Πάμε στο ζουμί της υπόθεσης. Η κατάσκευή ή πιο σωστά η καταστροφή ξεκίνησε από την ανάγνωση των οδηγιών και την προσπάθεια να δούμε κατά πόσο τα κομμάτια που έχουμε ανταποκρίνονται στις οδηγίες. Κλασσικά λοιπόν η airfix δεν προσπάθησε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις. Τότε που σχεδιάστηκε το κιτ έννοιες όπως εφαρμογή και λειτουργικότητα δεν είχαν αποδοθεί ορθά στην Αγγλικήν...
Μιας και το πιλοτήριο δεν είναι ανάγλυφο και έχει τα όργανα σε decal αποφάσισα, πολύ ορθά όπως αποδείχτηκε, να το συναρμολογήσω και να «κλείσω» την άτρακτο. Η λέξη «κλείσιμο» είναι υπερβολή και πιο σωστά αποδίδεται η ενέργειά μου με την φράση: ακούμπησα το πάνω μισό της ατράκτου με το κάτω μισό. Για να αποφύγω το παίδεμα με τον κώνο και το ρύγχος αποφάσισα να κόψω τελείως τον κώνο του ραντάρ και να τον τοποθετήσω συναρμολογημένο μετά.
Τα συμπεράσματα - παρατηρήσεις από τις ανωτέρω ενέργειες ήταν τα ακόλουθα:
- Τα δύο μισά της ατράκτου απλά ακουμπάνε σε κάποια σημεία και δεν ενώνονται.
-Και τα δύο τμήματα ήταν σαν να είχαν πατηθεί κι είχαν χάσει την οβαλότητά τους και το σωστό σχήμα.
-Οι εισαγωγές κι εξαγωγές των κινητήρων ΔΕΝ πατάνε καλά στα αντίστοιχα σημεία.
-Ο μοναδικός τρόπος να πάρει σχήμα η άτρακτος ήταν να πιεστεί πολύ πάνω στο πιλοτήριο και να κολληθεί κι από μέσα, να τυλιχτεί στο μεγαλύτερο μέρος της με σελοτέιπ συσκευασιών για να αποκτήσει οβαλότητα και να γλυτώσουμε τα κενά στις ενώσεις. Δυστυχώς δεν γλυτώσαμε τα σκαλοπάτια, μιας και το πάνω μέρος είναι δύο χιλιοστά πιο φαρδύ από το κάτω.
-Οι γραμμές των πάνελ είναι το μόνο πράγμα που ευθυγραμμίζεται στα δύο μισά της ατράκτου.
Προχωρώντας λοιπόν αποφάσισα ότι θα κάνω κλειστό το αερόφρενο στο πίσω μέρος. Λάθος μου, μιας και ο σχεδιαστής δεν το είχε υπολογίσει, παρόλο που προβλέπεται στις οδηγίες. Προφανώς ο σχεδιαστής του κιτ δεν είδε τις οδηγίες. Έτσι λοιπόν τοποθέτησα τα κομμάτια και τα περιέλουσα με κόλλα. Δυστυχώς τα ανάγλυφα πριτσίνια αλλά και οι ανάγλυφες γραμμώσεις θα χαθούν κάτω από τα στρώματα στόκου και το τρίψιμο. Θα δούμε τι θα γίνει μετά.
Επίσης πριν κλείσει η άτρακτος είχε τοποθετηθεί και το «φουσκωμένο» καπάκι του bomb bay. Στα S2B είχε γίνει η μετατροπή αυτή, με σκοπό να προστίθεται μια δεξαμενή καυσίμου και να αυξάνει ο χρόνος πτήσης του αεροσκάφους. Για κάποιο λόγο ο σχεδιαστής έκανε ανάγλυφες τις γραμμώσεις, ενώ όλο το υπόλοιπο είναι χαραγμένο. Να είναι καλά ο άνθρωπος...
Τέλος, και μη αντέχοντας άλλη μοντελιστική απόλαυση κι ευεξία, έβαλα και τα φτερά και τα κόλλησα. Περίπου...
Απολαύστε υπεύθυνα, η ταινία στο ρύγχος είναι γιατί το ξεκόλλησα και το ξανακόλλησα:
