από το καλάθι και να χτυπούν το πίσω μέρος του πύργου). Αυτές που δίνει το κιτ τρίφτηκαν με χοντρή λίμα για να φύγουν τα σημάδια από το καλούπι και τελικά «έδειξαν» αρκετά καλές. Υπάρχει και η λύση των aftermarket από τη Legend Productions και τη Royal Models αλλά αποφάσισα να χρησιμοποιήσω αυτές που δίνει το κιτ, προκειμένου να αποφύγω τα ποτά και τα ξενύχτια. Το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι τέλειο αλλά προσωπικά με ικανοποιεί. Πάντως, προτού κολλήσετε τις σφαίρες αυτές καλό θα ήταν να δείτε και φωτογραφίες από τα πραγματικά άρματα τα οποία έχουν περισσότερες από αυτές που λένε οι οδηγίες ότι πρέπει να κολληθούν. Το καλό είναι ότι η Academy δίνει περισσότερες σφαίρες οπότε δε θα αντιμετωπίσετε προβλήματα.
Μετά την ολοκλήρωση του παραπάνω δύσκολου και χρονοβόρου εγχειρήματος, συνέχισα τη συναρμολόγηση του πύργου. Προκειμένου να τοποθετήσω τα κομμάτια της επιπλέον θωράκισης, χρειάστηκε να «ξυρίσω» πολλές από τις λεπτομέρειες που υπάρχουν στο εμπρόσθιο μέρος της οροφής του πύργου. Μετά το «ξύρισμα» κόλλησα με κυανοακρυλική τα κομμάτια της Coree Productions που εφάρμοσαν αρκετά καλά. Βασιζόμενος στις φώτος πραγματικών αρμάτων χρησιμοποίησα φύλλο πλαστικού που τοποθέτησα ανάμεσα στα κενά μεταξύ των πλακών της θωράκισης. Στη συνέχεια, σειρά είχε η συναρμολόγηση του πυροβόλου των 120χιλ και της βάσης στήριξής του. Το όλο σύστημα κολλήθηκε επιτυχώς στον πύργο. Στη θυρίδα του αρχηγού πληρώματος κολλήθηκαν ανοικτά τα εξαιρετικά ρητινένια περισκόπια της Blast Models. Νεώτερα και από αυτό το μέτωπο προσεχώς.
