Σήμερα πήγα να κόψω τα μαλλιά μου. Το αποφεύγω σαν το διάολο γιατί δεν μπορώ να συνενοηθώ με τίποτα. Σήμερα είπα δεν θα τσαντιστώ, θα κρατήσω την υπομονή μου...οοοοομμμμμ!Κουρέβανε τρία παλουκάρια. Αφού περίμενα 10 λεφτά ο ένας σηκώνεται και φεύγει. Είμαστε τρεις πελάτες και περιμένουμε και ο ένας κουρέας έφυγε. Ρωτάω πόση ώρα θα πρέπει να περιμένω και μου λένε άλλα 20 λεπτά γιατί πήγε να φάει. Δηλαδή μισή ώρα και βάλε.
Λέω: Καλά ρε είμαστε τρεις και περιμένουμε, τί σηκώθηκε κι έφυγε ο παπάρας;; Εεεε, με συγχωρείτε αλλά ήτανε η ώρα για το διάλειμά του. Ρε δε πάτε να βάλετε τα σούσια σας εκεί που ξέρετε!

Έτσι έμεινα και σήμερα ακούρευτος. Την άλλη φορά πήγα και του λέω κόφτα κοντά. Με ρωτάει, πόσα εκατοστά; Του λέω, κάτσε να βγάλω τη μεζούρα να σου πω, κι άμα τα κόψεις πιο κοντά απ όσο σου πα δε πλερώνω. Με κοίταγε σα να βγήκε ο Κουροσάβα απ τ αυτί μου. Με τους Γιαπωνέζους δε Βγάζεις άκρη με τίποτα μερικές φορές. Έτσι είναι και με τα πετούμενα.