Αμ' έπος αμ' εργον, που έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, που όπως είπαμε είχαν πολλά αλισβερίσια με τους Πέρσες.
Όπως σωστά διέβλεψε ο Μέγας Προφήτης της Μίας Αυθεντικής Κλίμακας Δ.Κ., τα κιτ είναι της Revell στην 1:72, αν και δεν μπορώ να αποκλείσω την εμφάνιση τμημάτων από το αντίστοιχο της Trumpeter στη διάρκεια της διαδικασίας.
Κατ'αρχήν, για να εξηγήσουμε για τί μιλάμε και να φανεί ότι το 05SP52 και το 05SP54 είναι κάαααπως διαφορετικά:
05SP52
05SP54
Μιας και ξεκινάω την κατασκευή απ'τον πύργο (το ψάρι βρωμάει απ'το κεφάλι, etc), μια γρήγορη περιγραφή των βασικών χαρακτηριστικών θα επιτρέψει στους αναγνώστες (και τους δύο) να παρακολουθήσουν ευκολότερα την κατασκευή.
Το 52 -από δω και πέρα θα τα λέμε έτσι, με τα χαϊδευτικά τους- έχει ένα πύργο Challenger αλλά αρκετά γυμνό από εξοπλισμό και διάφορα φορτώματα-στολίσματα. Αν και τώρα του έχουν φορέσει καλάθια τύπου Challenger (μάλιστα δύο διαφορετικών τύπων κατά καιρό), παλιότερα ήταν εντελώς τσίτσιδο, και επειδή ξέρω ότι εδώ στο MC είμαστε όλοι σκανδαλιάρηδες θα το αφήσω έτσι.
ʼρα η δουλειά εδώ είναι κυρίως να "αλαφρωθεί" το κιτ από τη χυτευμένη του λεπτομέρεια.
Στο 54 ο πύργος είναι φαρδύτερος από το Challenger. Εκετείνεται περίπου μέχρι το πλήρες πλάτος του πήγματος. Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς λεβέντικα.
Μάλιστα το πρόσθετο πλάτος δεν είναι μονοκόμματο. Στο μέσο του πύργου κάθονται τέσσερα -δύο σε κάθε πλευρά- μυστηριώδη κουτιά.
Παρένθεση: δεν είναι το λογικότερο μέρος για να κουβαλάς έξτρα καύσιμα, ίσως -κάνει λίγο ζέστη στην Περσία που θα βόλταρε το Shir- είναι για νερό, ή είναι έρμα που εξομοιώνει το βάρος του πλήρους Τσόμπαμ, ή κάτι ακόμα τρελλότερο, καθώς η Αγγλία παράγει εκτός από British Steel και τους εκλεκτότερους εκκεντρικούς του κόσμου. Κλείνει η παρένθεση.
Μπροστά από αυτά τα μυστηριώδη κουτιά υπάρχει ένα τριγωνικό τμήμα θωράκισης, που απ' ότι φαίνεται δεν συνεχίζει την ίδια γραμμή αλλά σχηματίζει γωνία για είναι παράλληλο με τις πλευρές του πήγματος (εδώ ο κάβουρας σταματάει να περπατάει λεβέντικα και φωνάζει ταξί, αλλά εμείς που δεν είμαστε κάβουρες συνεχίζουμε).
Επίσης, μια και το 54 ήταν όχημα δοκιμών, είναι φίσκα στα διάφορα συστηματάκια και υποσυστηματάκια που ήθελαν οι ʼγγλοι να πουλήσουν στους Πέρσες.
ʼρα εδώ η δουλειά είναι κυρίως να "φορτωθεί" το κιτ με πλάτος και λεπτομέρειες.
Η αρχή ήταν σχετικά απλή, έπρεπε να αφαιρεθεί η τρίτη θυρίδα στον πύργο που προστέθηκε στη σχεδίαση του Challenger.
Το 52 δεν έχει το κάλυμμα του κρίκου ανύψωσης πάνω απ'το πυροβόλο.
