Θέμα: Lockheed U-2A - HAWK MODELS 1/48

[vags]

To μοντέλο ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 1998 κατά την διάρκεια της θητείας μου στον ΕΣ (για να σας προλάβω: ήμουν Δόκιμος οπότε υπήρχε αρκετός ελεύθερος χρόνος το απόγευμα εκτός στρατοπέδου). Η κατασκευή διήρκεσε 17 μήνες περίπου, το μοντέλο είναι το 100ο της συλλογής μου, και είχε παρουσιαστεί με σχετικό άρθρο στο περιοδικό Model Expert (τεύχος Νο 17 - Μάιος 2000). Την ίδια χρονιά διακρίθηκε με Βραβείο Π στην έκθεση/διαγωνισμό της IPMS μας.

Λόγω της ιδιαιτερότητας του αεροσκάφους αξίζει ίσως να σας παρουσιάσω μερικά από τα τεχνικά χαρακτηριστικά του όπως παρακάτω:

Εκπέτασμα :  24,44 m
Μήκος :  15,16 m
Ύψος :  4,63 m
Βάρος καθαρό :  6.464 kg
Βάρος μέγιστο :  10.954 kg
Κινητήρας :  Pratt & Whitney J57-P-31A των 11.200 lbs
Ταχύτητα μέγιστη :  629 km/h
Επιχειρησιακή οροφή : 80.000 feet
Εμβέλεια :  4.000 miles
Οπλισμός : -
Πλήρωμα : μονομελές

Το κιτ (Number  209 - Copyright : Hawk  Model  CO. - 1962) αν και μισό αιώνα παλιό (!) είναι ένα αρκετά καλό κομμάτι. Αποτελείται από μόλις 40 μέρη σε σκούρο μπλε πλαστικό, από 5 καλά αλλά χοντρά διαφανή και από μια λιτή και (προφανώς) πολυκαιρισμένη καρτέλα σημάτων, ωστόσο το πλαστικό είναι πάρα πολύ καλής ποιότητας. Τρία ακόμα από τα καλύτερα σημεία του είναι -όλως παραδόξως- η εφαρμογή, το πολύ σωστό του σχήμα και οι διαστάσεις. Πραγματικά είναι να απορεί κανείς για το πως ένα τόσο μυστικό όπλο αναπαρίσταται τόσο καλά από την Hawk όταν η ίδια είχε αποτύχει σε πολύ γνωστότερα αεροσκάφη.
Λόγω και των παραπάνω χαρακτηριστικών η κατασκευή του μοντέλου δεν έκρυβε πολλές δυσκολίες ενώ οι βελτιώσεις περιορίστηκαν στις παρακάτω:

• ιδιοκατσκευή όλου του κοκπιτ συμπεριλαμβανομένου του πίνακα οργάνων και του καθίσματος - χρησιμοποιήθηκαν κομμάτα photo-etched από το spares box και dials/bezels της Reheat
• ιδιοκατασκευή των δύο φωλεών του συστηματος προσγείωσης και εκτενείς βελτιώσεις στα σκέλη/τροχούς του κιτ
• ιδιοκατασκευή της εξαγωγής του κιντήρα
• διόρθωση των εισαγωγών έτσι ώστε να ακολουθούν την καμπυλότητα της ατράκτου
• λέπτυνση όλων των χειλών εκφυγής
• κοπή και κόλληση σε κατεβασμένη θέση των πτερυγίων καμπυλότητας και ανόδου/καθόδου
• βελτίωση των αερόφρενων
• ιδιοκατασκευή όλων των διαφανών μερών -συμεπριλαμβανομένων των θολωτών καλυμάτων του σκοπευτικού και των καμερών- από πρεσσαριστό διαφανές πλαστικό
• χάραξη όλων των γραμμώσεων

 

[Δημήτρης Σιόλος]

Βαγγέλη πανέμορφο, θυμάμαι να το χαζεύω πιτσιρικάς, αλλά ποτέ δεν τόλμησα να το πάρω παρότι το είχε το τοπικό μοντελομάγαζο, τόσες σκρατσιές είναι πολλές για μένα!

[vags]

Δημήτρη, εγώ λέω να το τολμήσεις. Αν σου αρέσει, αυτό και κάθε μοντέλο, να το φτιάξεις. Μην απογοητεύεσαι από τις όποιες σκρατσιές.

Ο μοντελισμός είναι χαρά, δεν είναι σκρατσιά.

Ασε που μπορείς να τις αποφύγεις κιόλας και εξηγούμαι: κόκπιτ μπορείς να το φτιάξεις με κλειστή καλύπτρα και το σκιάδιο ανεπτυγμένο (και τα δύο για προστασία από τον ήλιο - σύνηθες για το συγκεκριμένο α/φος καθώς επιχειρούσε από έρημο). Φωλιές-σκέλη δεν πολυφαίνονται. Πρόσεξε μόνο την συμμετρία και αν θέλεις λεπταίνεις και τα χείλη εκφυγής. Το μόνο που πρέπει να σκεφτείς είναι ο χώρος καθώς το μοντέλο βγαίνει καμιά 32αριά εκ. μήκος και 52 εκ. εκπέτασμα...

[Δημήτρης Σιόλος]

Αν υπάρχει ακόμα μπορεί να το τολμήσω!

[karolos h.]

Πω ρε φιλε τι μου θυμησες....Θυμαμαι οτι ειχα κολλησει απιστευτα με την ολη κατασκευη και με το μεγεθος του!!!Παω να ψαξω να βρω το περιοδικο  !!!!
ΤΕΛΕΙΟ!!!!!!!ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!


Υ.Γ.
Look what i have found  http://www.ebay.com/itm/Testors-Lockheed-U-2C-Spy-Plane-1-48-Scale-Free-Shipping-/321142705521?pt=Model_Kit_US&hash=item4ac598cd71

 

[Mastoras]

Υ.Γ.
Look what i have found  http://www.ebay.com/itm/Testors-Lockheed-U-2C-Spy-Plane-1-48-Scale-Free-Shipping-/321142705521?pt=Model_Kit_US&hash=item4ac598cd71

 

Μην πάτε μακριά,το έχει ακόμα ο Καλφάκης στο κουτί της Hawk,λιγότερο από 20EUR...



Βαγγέλη τα συγχαρητήριά μου.

[prokroust]

Φοβερή δουλειά έχεις κάνει σε ένα σπάνιο κιτ.
τι χρώματα χρησιμοποίησες?

[vags]

Χρησιμοποίησα το αλουμίνιο και την γυαλιστική αλουμινόσκονη της S&J. Τότε δεν υπήρχαν τα Alclad... Το paneling έχει γίνει με ανάμειξη του S&J με τα metallizer της Testors όπως Exhaust, Titanium και Burnt Iron. Επίσης κάποια πανελ αναδείχτηκαν με ψεκασμό αραιωμένου μαύρου, semigloss βερνικιού και Smoke της Gunze Sangyo, ενώ με το ίδιο χρώμα έγιναν και όλες οι σκιές.

[Blitz-X]

Βαγγέλη χίλια μπράβο
Πανέμορφο τόσο το πραγματικό, όσο και το μοντέλο σου
ʼσε δε, που τελικά αυτό το μοντέλο, έχει μείνει απωθημένο σε πολλούς από εμάς τους... γηραιότερους

 
 ΜΦΧ

[alex83]

Βαγγέλη πολλά μπράβο!!!
Προσεγμένη δουλειά, ωραίο κοκπιτ-μεταλλικο φινίρισμα κ σπάνιο θέμα κιόλας!
 

[vags]

Βαγγέλη χίλια μπράβο
Πανέμορφο τόσο το πραγματικό, όσο και το μοντέλο σου
ʼσε δε, που τελικά αυτό το μοντέλο, έχει μείνει απωθημένο σε πολλούς από εμάς τους... γηραιότερους

 
 ΜΦΧ

Πανέμορφο το πραγματικό, πράγματι! Υπάρχει όμως καλός λόγος! Σας θυμίζει κάποιο άλλο αεροσκάφος...;

Ναι, το U-2A είναι δια χειρός Clarence "Kelly" Johnson ένα διογκωμένο XF-104...

[Labso]

Πολύ όμορφο , κάτι που δέν βέπεις συχνά , μπράβο σου .

[Ευαγγελος]

Συνονοματε καλησπερα και απο εμενα, τι μπορει να πει κανεις για μια τοσο λεπτομερης και καταπληκτικη δουλεια?
μονο μπραβο ::

[Menelaos]

τι ωραια πραγματα βλεπουν τα ματια μου...! καταπληκτικο το γιου2 ! και μαλιστα οπως ειταν τοτε στις καλες παλιες εποχες ......

 

[zimmerman]

Το θυμαμαι και ειχα κολλησει ετσι τεραστιο και επιβλητικο μεσα στην ομορφη ασκημια του στην τοτε εκθεση......συγχαρητηρια ειναι οντως εκπληκτικη κατασκευη!

Επισης κατι που παρατηρησα το συστημα προσγειωσης ειναι αυτο μονο της ατρακτου???πως καθοταν σε ισοροπια με τοσο μακριες πτερυγες???

[Giorgos G]

Βαγγελη εχεις κανει φοβερη δουλεια!Αν και αντιπαθουσα το συγκεκριμενο αεροσκαφος νομιζω τωρα οτι θα το αγαπησω!

