Αρχή κατασκευής Ιούνιος 2007
Το αρχικά πολλά υποσχόμενο κιτ απεδείχθη μια ωδή στο "overengineering" (& overadvertising
).
Ο μέτριας / ελλιπούς λεπτομέρειας κινητήρας και η τουλάχιστον ασαφής εφαρμογή των καλυμάτων αυτού, σε συνδυασμό με μια αστοχία στη σχέση πλάτους πιλοτηρίου και ατράκτου, έχει ως αποτέλεσμα την πολύ κακή (τουλάχιστον για τις δυνατότητες μου) συνολική εφαρμογή.
Το ίδιο ισχύει και στην πέρίπτωση που θελήσει κάποιος να παρουσιάσει τις θυρίδες των πτερυγικών πυροβόλων κλειστές.
Στα θετικά του κιτ είναι η ωραιότατη ανανάγλυφη λεπτομέρεια με τη μορφή εγχάρακτης γράμμωσης και διακριτικών πριτσινιών, οι χαλκομανίες και οι μάσκες για την καλύπτρα.
Τα photo etched δεν με συγκίνησαν ιδιαίτερα μιας και είναι pre-painted τα οποία γενικά θεωρώ ως μεγάλη...μούφα!!
Δυστηχώς τα προτίμησα έναντι των αντίστοιχων πλαστικών κομματιών για το πιλοτήριο, πράγμα το οποιο και μετανιώνω.
Από το 2007 έως σήμερα, έγιναν πολλές προσπάθειες ολοκλήρωσης του μοντέλου, κάθε φορά όμως έμπαινε στην άκρη λόγω κάποιας
δυσκολίας που προέκυπτε κατά την συναρμολόγηση.
Την τελευταία φορά ήταν περυσι όπου ενώ είχα προμηθευτέι το σετ ρητηνένιων φλαπς της Quickboost (ειληκρινά δεν θυμάμαι γιατί), ανακάλυψα πως εκτός του ότι ήταν θεόστραβα, δεν ταίριαζαν στο κιτ
Φέτος λοιπόν είδα ένα τελειωμένο στην έκθεση και μπήκα ξανά στην πρίζα.
Μετά από μια εβδομάδα στο "φανοποιείο", μπορώ να πω ότι είναι έτοιμο για βάψιμο.
Αρκετά προβλήματα στις φωλιές Σ/Π με μορφή χασμάτων στο σημείο ένωσης της πτέρυγας κλπ. αντιμετωπίστηκαν με στόκο Molak,
Mr. Surfacer 1000 και πολλά αυτοσχέδια εργαλεία τριψήματος.
Τέλος η αποριπτόμενη δεξαμενή και ο φορέας της, έτοιμα να μπουν στη θέση τους.
Πάμε για βάψιμο, θα γίνει το μπλε 13 του Dahl, όπως φαίνεται και στο boxart
