Ο Διεθνής Αερολιμένας Λευκωσίας αποτελούσε το κύριο αεροδρόμιο της Κύπρου από την περίοδο της οικοδόμησης του το 1968, μέχρι και το 1974.
Το 1974, κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής αποτέλεσε ένα από τους κύριους στόχους της τουρκικής αεροπορίας που το βομβάρδισε, προξενώντας εκτεταμένες ζημιές στους διαδρόμους και στις εγκαταστάσεις και να καταστραφούν και να υποστούν ζημιές αεροσκάφη των Κυπριακών Αερογραμμών.
Η επική δράση των
ΗΡΩΩΝ Ελλήνων καταδρομέων που συμμετείχαν στην επιχείρηση «ΝΙΚΗ», απέτρεψαν τις τουρκικές δυνάμεις από το να καταλάβουν το αεροδρόμιο. Ωστόσο αυτό βρέθηκε εντός της πράσινης ζώνης που χάραξε ο ΟΗΕ, με αποτέλεσμα τυπικά να αποτελεί την έδρα των κυανόκρανων (UNFICYP), αλλά το μεγαλύτερο μέρος του να ρημάζει. Οι διάδρομοι και οι κύριες εγκαταστάσεις του είναι κυρίως υπό τον έλεγχο της Δύναμης του ΟΗΕ, αλλά το τερματικό και δυο αεροσκάφη -ένα Avro Shackleton και ένα Hawker Siddeley Trident- δεν επιτηρούνται από κάποιον.
Ιστορία Όπως αναφέρει η «Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια», στην Κύπρο λειτούργησε για -πρώτη φορά αεροδρόμιο το 1936 στη Λάρνακα. Ήταν μια στοιχειώδης κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε βασικά από την εταιρεία Misr Airwork, η οποία προγραμμάτισε εβδομαδιαίες πτήσεις από και προς το Κάιρο με μικρά τετρακινητήρια αεροπλάνα τύπου De Havilland DH-86. Ήταν η πρώτη φορά που με τις πτήσεις αυτές η Κύπρος είχε συνδεθεί αεροπορικώς με το εξωτερικό. Τα δρομολόγια της αιγυπτιακής αερογραμμής μετατέθηκαν από τη Λάρνακα στην πρωτεύουσα Λευκωσία όπου ως χώρος προσγείωσης χρησιμοποιήθηκε η περιοχή κοντά στο χωριό Γερόλακκος, 8 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας. Ο ίδιος χώρος χρησιμοποιήθηκε από τη Βρετανική Βασιλική Αεροπορία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και η αποικιακή κυβέρνηση κατασκεύασε εκεί το Διεθνές Αεροδρόμιο Λευκωσίας.
Με την ανεξαρτησία της Κύπρου, το αεροδρόμιο περιήλθε κάτω από την Κυπριακή Δημοκρατία. Γερμανικός οίκος ανέλαβε το σχεδιασμό του αεροδρομίου και η κυπριακή εταιρεία Cybarco την ανέγερση και το αεροδρόμιο εγκαινιάστηκε το Μάρτιο του 1968 από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο ΙΙΙ.
Ανεγέρθησαν σύγχρονες κτιριακές εγκαταστάσεις, έγινε επιμήκυνση του διαδρόμου προσγείωσης - απογείωσης, διαπλάτυνση του χώρου στάθμευσης αεροσκαφών και ανέγερση αρκετών βοηθητικών κτηρίων που εξυπηρετούσαν τη διακίνηση εμπορευμάτων. Ο κύριος διάδρομος έχει μήκος 2.958 μέτρα και πλάτος 45 μέτρα, ενώ ο βοηθητικός διάδρομος έχει μήκος 1.825 μέτρα και πλάτος 45 μέτρα. Το 1973, που ήταν η τελευταία χρονιά επίδοσης, στο αεροδρόμιο Λευκωσίας έγιναν 14.717 προσγειώσεις και απογειώσεις αεροσκαφών σε τακτικές, έκτακτες και ναυλωμένες πτήσεις ενώ διακινήθηκαν 785.564 επιβάτες.
Μέχρι και το 1974 το αεροδρόμιο Λευκωσίας ήταν το μοναδικό πολιτικό αεροδρόμιο που λειτουργούσε στο νησί.
Τρεις μόνο πτήσεις από το αεροδρόμιο, έγιναν μετά την εισβολή. Οι δύο ήταν απογειώσεις δύο αεροσκαφών των Κυπριακών Αερογραμών που είχαν μείνει εγκλωβισμένα εκεί και αργότερα διευθετήθηκε η αναχώρησή τους (1976 και 1977). Η τρίτη ήταν η αναχώρηση του τότε ΓΓ του ΟΗΕ Κουρτ Βάλντχαϊμ, ο οποίος μετά την επίσκεψή του στην Κύπρο είχε δώσει συνέντευξη Τύπου και στη συνέχεια αναχώρησε με το αεροσκάφος του ΟΗΕ.
