Θέμα: HMS Barham (WEM 1/700)

[Dimitris 72]

Καλησπέρα σε όλους,

Πριν λίγο καιρό, απέκτησα από τον αγαπητό συμφορουμίτη Katsflyby  , το ρητινένιο κιτ της White Ensign και έχοντας φόρα από την επισκευή του Repulse, είπα να το ξεκινήσω. Λίγα λόγια  ::sprechende_015::για το (αληθινό) πλοίο:

Ήταν το τρίτο πλοίο της κλάσης γρήγορων θωρηκτών Queen Elizabeth, τα οποία στην εποχή τους ήταν τα καλύτερα θωρηκτά στον κόσμο. Πολέμησε στη Ναυμαχία της Γιουτλάνδης και μαζί με τα υπόλοιπα πλοία της κλάσης του, επεβίωσε και των περικοπών που επέβαλε η Συνθήκη της Ουάσινγκτον και έτσι πολέμησαν (αφού υπέστησαν αρκετούς εκσυγχρονισμούς στο Μεσοπόλεμο) και στον ΒΠΠ. Το Barham, ήταν το μόνο πλοίο της κλάσης το οποίο βυθίστηκε, το 1941, όταν τορπίλιστηκε από το υποβρύχιο U-331 στη Μεσόγειο και λόγω της κλίσης που πήρε, ανατινάχτηκαν τα πυρομαχικά του. Από σύμπτωση, η στιγμή της βύθισής του έχει κινηματογραφηθεί από έναν αμερικανό οπερατέρ που επέβαινε στο (αδελφό) HMS Valiant (http://www.youtube.com/watch?v=YdrISbwy_zI&feature=related. Η βύθιση του Barham στοίχισε τη ζωή σε 810 άτομα.

Το κιτ:
Όπως με όλα σχεδόν τα κιτ ρητίνης, η γάστρα, το κατάστρωμα και μέρος των υπερκατασκευών, δίνεται σε ένα κομμάτι (γεγονός που δυσχεραίνει το βάψιμο  ), αλλά η λεπτομέρεια είναι εκπληκτική. Η εταιρία (προφανώς για να αποφύγει στρέβλωση της γάστρας), την έδινε με ένα μεγάλο κομμάτι ρητίνης περιμετρικά, το οποίο αφαιρέθηκε με τη.... μέθοδο της βρισιάς και με επικλήσεις σε σκοτεινούς θεούς. Στην συνέχεια το κόλλησα σε ένα κομμάτι ξύλο που θα λειτουργήσει σαν προσωρινή βάση (όταν έρθει η ώρα θα μπει σε "κανονική" βάση με... νερό). Ο ιστός έγινε από μήκη μπρούτζου που κολλήθηκαν με κολλητήρι και πάνω του προσαρμόστηκαν τα κομμάτια του ρητινένιου ιστού του κίτ (αφού κόπηκαν και τρυπήθηκαν με πολύ προσοχή). Το κατάστρωμα βάφτηκε με λάδια (με τη μέθοδο του C. Nemo  ), ενώ η παραλλαγή, βάφτηκε με τον αερογράφο με χρώματα WEM (507Β και 507C). Μια σημείωση: η WEM προτείνει το πάνω μέρος των πύργων με καμουφλάζ, αλλά στο φιλμάκι της βύθισης φαίνεται καθαρά, ότι είναι βαμμένοι με σκούρο γκρί (507A). To καμουφλάζ αυτό, ονομαζόταν Alexandria Type. Τέλος περάστηκε ένα γενναίο χέρι παρκετίνης για να σφραγιστούν τα χρώματα (γι αυτό και η γυαλάδα στις φωτογραφίες). Ακολουθούν washes, φίλτρα, άφιλτρα και φωτοχαραγμένα (μπρρρρρρ!!!!).

Ελπίζω να σας αρέσει μέχρι τώρα, και περιμένω τα σχόλιά (και τα σχολιανά) σας


ΔΚ

[gtdeath13]

Who said you can't teach an old dog to build ships????? 

[gkontog]

Δε μπορώ παρα για μια ακόμα φορά να θαυμάσω την υπομονή σου και τις ικανότητές σου. Καλή συνέχεια!

