Θέμα: Oχυρά γραμμής Μεταξά

[kami]

τέλος Νοεμβρη του 2011 ξεκίνησα ,ενα απαιτητικό προτζεκτ,ιδιαίτερου εθνικού ενδιαφέροντος ,που ολοκληρώθηκε λίγες μέρες πριν.Το ξεκίνημα ήταν αυτό



στην πρώτη παρουσιάζεται κάτοψη μονού(=ενός φατνώματος)πολυβολείου της γραμμής Μεταξά-απο γερμανικής προελεύσεως ιστοσελίδα,2-3 ,διακρίνεται σε αρχική μορφή ο εσωτερικός διάδρομος που ενώνει το πολυβολείο με παρατηρητήριο κλπ,4η το πολυβολείο  εσωτερικά,5η εξωτερικά με το φάτνωμα ντυμένο με σανίδες για να απορρόφηση βολίδων.



το 2ο κατασκεύασμα του διοράματος ,το παρατηρητήριο,απο την ίδια ιστοσελίδα & 2 απόψεις του απο την κατασκεύή του.
Οφείλω εδώ να τονίσω ότι η βασική κατασκευή του πολυβολείου απο μονωτικό τύπου dow & η ακόμη πιο εμπνευσμένη του παρατηρητηρίου απο φέτες μακετόχαρτου έγιναν από τον φίλο Ανθιμο φέρνοντας υπο κλίμακα τα παραπάνω σχέδια.



δυο αυθεντικές προς φωτοτεκμηρίωση των παραπάνω.Αυτά για απόψε ,ελπίζω να κέντρισα το ενδιαφέρον σας.

[mirrage]

Ωραίο φαίνεται και επειδή πραγματικά κέντρισες το ενδιαφέρον μου δεν δίνεις και το site...

[KWSTAS]

Μπορούσες να κάνεις το άνοιγμα για το πολυβόλο και με φύλλο φελού
κατάλληλα κομμένου.

[kami]

ο οπλισμός ,το μαξιμ εκ λαφύρων στην ειδική βάση για το πολυβολείο( απο σετ της masterbox ακετά πειραγμένο) ,το χοτσκις (απο παλιο σετ της heller ,αν δεν κάνω λάθος,ακετά πειραγμένο & αυτό)& ορισμένα "καλούδια" ιδιοκατασκευασμένα,όπως το επιτοίχιο τηλέφωνο ,ο φανός πετρελαίου,το κουτί πυρομαχικών του χοτσκις,το θωρακισμένο κλείσιμο του πολυβολείου

[Κωστας Τσιγαριδας]

Καλημερα και χρονια πολλα Νικο , αξιολογη δουλεια μεχρι τωρα θα το παρακολουθω οσο μπορω με ενδιαφερον.
 
Καλη σου συνεχεια 

Spoiler (hover to show)

μου θυμισες ωραιες μερες στον στρατο καποτε που αλωνιζα καθημερινα ολα τα επι-υπογεια φυλακια της μεθοριου απο το ορος Σκοπος εως τον Προμαχωνα σαν συντηρητης γραμμων επικοινωνιας...ηταν μεγαλη μου τιμη που ειχα πατησει πανω σ'αυτα τα "αγια" χωματα

[melpas1013]

Αναμένω και τη συνέχεια με ανυπομονησία...

[kami]

καλημέρα & χρόνια πολλά & απο μένα & σαν πρωτοχρονιάτικος μπουναμάς η φωτοτεκμηρίωση

[kami]

το ελληνικό καστ υπο κατασκευήν-για το οποίο ειμαι πολύ περήφανος δεδομένου του τι κυκλοφορεί στην αγορά





1η ο λοχίας αντικαταστάτης  με τομιγκαν της αγγλικής βοήθειας,2η-5η το πλήρωμα του πολυβολείου, ο χειριστής του μαξιμ & ο βοηθός τροφοδότης πυρομαχικών,6η το εξουδετερωμένο πλήρωμα του παρατηρητηρίου, νεκρός ανθ/γος & ο  βαρια τραυματίας χειριστής του χοτσκις  7η-8η ο "φρικαρισμένος"νοσοκόμος απο όσα αντίκρυσε στο παρατηρητήριο & ο λοχίας της 1ης.

