Ε, ναι, με όλα αυτά τα ψιλικοκό που βάζεις στα μοντέλα, φυσικά και σε αγχώνει το βάψιμο 
Xμμμ,δεν αποκλειεται να χεις δικιο φιλε μου..

Μετα απο ατελειωτες (ευχαριστες) ωρες ενασχολησης με το συγκροτημα της γεφυρας του Ακαγκι, ειπα να ξεφυγω για λιγο επιστρεφοντας στο αεροπορικο στοιχειο του διοραματος μου και βαζοντας στο παιχνιδι και τον ετερο (μισό) Ζίκο, ο οποιος με βαση στην σκηνοθεσια θα εισερχεται απο τα αριστερα του καταστρωματος στο σημειο που εχω φτιαξει το κομματι του ανελκυστηρα..Με αυτο τον τροπο το κομματι πισω,(aft), του κοκπιτ θα ειναι εκτεθειμενο οποτε επιβαλλοταν και η πληρης-στο μετρο του δυνατου-κατασκευη ολων των στοιχειων που το αποτελουν..
Εχοντας λοιπον σαν αναφορα την παρακατω φωτο,

πηρα ανα χειρας το κιτ της Hasegawa-ευχαριστω Δημητρη CROW-

και με συνοπτικες διαδικασιες απεκοψα το οπισθεν ημισυ της ατρακτου του..

Στη συνεχεια ετριψα το χοντρο πλαστικο οσο δεν πηγαινε αλλο,ενω καποιες ατελειες τις καλυψα με λεπτο πλαστικο.

Πριν απο αυτο, ολες οι επιφανειες ειχαν ηδη πριτσινωθει.

Και ερχομαι τωρα στο βελτιωτικο κοκπιτ της Ουγγρικης sbs...
AΠΙΣΤΕΥΤΟ!!! Χωρις πλακα,αναπαριστα ολα μα
ολα τα οργανα του Ζέρο, με μπολικες καλωδιοσωληνωσεις και φυσικα οτι μοχλους,λεβιεδες, κλπ,κλπ υπηρχαν στην περιοχη..

Η μονη προσθηκη απο πλευρας μου ηταν καποιες μικρες σωληνωσεις καθως και η κατασκευη του bungee cord του καθισματος καθως και των μικρων μεταλλικων αγκιστρων που το ανασηκωναν..


Βεβαια η αφηρημαδα δεν ελειψε κ η ρητινη του πατωματος τριφτηκε με μια μικρη καθυστερηση..


Με λυμενα τα χερια λοιπον απο τη βοηθεια της sbs, αρχισα να γεμιζω τον πισω χωρο του κοκπιτ ξεκινωντας απο τη νευρωσή του..

Ενα μικρο διαλειμμα για ξεκουραση και συνεχιζουμε..

