Το Σάββατο στο καφέ, οι περισσότεροι το είδαν από κοντά. Έπειτα από κάποιες λίγες ώρες, αλλά και συνεχή περάσματα των δοντιών με Mr Mark Softer, βλέπετε παρακάτω το αποτέλεσμα στο μοντέλο.
Γενικά βρήκα τις χαλκομανίες του κιτ εξαιρετικές, εκτός από τα δόντια. Μπήκαν στη θέση τους εύκολα, έχουν αρκετά λεπτό φιλμ, και είναι σχετικά ανθεκτικές για πάχος τους.
Τα δόντια κάθισαν λίγο καλύτερα από ότι έδειχναν αρχικά ότι θα είναι, αφήνοντας όμως αρκετά κενά ή ζάρες.
Πέρασμα λοιπόν με παρκετίνη, και μέχρι να στεγνώσει το σημείο, βάψιμο οι άκρες των πτερύγων του κεντρικού στροφείου με κιτρινάκι.
Όλα αυτά μέχρι εχθές το βράδυ. Ήρθε η ώρα να φτιάξω όμως το πρόβλημα μπροστά, και το μοντέλο τη γλύτωσε φθηνά. Μου έφαγε μια ολόκληρη Κυριακή για να το φέρω εδώ που βλέπετε παρακάτω:
Δύο φορές, βάψιμο και ξεβάψιμο (τοπικά), προσπάθεια με πινέλο, προσπάθεια να εκτυπώσω χαλκομανίες (χάλασε και ο εκτυπωτής, ανάμεσα σε όλα αυτά), 3 προσπάθειες με μασκάρισμα, μια πτώση από το γραφείο (το μοντέλο, όχι εγώ), έφυγε το μασκάρισμα στα κάτω παράθυρα παρατήρησης, πρέπει να ξαναβαφτούν κάποια μικροσημεία, να ξανακολληθεί το πίσω ουριαίο και ότι άλλο ξεκόλλησε, αλλά τουλάχιστον ξεπεράστηκε και αυτός ο γολγοθάς...
.
Πάω για ύπνο...
