Με τη διάθεση για μοντελισμό στο ναδίρ, πιέζω τον εαυτό μου να κάτσει στον πάγκο να ξεφύγει λίγο... Λοιπόν το πήρα προσωπικά το θέμα με το πισόβαρο P-38, εξέτασα και όλες τις λύσεις που μου προτείνατε, και ευχαριστώ για αυτές, και αποφάσισα τη σοβιετική μέθοδο. Ξεπάτωμα τα pins τα τις έλικες, άνοιγμα μίας τρυπάρας και πρόσθεση στο ήδη υπάρχων βάρος. Μόλις στάθηκε στα πόδια του, μπόλικη ατλακόλ από πάνω και τώρα εύχομαι η κουλαμάρα μου να μου επιτρέψει να κολλήσω ίσια τις έλικες...
Και λίγο μετά, καταστροφή! Ενας συνδιασμός που έχω δουλέψει δεκάδες φορές απέτυχε, Humbrol χρώμα, παρκετίνη και μετά wash με λάδια και διαλυτικό Ηumbrol. Εδώ μου σήκωσε με τρομερή ευκολία το χρώμα, σε σημείο που να αμφιβάλλω αν έχω περάσει παρκετίνη. Τι να γίνει, η ζωή είναι για να μαθαίνουμε, τώρα περιμένει επιδιορθώσεις οι οποίες δε θα αργήσουν.
Αντε να δούμε...