Χωρίς το κάλυμμα, φαίνεται η γραμμή του πύργου, που πρέπει να προστεθεί από πλαστικό.
Στο 54, σε κάποιες φωτογραφίες, στο αντίστοιχο κομμάτι το άνοιγμα για το ομοαξονικό πολυβόλο εκτείνεται πιο πίσω. Επίσης φαίνεται το εμπρός μέρος του καλύμματος να είναι λίγο χαμηλότερα από αυτό που περιβάλλει τον κρίκο. Η Revell δίνει το κυρίως σκοπευτικό ανοιχτό, αλλά στο Shir το κάλυμμα δεν διπλώνει προς τα κάτω, αλλά προς τα πίσω. Μάλλον άκουσε το σχεδιαστικό τιμ ότι στο Σάχη αρέσουν τα γρήγορα αμάξια και σκέφτηκαν να βάλουν κάτι που θυμίζει κονβέρτιμπλ.
Επειδή δεν με ενθουσίαζε η προοπτική να κόψω το αντίστοιχο τμήμα και να το κολλήσω
ολόκληρα 0,02χιλ χαμηλότερα, έκανα μια ζαβολιά. Χαράσσοντας προσεκτικά μια γραμμή εκεί που πρέπει να κάνουν "σκαλάκι" τα δυο τμήματα, και ξύνοντας με μια λεπίδα -εξίσου προσεκτικά- το πλαστικό μπροστά από αυτήν τη γραμμή, "κατέβηκε" λίγο το επίπεδο. Η χαραγμένη γραμμή βοηθάει να φαίνεται κάπως πιο έντονα αυτό το σκαλάκι από ότι είναι στην πραγματικότητα.
Στη δεξιά πλευρά του πύργου πρέπει να αφαιρεθεί η βάση του TOGS, κοινώς της θερμικής διόπτρας του σκοπευτικού ("Τζέιμς, που λες να βάλουμε τη διόπτρα του σκοπευτικού;"-"Κάπου μακριά από το κανόνι, φυσικά, Ρέτζιναλντ"), μιας και το Shir δεν ήταν εξοπλισμένο με αυτό το σύστημα. Βάζοντας πρόχειρα τον πύργο πάνω στο πήγμα, κατέληξα με την επιστημονική μέθοδο "Sto Peripou" ότι θέλει άλλα 2 χιλ στις γωνίες (σε κάθε πλευρά) για να ταιριάξει με το πλάτος που δίνουν οι φωτογραφίες για το Shir.
Τα 2 χιλ στις γωνίες σημαίνουν 3 χιλ πλάτος για τα μυστηριώδη κουτιά, που φτιάχτηκαν από φύλλο πλαστικού 1 χιλ. Τα τριγωνικά κομμάτια του θώρακα φτιάχτηκαν από 2 κομμάτια του 1 χιλ με ένα πρόσθετο στήριγμα για να έρθουν στο σωστό πλάτος, αλλά έχουν μπροστά τους αρκετή δουλειά για να έρθουν στο σωστό σχήμα.
Τα κουτιά κολλήθηκαν στις σωστές θέσεις, αλλά χρειάζεται να τριφτούν για να έρθουν στο σωστό ύψος -και να συνεχίζουν τις γραμμές του πύργου όπως τα πραγματικά. Η τριγωνική μπροστινή θωράκιση θα κολληθεί μετά. Στο 52 έχει γεμιστεί με κομμάτια πλαστικού η θέση του TOGS, κάτι που εκκρεμεί και για το 54. Επειδή γενικά δεν τα πάω καλά με το στοκάρισμα (ως στόκος, το θεωρώ κανιβαλισμό) έντυσα τον πύργο με πολύ λεπτό φύλλο πλαστικού για να εξαφανιστεί η λεπτομέρεια που δίνει η Revell και κυρίως όλες οι υποδοχές για τα διάφορα fittings.
Δεν είναι πολλά, αλλά δεν είναι και άσχημα για ένα χαλαρό απόγευμα.
Α.
