Φίλε Περικλή, καταλαβαίνω ότι χρωματικά, δένει περισσότερο το καφέ του θώρακα με το κίτρινο του χιτώνα και δίνει περισσότερο φως στην μινιατούρα , αλλά εδώ υπάρχει ένας ιστορικός περιορισμός που πρέπει να λαμβάνουμε υπ' όψιν μας όλοι όσοι αγαπούμε τις μινιατούρες αρχαίων ελλήνων πολεμιστών : οι αρχαίοι έλληνες δεν φορούσαν κίτρινο χιτώνα καθώς πίστευαν πως αυτό το χρώμα ταίριαζε περισσότερο στις γυναίκες (όπως σήμερα το ροζ, λόγου χάρη). Το γαλάζιο, το μαύρο, το κόκκινο, το λευκό, το κεραμιδί, το μπλε, το καφετί, το πορτοκαλί κ.ά, είναι χρώματα που με ιστορική ασφάλεια μπορούμε να βάφουμε τις μινιατούρες μας. Ιδιαίτερα δε όταν βάφουμε λακεδαιμόνιους οπλίτες, ως γνωστόν χρησιμοποιούμε μόνον μαύρο ή κοκκινωπά χρώματα στον χιτώνα. Αυτά, με καλόπιστη διάθεση για την ιστορική ακρίβεια των φιγουρών.
Καλή συνέχεια. Αναμένω κι εγώ με ενδιαφέρον την σύνθεσή σου.
