Σταμάτη, πλύσιμο πια μόνο με τον αερογράφο και έτσι δεν σκουπίζω παρά ελάχιστα...
Έχω ρίξει πολύ μελέτη στα βήματα της κατασκευής για να μην με παιδέψει...
Σήμερα προχώρησα στην συναρμολόγηση της υπερκατασκευής. Πρόκειται για μια πολυεπίπεδη δομή, η οποία είναι αρκετά δύσκολο να αποδοθεί και ταυτόχρονα να είναι εύκολη στη συναρμολόγηση. Αυτό η κατασκευάστρια το έκανε ακόμα χειρότερο κάνοντας κάποια μέρη από διάφανο πλαστικό, προφανώς για να βοηθήσει όσους δεν βάφουν τα φινιστρίνια και τα άλλα ανοίγματα.
Αν και αρχικά σκεφτόμουν να δουλέψω κάθε κομμάτι ξεχωριστά, κυρίως για να τρίψω λεπτομέρεια που έπρεπε να αφαιρεθεί και να προστεθεί άλλη από φωτοχαραγμένα, αποφάσισα να μην το κάνω γιατί αν με παίδευε στην εφαρμογή μπορεί να μην είχα «λαβές» για να δέσω τα κομμάτια μεταξύ τους. Έτσι συναρμολογήθηκε ολόκληρη η υπερκατασκευή, ενισχύθηκε σε κάποια σημεία και προστέθηκε και η πυραμίδα με την τσιμινιέρα, γιατί, όπως σωστά αποδείχθηκε κατά την τοποθέτηση, φοβήθηκα ότι δεν θα πατάει καλά στο κατάστρωμα. Φανταστείτε λοιπόν να παιδεύω ένα κομμάτι με άπειρα ευαίσθητα φωτοχαραγμένα, όπως π.χ. τα ραντάρ, και να προσπαθώ να το εφαρμόσω στο κατάστρωμα... Προσοχή ήθελε και το ταίριασμα στους οδηγούς του κυρίου καταστρώματος, κάτι το οποίο πέτυχα εύκολα προσαρμόζοντας την υπερκατασκευή και ταιριάζοντας την όσο ακόμα δεν είχαν στεγνώσει οι κόλλες και είχα μπόσικα να δουλέψω... Επίσης τοποθετήθηκαν οι περισσότερες λεπτομέρειες στην κόντρα γέφυρα μιας και αυτή θα βαφτεί γκρι κι όχι πορτοκαλί. Το ίδιο θα γίνει και με όλες τις πλατφόρμες της πυραμίδας και τα ραντάρ.
Στη συνέχεια θα προσπαθήσω να συμμαζέψω ραφές και άλλες δυσμορφίες και μετά θα πέσει ένα αστάρι. Μετά θα αρχίσει να προστίθεται λεπτομέρεια στους μπουλμέδες μόνο, με τα παρελκόμενα επί των καταστρωμάτων να μπαίνουν μετά το βάψιμο των καταστρωμάτων, ενώ θα έχουν βαφτεί κι αυτά από πριν.
Σχόλια, βρισιές, παρατηρήσεις κι απορίες ευπρόσδεκτα..
