Σιγά σιγά κοντεύει να κλείσει η άτρακτος (επιτέλους!):
Οι περιοχές γύρω από την εισαγωγή ψεκάστηκαν με Polished Aluminium, ενώ η περιοχή του ακροφυσίου/ αεροφρένων με Titanium Gold, όλα Alclad . Οι πρώτες θα μείνουν ως έχουν, οι δεύτερες θα αποτελέσουν βάση για κάποιες φθορές (μου έρχεται και γάντι, αφού μετά τίποτα δε θα φαίνεται!
). H μπανιέρα του πιλοτηρίου συγκολήθηκε με το τμήμα του ρύγχους, στο οποίο με τη σειρά του συγκολλήθηκε και το δακτυλίδι της εισαγωγής, προκειμένου να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή εφαρμογή αργότερα:
Kι αφού θα έτρωγα που θα έτρωγα τη ζέστη ψεκάζοντας σε εξωτερικό χώρο, ετοίμασα και τα βασικά του κινητήρα. Αυτός ναι μεν είναι του '17, αλλά τόσο λόγο καλύτερης λεπτομέριας, όσο και γενικά πολύ καλύτερης ποιότητας χύτευσης, θα χρησιμοποιηθεί τελικά στο '15. Εδώ τα χρώματα ήταν 4 -> Polished Aluminium, Steel, Titanium Gold και Burnt Iron, πάλι Alclad.
Για να είμαστε ακριβέστεροι, μόνο τα τμήματα σε κόκκινο πλαίσιο θα χρησιμοποιηθούν στο MiG-17, όλα τα υπόλοιπα προορίζονται για το MiG-15:
Αύριο προχωράμε σε λερώματα του ακροφυσίου με μεταλλικούς τόνους και πλυσίματα με λάδια, συναρμολόγηση, τοποθέτηση, και κλείσιμο της ατράκτου.
Με την ευκαιρία, επειδή το κιτ σίγουρα θέλει βάρος. Είδα οτι μακροπρόθεσμα ο συνδυασμός κυανοακριλικής με μολύβι αποβαίνει θανατηφόρος για το μοντέλο.
Η στήριξη μολύβδινου βάρους με α) εποξικό στόκο δύο συστατικών ή β) UHU ρευστή, είναι δόκιμες προσπάθειες?
Ευχαριστώ πολύ, συνεχίζεται . . .