[Ernst Barkman]

Εξαιρετική δουλειά τόσο στον εξοπλισμό (made by kami arms and ammo co.  ) όσο και στις "χειρουργημένες φιγούρες"  Ποιά κράνη χρησιμοποίησες σαν βάση για τη μετατροπή;

[akritis]

πολύ καλή δουλειά...μακαρι να τη δουμε τελειωμένη και απο κοντά.
Παρατήρηση μπορώ να κανω αν επιτρέπεται για τις φιγούρες.
Τα Ιταλικά κρανη Hornet ειναι μια λυση στην 1/35 παρόλα αυτά δεν αποδίδουν το σχήμα του "Ελληνικού" κράνους της εποχής. Ωστόσο οπως πολύ καλά είπες
"δεδομένου του τι κυκλοφορεί στην αγορά".
Το ζητημα αυτό θα λυθεί πολύ σύντομα...

 

[Ernst Barkman]

Το ζητημα αυτό θα λυθεί πολύ σύντομα...

Να περιμένουμε σχετική κυκλοφορία;

[kami]

χαίρομαι που σας άρεσε ως εδώ, όντως τα ιταλικά της hornet χρησημοποιήθηκαν, ίσως αν αφαιρούσα την πατούρα & άλλαζα τη θέση στα πριτσίνια να πλησίαζα στο 100% της ελληνοποίησης ...πάραυτα δεν το έκρινα απαραίτητο.Κώστα (Ερνστ) χρησιμοποίησα & 2 σοβιετικά zvezda & masterbox στον ανθ/γο & άλλο 1 πεσμένο ανάποδα στο δάπεδο του πολυβολείου & τα 2 σε σημεία μικρής "ορατὀτητας" οπότε δεν χαλάλησα ρητινένια.







& η σχετική φωτοκάλυψη









το ελληνικό κράνος, η αντιασφυξιογόνος προσωπίδα dm1,τομιγκαν

[gtets]

Πολυ ενδιαφερον θεμα και νομιζω θα ειναι πολυ ατμοσφαιρικο στο τελος

[giorgos800]

Καταπληκτικό και πολυ ενδιαφέρον.
Καλη συνέχεια φιλε kami
 

[kami]

τα βασικά στοιχεία τοποθετημένα στο εσωτερικό & τα σημαδια της μάχης (battle damage βαρβαριστί) στο εξωτερικό.

[kami]

το ελληνικό καστ "εγκιβωτιώθηκε" & ετοιμάστηκαν τα χωματουργικά.

[kami]

μετά την ολοκλήρωση των χωματουργικών ,ετοιμάστηκαν τα συρματοπλέγματα-με παρόμοιο τρόπο που περιγράφει διεξοδικά ο Dim-κατασκευάστηκαν οι πάσσαλοι της περίφραξης & η παραλλαγή στο παρατηρητήριο απο περισσεύματα οπλισμού του σκυροδέματος & ετοιμάστηκε το εξωτερικό καστ,γερμανοί ορεινοί μηχανικάριοι.

η σχετική τεκμηρίωση

[mirmidon]

το ειδα στη εκθεση στην  πατρα κ το θαυμασα. ηταν οντως the best

[pink_panzer]

"Τα οχυρά καταλαμβάνονται,δε παραδίδονται."
Νίκο μου χρόνια πολλά και πολλα συγχαρητήρια για την δουλειά σου.Τόσο στο σκηνοθετικό όσο και στο κατασκευαστικό κομμάτι.Αρκετή προσπάθεια,προσοχή στη λεπτομέρεια και φροντίδα στη παρουσίαση.Υπάρχουν ορισμένα θεματάκια,αλλά κρίνω πως δεν είναι τόσο άξια λόγου μπροστά στη δουλειά που έχεις κάνει.'Αλλωστε το τελειώνεις.
Εχω μια ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα μιας και μεγάλωσα σε πόλη που σε απόσταση 20χλμ από αυτή διαδραματίστηκαν επικά γεγονότα.Μιλάω για το οχυρό της Νυμφαίας στο νομό Ροδόπης.Και σα παιδί,συνηθίζαμε να παίζουμε στο δάσος μέσα σε μερικά από αυτά,τα δυο πιο κοντινά μεμονομένα πακτωμένα πολυβολεία στους πρόποδες του βουνού,χωρίς να έχουμε ιδέα τι ήταν αυτά.
ʼξια προσοχής είναι η παρακάτω αναφορά για Αυτούς που ήξεραν να λένε "όχι".
Και πάλι μπράβο σου φίλε... 