[vags]

Επισης κατι που παρατηρησα το συστημα προσγειωσης ειναι αυτο μονο της ατρακτου???πως καθοταν σε ισοροπια με τοσο μακριες πτερυγες???

Αχά! Καλή ερώτηση. Το μοντέλο μου για την ακρίβεια αναπαριστά το αεροσκάφος σε κατάσταση προσγείωσης αλλά με την τέλεια ισορροπημένη θέση του ως πλασματική και εξηγούμαι: Το U-2A δεν μπορούσε να ισορροπήσει στην οριζόντια αυτή θέση χωρίς την χρήση ειδικών τροχοφόρων ορθοστατών που προσαρμόζονταν στις ημιπτέρυγες σε απόσταση περίπου 1/3 από τα τα ακροπτερύγια - τα λεγόμενα "pongos". Tα pongo ήταν απορριπτόμενα κατά την απογείωση λόγω ανάγκης εξοικονόμησης βάρους, λόγος για τον οποίο και είχε επιλεγεί αυτή η λύση από την Lockheed εξ' αρχής αλλά και επειδή δεν χωρούσε τίποτε άλλο εκτός από καύσιμο στην πάνλεπτη πτέρυγα. Το α/φος προσγειώνονταν σαν ανεμόπτερο, δηλαδή κατά την τελευταία φάση της προσγείωσης - τροχοδρόμηση μέχρι την τελική στάση - και καθώς έχανε συνεχώς ταχύτητα έκλινε προς την μια ή την άλλη πλευρά (τυχαία) κάνοντας χρήση των ειδικών προφηλακτήρων του στα ακροπτερύγια από μαλακό υλικό. Τα pongo τότε ξανατοποθετούνταν στο α/φος για να επιτρέψουν την ομαλή του τροχοδρόμηση (ή ρυμούλκηση μερικές φορές) μέχρι την τελική στάση.
Αποφάσισα να μην βάλω τα pongo για να τονίσω αυτήν ακριβώς την ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου α/φους.

[mmaker]

Α ρε Βαγγέλη,κάποια στιγμή που έβαζες μοντέλα σου στο φόρουμ,σκέφτηκα να σου πω να βάλεις και του U-2,μιας και ήταν απ τα αγαπημένα μου μοντέλα!
Εκπληκτική δουλειά και τότε,και τώρα!

[PanPan]

ʼψογο το U-2 και πολύ ωραία η ιδέα για το μεταλλικό βάψιμο αντί για το κλασικό μαύρο χρώμα 

[bill-larisa]

Πανεμορφη και χορταστικη και σπανιοτατη δουλεια...

[zimmerman]

Βαγγελη θα θελα αν μπορεις και θυμασαι πανω στο μεταλικο χρησιμοποιεις καποιο τελικο βερνικι για να σφραγισεις τα σηματα και αν ναι ποιο ειναι???
Ρωταω επι τι ευκαιρια γιατι εχω στον παγκο ενα F-104C  και  ψαχνω να βρω καποιον τροπο να εξαφανισω το φιλμ τουλαχιστον των προειδοποιητικων!!

[vags]

Μεγάλη κουβέντα άνοιξες.
Από τα πιο καλά βερνίκια που έχω δοκιμάσει τελευταία είναι τα ακρυλικά της Model Master και της Xtracolor.
Για την εξαφάνιση του φιλμ συμβάλουν πολλοί παράγοντες με πρώτον την ίδια την ποιότητα του σήματος.
Απαράβατος κανόνας είναι να βάζεις τα σήματα σε γυαλιστερή επιφάνεια ή έστω ημι-γυαλιστερή. Αν το χρώμα δεν είναι τέτοιο εγώ συνήθως προτιμώ να ψεκάσω με enamel γυαλιστερό (πχ Model Master, Xtracolor, Humbrol) πριν κολλήσω το σήμα. Στην συνέχεια βάζω βελτιωτικά σημάτων (υπάρχουν πολλά και καλά) μέχρι να εξαφανιστεί το φιλμ σε μεγάλο βαθμό. Αν αυτό δεν γίνει τότε κανένα βερνίκι μετά δεν θα το εξαφανίσει πλήρως. Ακολούθως ψεκάζω με ματ βερνίκι αλλά θέλει προσοχή - ειδικά για τo Model Master : μέτρια πίεση, μικρή απόσταση και αραιωμένο σχεδόν 50:50 και πάντα με το διαλυτικό του. Γενικά με ότι βερνίκι ψεκάζω χρησιμοποιώ το διαλυτικό του. Στην συνέχεια γυαλίζω την επιφάνεια με γυαλιστικές κρέμες (θέλει εμπειρία) και τρίψιμο ή βερνίκι ημιγυαλιστερό και τρίψιμο - αποφεύγω το γυαλιστερό καθώς θεωρώ ότι δίνει "πλαστική" γυαλάδα.
Υπάρχει και μια έσχατη λύση αν παρά τις προσπάθειες δεν εξαφανιστεί το φιλμ αλλά την αναφέρω με κάθε επιφύλαξη και προτείνω να δοκιμαστεί πειραματικά πριν εφαρμοστεί: υγρή κόλλα (κατά προτίμηση πράσινη Tamiya)! Με πολλή προσοχή και ναι, ακόμα και πάνω από τα βερνίκια. Βοηθάει να "λιώσουν" μαζί με το φιλμ χωρίς να χαλάσουν το σήμα που προστατεύεται από αυτά - αλλά θέλει μια άντε δύο το πολύ στρώσεις κόλλας και μάλιστα ελάχιστης ποσότητας και ειδικά η δεύτερη στρώση αφού έχει στεγνώσει καλά η πρώτη. Μετά βέβαια θέλει πάλι ματ βερνίκι.
Γενικότερος κανόνας που βοηθάει πάντα: υπομονή - περιμένω μερικές ώρες (ή και μέρα, ανάλογα) μεταξύ των ενεργειών μου γιατί τα χημικά είναι... άτιμα πράγματα και μπορεί επιφανειακά να έχουν "ηρεμήσει" αλλά από κάτω μπορεί να "δουλεύουν" ακόμη και να "ξυπνήσουν" με την επόμενη ενέργεια.

