Υπάρχουν όμως τα εξής προβλήματα:
α) το χρώμα έδειχνε διαφορετικό σύμφωνα με τον τρόπο εφαρμογής - άλλο τόνο είχε όταν βαφόταν με πινέλο και άλλο όταν βαφόταν με αέρα.
β) προς το τέλος του πολέμου η ποιότητα των χρωμάτων δεν ήταν καλή και το χρώμα έπαιζε στους τόνους που παραγόταν και στον χρόνο με τον οποίο άλλαζε στις καιρικές συνθήκες.
γ) η τροφοδοσία σε χρώματα προς το τέλος του πολέμου ήταν ασταθής και έτσι από το 44 άρχισαν να χρησιμοποιούν ή σε ανάμιξη ή απευθείας, πολωνικά, ιταλικά, γαλλικά και τσεχοσλοβακικά χρώματα από τα αποθέματα.
ʼρα λοιπόν, τίποτα δεν μας διασφαλίζει ότι το άρμα ή το όχημα που θέλουμε να φτιάξουμε ήταν βαμμένο με τα στάνταρ χρώματα - ειδικότερα πέρα από το καλοκαίρι του 1944.
Πέρα από αυτό:
α) άλλο η τονοτικότητα του χρώματος και άλλο η κλίμακα. Όσο πιο μικρό είναι το μοντέλο τόσο πιο ανοιχτό πρέπει να είναι το χρώμα. Το άνοιγμα του χρώματος φτάνει μέχρι το 30% για την 1/72!!! Αμέσως γίνεται ένα άλλο χρώμα!!!
β) Όταν πέσουν πάνω στο βαμμένο μοντέλο φίλτρα, wash, λάδια - ξύδια, και βερνίκι, αλλάζει αρκετά η τονοτικότητα του χρώματος...
Οπότε χαλαρώστε και απολαύστε το μοντελάρισμα...
.
