Λοιπόν, λαμβάνω θέση (δηλαδή στρογγυλοκάθομαι στην καρεκλάρα μπροστά στο pc), χωνεύοντας τους κεφτέδες (με φέτα, σαλάτα ντομάτα, ψωμί και καπάκι ένα παγωτάκι), επιτρέπω στον εαυτό μου να γευτεί λίγη από τη δόξα της ημέρας όπου βοήθησα μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία να διακινήσει σωστά τα ανταλλακτικά της (ονόματα δε μπορώ να πω αλλά όσοι έχετε Peugeot ή Chevrolet και πάτε αυτή την εβδομάδα για service δείξτε λίγο υπομονή... αναδιοργανώνονται...) και είμαι πανέτοιμος να γκρεμίσω όλους τους μοντελιστικούς μύθους.
Παίρνω λοιπόν με τη σειρά τα profiles και τη φωτογραφία του φίλτατου στρατάρχη (δράττομαι της ευκαιρίας να τον ευχαριστήσω θερμά!) από πάνω προς τα κάτω:
- Στο πρώτο profile το άρμα έχει περαστεί πρόχειρα με κάποιο μεγάλο πινέλο. Ο σύντροφος βαφέας πιθανόν βιαζόταν και είχε ξεπαγιάσει, άσε που μπορεί να μην του έφτανε και η μπογιά και το αποτέλεσμα είναι ένα σύνολο από ακανόνιστες πινελιές πάνω στο βασικό (και πανβρώμικο) πράσινο. Το λευκό δε δείχνει να έχει υποστεί φθορές/ξεφλουδίσματα πέρα από την προβλεπόμενη βρώμα. Μακάρι να μπορούσα να πετύχω ένα τέτοιο αποτέλεσμα... Θυμάμοι παλιά ο philio είναι φιάξει ένα Sherman με ανάλογες πινελιές και μου τρέχανε τα σάλια αλλά από από τις σχετικές δοκιμές το συμπέρασμα ήταν πως δεν είμαι εγώ για τέτοια
Συμπερασματικά: εξαιρετικό profile αλλά θέλει ικανότητες και χέρι που δεν έχω
- Στο δεύτερο profile έχω θέματα. Ιδιας ποιότητα/τεχνική βαψίματος με το πρώτο μόνο που οι πινελιές είναι πιο πυκνές και το αποτέλεσμα πιο προσεγμένο. Αλλά ενώ στα πλάγια του πύργου το λευκό δείχνει βρωμιές και αποχρωματισμούς, κάτι που υποδηλώνει ένα κάποιο χρονικό διάστημα κάτω από τα στοιχεία της φύσης, σε όλο το υπόλοιπο άρμα είναι σα να περάστηκε χθες. Προσωπικά θα το έφθειρα όλο στο ίδιο επίπεδο, ακόμα και στο πάνω μέρος του πύργου γύρω από τη θυρίδα το χρώμα δεν έχει υποστεί καμμία φθορά!
- Στη φωτογραφία τώρα. Την βλέπω πρώτη φορά και δε διαφέρει σε τίποτα από όσες μελέτησα για να ξεκινήσω το άρμα μου. Δεν φαίνονται πινελιές, μάλλον το άσπρο περάστηκε με ρολό ή με τη γνωστή μέθοδο του σπλάτς! Το χρώμα έχει φύγει ακριβώς όπως έφευγε και το ασβεστόχρωμα στα παιδικά μου χρόνια στα φτωχόσπιτα στη Σαλαμίνα, ξεφλουδίζοντας τυχαία κάτω από τη βροχή και τον ήλιο.
Λοιπόν, πρωτού ξεκινήσω, είδα μπόλικες φωτογραφίες σαν την παραπάνω. Εχω μία θεωρία σχετικά με το γιατί το χρώμα κατέληγε έτσι και έχει να κάνει με τη διαστολή του νερού που παγώνει και διαστέλεται στις σοβιετικές θερμοκρασίες. Με γνώμονα τις ικανότητές και την εμπειρία μου θεωρώ πως το φυσικό αποτέλεσμα το πέτυχα. Δε συμφωνώ στο να σβήνει απαλά το λευκό, είναι εντελώς αφύσικο για τη χρονική περίοδο και τον τόπο που έδρασαν τα άρματα αυτά.
Τώρα αν θα είναι όμορφο; Μα, εγώ το φιάχνω, σίγουρα ΔΕΝ θα είναι! Υπομονή, πιστεύω πως το πρώτο βήμα το πέτυχα, θα δείξει στη συνέχεια. Και στην ανάγκη, έχω Fornet να ξεβάψω την Αθήνα όλη
Αλλωστε, είναι ποτέ δυνατόν ένα KV-2 να είναι όμορφο;
Και δε μου λέτε, τί είναι αυτό το mapping; Χάρτωση;