Spoiler (hover to show)

Ο Δημήτριος Ίτσιος γεννήθηκε το 1906 στην ακόμα σκλαβωμένη τότε Μακεδονία απο βλάχους γονείς. Παντρεύτηκε την ʼννα Κ. Νανοπούλου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, την Μαρία και τον Αναστάση. Με την κύρηξη του Δεύτερου Παγκόσμιου πολέμου επιστρατεύθηκε ώς έφεδρος λοχίας και υπηρετούσε στο Μπέλες, πάνω απο τα ʼνω Πορόια.

Κατά την εισβολή των Γερμανών στο Μπέλες, στις 6 Απριλίου 1941, βρέθηκε να είναι επικεφαλής του Πολυβολείου Π8. Η ώρα είναι 5.15΄ όταν ψηλά στην "Ομορφοπλαγιά" του Μπέλες η ποιό τέλεια πολεμική μηχανή της εποχής αρχίζει το καταστροφικό της έργο.

Το πρώιμο γλυκοχάραμα έρχεται συντροφευμένο απο ομοβροντίες Γερμανικών πυροβόλων, όλμων και πολυβόλων. Αρχίζει η επίθεση. Ανταπαντούν οι υπερασπιστές της προκάλυψης. Τα μάτια του Ίτσιου και των συντρόφων του κατακόκκινα απο την ολονύχτια αγρυπνία ερευνούν πόντο-πόντο το έδαφος μπροστά τους. Με το δάχτυλο στην σκανδάλη είναι έτοιμοι να αντιτάξουν σκληρή αντίσταση στην ιταμή επίθεση. Η προκάλυψη αντιστέκεται ηρωικά. Ο ήλιος, στις πλαγιές του Μπέλες, αρχίζει σιγά-σιγά το καθημερινό του ανηφόρισμα. Κάποια στιγμή ακούγεται βόμβος αεροπλάνων. Τρία ή τέσσερα "στούκας" πλησιάζουν την περιοχή και ξερνούν σίδηρο και φωτιά.

Στην σφοδρότητα των επίγειων και ουράνιων επιθέσεων δεν αντέχει άλλο η προκάλυψη.

Αναδιπλώνονται οι υπερασπιστές της πρώτης γραμμής. Έρχεται η σειρά των πολυβολείων. Θερίζουν τα πολυβόλα τους. Ατσάλινοι οι υπερασπιστές τους καθηλώνουν τους Γερμανούς. Τα αεροπλάνα βουτούν και ξαναβουτούν με λύσσα σκορπώντας φωτιά και όλεθρο. Τα οχυρά αντιστέκονται. Πρώτοι νεκροί οι Ανωπορογιώτες υπερασπιστές άλλων πολυβολείων: Αργυρίου Αργύριος, Κορδένης Δημήτριος, Χουρσουτίδης Παναγιώτης, αφήνουν την τελευταία τους πνοή τούτη την ανοιξιάτικη μέρα στις πλαγιές του βουνού των παιδικών τους βιωμάτων. Ποτίζουν με το αίμα τους τα ιερά χώματα του. "Το ένα μετά το άλλο τα πολυβολεία σιγούν" γράφει σε βιβλίο του ο συμπατριώτης μας δικηγόρος και συγραφέας Π.Πέννας.

Ο Ίτσιος όμως στο Π8 αντιστέκεται. Μαζί του και οι συγχωριανοί μας Ζιώγας Θ. και Κοζάρτσης Ι.

