Ενα από τα μοντέλα τα οποία πιστεύω πως θα τελειώσω μέχρι την έκθεση, (ας είναι καλά η άδεια) είναι αυτό το θηριάκι. Πρόκειται για το πιο στραβό κιτ που έχω κολλήσει ποτέ μου και αυτό οφείλεται στην θεόστραβη άτρακτο που από ότι είδα μόνο στο δικό μου είναι έτσι. Το ίσιωσα όσο μπορούσα με ζεστό νερό και αρκετή υπομονή, ενώ στην κόλληση των δύο μισών τμημάτων της ατράκτου χρησιμοποίησα κυανοακρυλική κόλλα.
Στο εσωτερικό και συγκεκριμένα στο πιλοτήριο κόλλησα μερικά spares Ρ.Ε. τα οποία και να μην τα έβαζα, πάλι δεν θα φαινόντουσαν, ενώ στο cargo bay πρόσθεσα μία σειρά καθισμάτων, καθώς και ένα galley το οποίο θα μπει στο τέλος της κατασκευής. Επίσης πρόσθεσα τον αγωγό αέρα από μήκος κυλινδρικού σωλήνα.
Μέχρι στιγμής είμαι σε αυτό το σημείο:





Οι νευρώσεις που εξαφανίστηκαν στο πίσω μέρος της ατράκτου λόγο του τριψίματος, αντικαταστάθηκαν με μήκη evergreen. Μήκη evergreen διατομής Η τοποθετήθηκαν στο κάτω μέρος του πατώματος προκειμένου να ισιώσει, αλλά και για ενίσχυση της στιβαρότητας. Προβληματική ήταν και η εφαρμογή του διάφανου μονοκόματου τμήματος στο εμπρός μέρος, όπου χρειάστηκε να επέμβω με μήκη πλαστικού, κυανοακρυλική και στόκο. Επόμενη επικίνδυνη αποστολή, το ίσιωμα του κάθετου σταθερού που θυμίζει στραβή μπανάνα...