Φίλε Περικλή η απάντηση μου στο ερώτημα σου "Πού φτάσαμε" χωρίζεται σε 2 σκέλη.
Οσον αφορά την τεχνολογία, πραγματικά έχουν γίνει τέτοια άλματα τα τελευταία χρόνια που ειλικρινά "έχουμε χάσει την μπάλα"

Και αυτό το διαπιστώνει ο καθένας στο δικό του τομέα και ενασχόληση. Σκεφτείτε πρίν λίγα χρόνια (οχι πάνω απο 4-5) οι ψηφιακές μηχανές ήταν των 2-3 Mps και κόστιζαν "ενα κάρο χρήματα" και σήμερα με 500 ευρώ μπορείς να πάρεις "18αρα" με δυνατότητες ημιεπαγγελματικού χαρακτήρα. Ασε δε τα διάφορα ηλεκτρονικά γκατζετάκια και μικροσυσκευές......εκεί γίνεται
Ο χαμός

Ολοένα και μικρότερα και δυνατότερα

Και συσκευή που αγόρασες πριν 4-5 μήνες να είναι πλεόν παρωχημένη και παλιά...
Πλέον στο σπίτι σου μπορείς να εκτυπώνεις γρήγορα και σχεδόν μέχρι και επαγγελματικά, να σχεδιάζεις με τρομερά εργαλεία και σε λίγο καιρό να φτιάχνεις και δικά σου 3D αντικείμενα με μικρό κόστος.
Οσον αφορά το μοντελισμό, δυστυχώς φτάσαμε να βλέπουμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος. Δε λέω ωραία ολα αυτά και όλοι κοιτάμε το τέλειο κιτ (σαν εφαρμογή, λεπτομέρεια κτλ) και την σωστή "ιστορικότητα" (sic) αλλά κυνηγώντας αυτά χάνουμε την ευχαρίστηση του να κάνω το χόμπυ μου. Βέβαια για πολλούς και συμφωνώ απόλυτα σ' αυτό είναι η δουλειά τους (π.χ. ενας σχεδιαστής για την Dragon ή την Tamiya) αλλά για μας τους "μέσους και απλούς" μοντελιστές (δλδ το 99,9% του συνόλου) προσωπικά πιστεύω οτι είναι υπερβολή.
Και κλείνω ομολογώντας κάτι.....πολλές φορές θέλω να ξεκινήσω κάποιο μοντέλο, αρχίζω λοιπόν "να και τα p.e. του", "να και τα after market σήματα του", "να και το τάδε εξωτικό υλικό", "να και τόμους επι τόμων για ψάξιμο", "να και να βελτιώσω κάτι μόνος μου", "να....να.....να.....να"......στο τέλος με κουράζει, το βαριέμαι και ίσως να το παρατήσω

Αποτέλεσμα να ξοδεύω, να στοκάρω και να τα βάζω με τον εαυτό μου που δεν τελειώνω τπτ......Αρα απέτυχε σαν σκοπός το χόμπυ μου δλδ να χαλαρώσω, να το απολαύσω, να δημιουργήσω