Έχουν 38000 φυσίγγια και είναι αποφασισμένοι να τα "ξοδέψουν" με τη "δέουσα τσιγκουνιά". Κάποια στιγμή διατάζει τους άλλους να φύγουν, ο λοχίας Ίτσιος. Θα καλύψει μόνος του την σωτηρία τους. Μερικοί υπακούουν. Οι Ανωπορογιώτες όμως μένουν. Φίλοι και σύντροφοι στις δουλειές και στα γλέντια στο χωριό. Πιστοί συμμαχητές του τώρα στο Π8 στην απόφασή του για αντίσταση μέχρις εσχάτων. Στη θυσία. Μεθυσμένος ο Ίτσιος απο τους καπνούς και τη βαριά μυρωδιά της μπαρούτης, αλλά και σε κατάσταση έκστασης, αποκρούει με το πολυβόλο του τις λυσσασμένες απόπειρες των Γερμανών για κατάληψη του οχυρού του. Γυαλίζουν τα κράνη των σκοτωμένων Γερμανών στρατιωτών της Βέρμαχτ στον απριλιάτικο ήλιο. Οι επιθέσεις συνεχίζονται, πληθαίνουν, σκληραίνουν. Μα ο Ίτσιος δε σταματά με το πολυβόλο του να σκορπά τον όλεθρο και το θάνατο στο Γερμανό εισβολέα. Όσο ποιό πολύ κρατήσει στο μετερίζι του, τόσο ποιό ασφαλής θα γίνει η υποχώρηση των άλλων προς τα Κρούσια. Ούτε σκέψη για τη δική του σωτηρία με φυγή.

Η χαρά της θυσίας για την πατρίδα δίνει φτερά στην ψυχή, στα χέρια, στο πολυβόλο του λοχία. Οι άδειοι κάλυκες γεμίζουν τον ελεύθερο χώρο του πολυβολείου. Το τηλέφωνο με τη Διοίκηση απο ώρα έχει σιγήσει. Κάποια στιγμή τελειώνουν τα πυρομαχικά. Αμέσως μετά ακολουθεί μια αλλόκοτη σιωπή. Οι Γερμανοί λουφάρουν. Αυτό φαίνεται, περίμεναν. Το τελείωμα των φυσιγγιών. Ο Ίτσιος και οι σύντροφοί του με δυσκολία ανοίγουν τη βαριά σιδερόπορτα του φρουρίου τους. Τα άδεια φυσίγγια την είχαν φρακάρει. Σε λίγο βρίσκονται έξω. Στο γεμάτο απο καπνούς και μυρωδιά μπαρούτης και θάνατο αέρα του βουνού. Είναι προχωρημένο απόγευμα. Κράτησαν για καλά. Στην κατάσταση αυτή -μισοζαλισμένοι και ιδρωμένοι απο την περίεργη σιωπή- ούτε που κατάλαβαν την περικύκλωσή τους, άοπλοι αυτοί, απο ομάδα Γερμανών. Ο επικεφαλής αξιωματικός σε άπταιστα Ελληνικά ζητά τον αρχηγό του φρουρίου Π8. Η σκηνή που ακολουθεί, ζωντανεύει, χωρίς υπερβολή, την Αλαμάνα με το Διάκο της εδώ πάνω στα αθάνατα Μακεδονικά βουνά. Ευθυτενής, με αγέρωχη αξιοπρέπεια χωρίς ίχνος πρόκλησης και κούφιας επίδειξης, κάνει ο Ίτσιος δυό-τρία βήματα μπροστά, χαιρετά στρατιωτικά το Γερμανό Αξιωματικό και με σταθερή φωνή αναφέρει:

- Ίτσιος Δημήτριος, λοχίας πεζικού.

Ξαφνιάζεται ο άλλος. Στα μάτια του εύκολα θα μπορούσε να διακρίνει κανείς το θαυμασμό του για το παλληκάρι.

- Συγχαρητήρια λοχία. Με τη γενναιότητά σου ζωντάνεψες εδώ πάνω, σε τούτα τα βουνά, την πανάρχαια ιστορία των προγόνων σου.
Αμέσως μετά του κάνει νεύμα να τον ακολουθήσει. Τον οδηγεί στο ξέφωτο μπροστά απο το πολυβολείο, και δείχνοντας του τις δεκάδες των πτωμάτων των στρατιωτών του - πάνω απο 200 κατά έγκυρη εκτίμηση- του λέει.
- Αυτό που βλέπεις λοχία είναι έργο δικό σου.
Ο Ίτσιος γαλήνιος σαν όλους τους πραγματικούς ήρωες απαντά λακωνικά:
- Έπραξα το καθήκον μου.
- Εσύ έπραξες το καθήκον σου. Τώρα η σειρά μου να "εκτελέσω" κι εγώ το δικό μου καθήκον.