[zimmerman]

Μεγάλη κουβέντα άνοιξες.
Από τα πιο καλά βερνίκια που έχω δοκιμάσει τελευταία είναι τα ακρυλικά της Model Master και της Xtracolor.
Για την εξαφάνιση του φιλμ συμβάλουν πολλοί παράγοντες με πρώτον την ίδια την ποιότητα του σήματος.
Απαράβατος κανόνας είναι να βάζεις τα σήματα σε γυαλιστερή επιφάνεια ή έστω ημι-γυαλιστερή. Αν το χρώμα δεν είναι τέτοιο εγώ συνήθως προτιμώ να ψεκάσω με enamel γυαλιστερό (πχ Model Master, Xtracolor, Humbrol) πριν κολλήσω το σήμα. Στην συνέχεια βάζω βελτιωτικά σημάτων (υπάρχουν πολλά και καλά) μέχρι να εξαφανιστεί το φιλμ σε μεγάλο βαθμό. Αν αυτό δεν γίνει τότε κανένα βερνίκι μετά δεν θα το εξαφανίσει πλήρως. Ακολούθως ψεκάζω με ματ βερνίκι αλλά θέλει προσοχή - ειδικά για τo Model Master : μέτρια πίεση, μικρή απόσταση και αραιωμένο σχεδόν 50:50 και πάντα με το διαλυτικό του. Γενικά με ότι βερνίκι ψεκάζω χρησιμοποιώ το διαλυτικό του. Στην συνέχεια γυαλίζω την επιφάνεια με γυαλιστικές κρέμες (θέλει εμπειρία) και τρίψιμο ή βερνίκι ημιγυαλιστερό και τρίψιμο - αποφεύγω το γυαλιστερό καθώς θεωρώ ότι δίνει "πλαστική" γυαλάδα.
Υπάρχει και μια έσχατη λύση αν παρά τις προσπάθειες δεν εξαφανιστεί το φιλμ αλλά την αναφέρω με κάθε επιφύλαξη και προτείνω να δοκιμαστεί πειραματικά πριν εφαρμοστεί: υγρή κόλλα (κατά προτίμηση πράσινη Tamiya)! Με πολλή προσοχή και ναι, ακόμα και πάνω από τα βερνίκια. Βοηθάει να "λιώσουν" μαζί με το φιλμ χωρίς να χαλάσουν το σήμα που προστατεύεται από αυτά - αλλά θέλει μια άντε δύο το πολύ στρώσεις κόλλας και μάλιστα ελάχιστης ποσότητας και ειδικά η δεύτερη στρώση αφού έχει στεγνώσει καλά η πρώτη. Μετά βέβαια θέλει πάλι ματ βερνίκι.
Γενικότερος κανόνας που βοηθάει πάντα: υπομονή - περιμένω μερικές ώρες (ή και μέρα, ανάλογα) μεταξύ των ενεργειών μου γιατί τα χημικά είναι... άτιμα πράγματα και μπορεί επιφανειακά να έχουν "ηρεμήσει" αλλά από κάτω μπορεί να "δουλεύουν" ακόμη και να "ξυπνήσουν" με την επόμενη ενέργεια.

Ευχαριστω για το χρονο σου Βαγγελη..

[jim-eta]

Εξαιρετικότατο και πανέμορφο Βαγγέλη ,μπράβο σου.
 

[dimitrisap]

Φανταστική δουλειά σε ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα. Μπράβο σου.