Ηλία, μπράβο για την επιλογή του θέματος και τον συμβολισμό που τόσο ωραία ενέταξες στη βινιέτα. Αν μου επιτρέπεις, χωρίς διάθεση κριτικής, δύο παρατηρήσεις θα είχα να κάνω.
Η πρώτη έχει να κάνει με τους "κενούς χώρους" που έμειναν στη βάση σου. Γενικά, όταν βάφουμε φιγούρες μεμονωμένες ή πολύ περισσότερο βινιέτες, γνώμη μου είναι πως πρέπει να πλησιάζουμε μεταξύ τους τα επί μέρους στοιχεία της παρουσίασής μας προκειμένου να αυξήσουμε το "δράμα" και την ένταση. Και όχι μόνον αυτό (το "πλησίασμα") αλλά και η προσθήκη επί πλέον στοιχείων που δείχνουν πως η δράση βρίσκεται σε εξέλιξη (όπως πεσμένα λάβαρα, όπλα κλπ) ή στοιχείων του φυσικού πεδίου (πέτρες σε διαφορετικά μεγέθη που φυτρώνουν μέσα από το έδαφος, κομμάτια ξύλου, φύλλα, κάποιο ελαφρώs υπερυψωμένο σημείο κλπ).
Το δεύτερο που ήθελα να πως είναι πως στις φιγούρες που βάφουμε και την αναπαράσταση μοντέλων υπό κλίμακα, όσο πιο μικρό το μοντέλο μας, τόσο εντονότερες πρέπει να είναι οι τονικότητεςτου βασικού μας χρώματος. Οπότε, στην περίπτωση του ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ, το βασικό σου χρώμα δεν έπρεπε να είναι το καθαρό μαύρο, αλλά ένα σπασμένο (πιθανώς με μπλε) μαύρο που θα σου έδινε τη δυνατότητα με μαύρες σκιές να αναδείξεις τις φιγούρες σου.
Φαίνεται πως ασχολήθηκε με το θέμα με αγάπη προς την Ιστορία και έντονο προσωπικό μεράκι. Καλή συνέχεια.