Και μπροστά στα έκπληκτα μάτια των Ελλήνων και Γερμανών στρατιωτών, βγάζει το πιστόλι του και στυλώνοντάς το στον κρόταφο του παλληκαριού τον εκτελεί εν ψυχρώ. Πέφτει άψυχο το παλληκάρι στα πόδια του εκτελεστή του. Μια αυλακιά άλικο αίμα πνίγει τα πρώτα αγριολούλουδα της "Ομορφοπλαγιάς" σημαδεύοντας τα όρια της γενναιότητας της πατριδολατρίας και της θυσίας απο τη μια και της βαρβαρότητας, του φασισμού και της απανθρωπιάς απο την άλλη. Ψυχρή, εγκληματική δολοφονία. Δολοφονήθηκε ο Ίτσιος. Δεν έπεσε.

Μέρες και μήνες πλανιόταν ο "θάνατος" στην ατμόσφαιρα του βουλγαροκρατούμενου πια, όμορφου χωριού μας. Ο θάνατος των Γερμανών επιδρομέων απο το εκδικητικό πολυβόλο του Ίτσιου και των συντρόφων του. Ο θάνατος των παλληκαριών του χωριού, που βουβά, πνιχτά έκλαψαν οι αγαπημένοι τους στη σκοτεινιά της βουλγαρικής κατοχής.

Ίτσιος Δημήτριος !...

Η θυσία του έχει καταγραφεί σε σχετική πολεμική έκθεση του 111/70 τάγματος Πεζικού, όπου μεταξύ των άλλων, αναφέρονται : ".ο γενναίος Ίτσιος Δημήτριος με το σκληρό θάνατό του θα εισέλθει στο πάνθεον των ηρώων και η ιστορία θα αναγράφει το όνομά του προς παραδειγματισμό των επερχόμενων γενεών....",.

Μεταθανάτια του απονέμεται ο βαθμός του Επιλοχία και το Αργυρό Αριστείο Ανδρείας.

Πολλά χρόνια μετά στήνεται στην "Ομορφοπλαγιά" και κοντά στο θρυλικό πλέον Π8 αναμνηστική στήλη, το δε στρατόπεδο ονομάζεται "Στρατόπεδο Ίτσιου".

Τέλος στις 10 Αυγούστου 1980, σε επίσημη τελετή γίνονται τα αποκαλυπτήρια της γλυπτικής σύνθεσης της Κεντρικής Πλατείας των ʼνω Ποροίων.

Εκείνη την ημέρα, η ευγνωμοσύνη των κατοίκων, ο στρατός, η Πατρίδα, τιμούν τον ήρωα Ίτσιο. Λιβανωτό μνήμης και χρέους απο επίσημους και ανεπίσημους.

Και σήμερα επίκαιρα όσο ποτέ ο ήρωας Ίτσιος Δημήτριος βροντοφωνάζει με τη χάλκινη σιωπή της προτομής του απο την Κεντρική Πλατεία του Μακεδονίτικου κεφαλοχωριού των ʼνω Ποροίων, σε απόσταση αναπνοής απο τα συμβατικά σύνορα του ασύνορου Ελληνισμού, οτι τα κόκκαλα των παλαιών και νέων Μακεδόνων ηρώων τσακίζουν αλύπητα τα βέβηλα χέρια φίλων και εχθρών για όποια απόπειρα καπήλευσης της Ελληνικής ιστορίας.

[kami]

φἰλε Μυρμιδόνα σ'ευχαριστώ & απο εδώ ,άλλωστε τα είπαμε & δια ζώσης.
Ζήση (pink panzer)χαίρομαι πραγματικά που σου αρέσει,γιατί σε σποιλερ τα περί Ιτσιου;το χάρηκα πραγματικά & τα παιδιά στην Πάτρα μου ζήτησαν αν μπορούσα να το εντάξω στο σενάριο,αλλά το π8 της Ομορφοπλαγιάς που επάνδρωνε ο Ίτσιος ήταν μεμονωμένο & όχι ενταγμένο σε μεγαλύτερο συγκρότημα ,όπως αυτό που κομμάτι του αναπαριστώ.Η παραπάνω φωτογραφἰα αφιερωμένη εξαιρετικά:ο Ίτσιος νεκρός, διακρίνεται τραύμα στον κρόταφο, ο  γερμανός υπαξ/κος πάνω του κρατάει χειρουργικό ψαλίδι περιποιούμενος το δικό του μικροτραύμα ενω δαγκώνει κομμάτι γάζας...Σκέφτεσαι να το αναπαραστήσεις;;;σου βάζω ιδέες;;;
Στο θέμα μου τώρα με χαρά να μου επισημάνεις τα "θεματάκια" ,τη χαίρομαι την δουλειά μου ,αλλά δεν αισθάνομαι "πάπας"!(
Ίσως απόψε ανεβάσω & τελικές.

[Ernst Barkman]

Οι Γερμανοί επαίρονταν πώς ήξεραν να τιμούν τους γενναίους κι άξιους αντίπαλους ωστόσο η περίπτωση του Ίτσιου τους διαψεύδει... (Η φώτο συγκλονιστική!).Νομίζω πως η προσπάθεια του Νικόλα αποτίει φόρο τιμής σε όλους εκείνους τους Έλληνες που έδωσαν τη ζωή τους για τη Πατρίδα στα Οχυρά,όπου κι αν αυτοί έπεσαν:
Οχυρό Ποποτλίβιτσα
Οχυρό Ιστίμπεη
Οχυρό Κελκαγιά
Οχυρό Αρπαλούκι
Οχυρό Παληουριώνες
Οχυρό Ρούπελ
Οχυρό Καρατάς
Οχυρό Κάλη
Οχυρό Περσέκ
Οχυρό Μπαμπαζώρα
Οχυρό Μαλιάγκα
Οχυρό Περιθώρι
Οχυρό Παρταλούσκα
Οχυρό Ντάσαβλη
Οχυρό Λίσσε
Οχυρό Πυραμιδοειδές
Οχυρό Καστίλλο
Οχυρό ʼγιος Νικόλαος
Οχυρό Μπαρτίσεβα
Οχυρό Εχίνος
Οχυρό Νυμφαία

 

[kami]

Είναι η πιό αγαπημένη ως τώρα "δουλειά"μου,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν σηκώνει κριτική .Στη διάθεση σας για κάθε σχόλιο ,κριτική ,παρατήρηση.Να  ευχηθώ & πάλι καλή χρονιά με υγεία, δύναμη & καλά μοντέλα.

[mikegr_F.T.T]

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΌ!!!  Τίποτε άλλο...  Υπέροχο θέμα υπέροχη κατασκευή.

[pink_panzer]

...Σκέφτεσαι να το αναπαραστήσεις;;;σου βάζω ιδέες;;;
Στο θέμα μου τώρα με χαρά να μου επισημάνεις τα "θεματάκια" ,τη χαίρομαι την δουλειά μου ,αλλά δεν αισθάνομαι "πάπας"!(
Ίσως απόψε ανεβάσω & τελικές.

Νίκο καλησπέρα και καλή μας χρονιά.Ιδέες μου μπήκαν προ πολλού για μια τέτοια βινιέτα με θέμα τον Ίτσιο,αλλά με κάλυψες με τη δημιουργία σου (και με το παραπάνω)
τα θεματάκια είναι σχετικά με την ανατομία και μερικές "χαλαρές" στάσεις που "χάνονται" όμως στο όλο σκηνικό.Επίσης οι ταινίες με τις επιγραφές στα σακιά  :
Στον αντίποδα,η απόδοση του εσωτερικού των διαδρόμων-η κόκκινη γραμμή (γνωρίζεις τον λόγο;-οδηγός ηταν) και ο λυχνοστάτης -όλα τα λεφτά.
Μου έφερε στη μνήμη τη τελευταία μου επίσκεψη στο Ρούπελ,ένιωσα την υγρασία.
Επίσης,οι Γερμανοί την περίοδο εκείνη φορούσαν διαφορετικού χρώματος παντελόνι (μπλέδιζε λίγο) από ότι το χιτώνιο(field grey).
Αν δε κάνω λάθος και οι ορειβάτες.(διορθώστε με)

Τα συγχαρητήριά μου ακόμη μια φορά.

[mirrage]

Λες και κυκλοφορούσα μέσα στο οχυρό και στην γύρω περιοχή!
Πάρα πολύ ωραία δουλειά!!!