Spoiler (hover to show)

Τώρα ως ιστοριολάγνος δε μπορώ, θα σπαμάρω ΚΑΙ αυτό το θέμα και θα πω πως σχετικά με τη βύθιση του HMS Barham υπάρχει και μία απίστευτη και εντελώς πραγματική ιστορία. Το HMS Barham στις 25/11/1941 δέχτηκε 3 τορπίλες από απόσταση μόλις 750m περίπου, ούτε να καταλάβουν τι έγινε δεν πρόφτασαν. Οι 3 τορπίλες χτύπησαν τόσο κοντά η μία στην άλλη και σχεδόν ταυτόχρονα που στους παρευρισκομένους έμεινε η εντύπωση πως το σκάφος χτυπήθηκε από μία γιγαντιαία τορπίλη. Το θωρηκτό άρχισε αμέσως να γέρνει προς τα αριστερά και σε πολύ μικρό χρόνο, έχοντας κλίση σχεδόν 90^ο ανατινάχτηκε όταν, όπως πιστεύεται η έκρηξη των πυρομαχικών για τα αντιαεροπορικά των 4in προκάλεσε την έκρηξη των προωθητικών γεμισμάτων για τον κύριο οπλισμό των 15in.

Ο θύτης, το υποβρύχιο U-331 καταδύθηκε σε βάθος αμέσως μετά την εκτόξευση των τορπιλών και το μόνο που άκουσαν ήταν οι εκρήξεις από τις τορπίλες αυτές. Στη συνέχεια ένα μπαράζ βομβών βυθού κράτησε την προσοχή του πληρώματος και όταν τελικά το υποβρύχιο κατάφερα να ξεφύγει το μόνο που ήξεραν ήταν πως σίγουρα είχαν πετύχει το στόχο αλλά δεν ήξεραν αν αυτός είχε βυθιστεί. Το αγγλικό Ναυαρχείο θα καταλάβει πως οι γερμανοί δεν ήξεραν την τύχη του πλοίου και για λόγους διατήρησης του ηθικού δε θα ανακοινώσουν τίποτα. Αλλά 862 νεκροί δεν είναι κάτι που κρύβεται εύκολα... οπότε αρκετές εβδομάδες μετά αποφασίζει να ειδοποιήσει τους πλέον κοντινούς συγγενείς των θυμάτων αλλά στις σχετικές επιστολές θα ζητήσει την τήρηση μυστικότητας γιατί "most essential that information of the event which led to the loss of your husband's life should not find its way to the enemy until such time as it is announced officially". Τελικά στις 27/01/1942 το Ναυαρχείο θα παραδεχθεί τη βύθιση του HMS Barham.

Ελα όμως που λίγες μέρες μετά τη βύθιση, ένα μέντιουμ από το Portsmouth, η Helen Duncan, σε μία séance παρουσία κοινού θα δείξει πως γνωρίζει πως το HMS Barham έχει βυθιστεί! Παρόντες ήταν και δύο αξιωματικοί του ναυτικού και αυτομάτως το Ναυαρχείο αποκτά ενδιαφέρον για την υπόθεση. Η Duncan θα επιμείνει πως το πλοίο έχει βυθιστεί στις 14/01/1942 και στις 19/01/1942 οπότε και θα συληφθεί. Η δικαιοσύνη ψάχνοντας την πλέον αρμόζουσα κατηγορία θα αποφασίσει να την δικάσει με έναν νόμο του 1735 σχετικά με τη μαγεία!!! (Witchcraft Act, 1735, section 4) Τελικά η Duncan όντως θα δικαστεί και θα καταδικαστεί σε 9 μήνες φυλακή για παράνομη πνευματική δραστηριότητα με σκοπό την εξαπάτηση για αποκομιδή κέρδους. Ο ίδιος ο Churchill θα εκφράσει το θυμό του για την τροπή των πραγμάτων, τη γελοιοποίηση των θεσμών και την κάκιστη "χρήση της δικαιοσύνης". Πιστεύεται πως είναι η τελευταία πολίτης της Αγγλίας που καταδικάστηκε με βάση το νόμο περί μαγείας. Για την ιστορία ο νόμος αυτός καταργήθηκε το 1951... Οσο για την ακρίβεια των πληροφοριών της Dunkan αρκεί να πω πως πάρα πολλοί εμπλεκόμενοι στην υπόθεση έμειναν πεπεισμένοι πως πραγματικά ήξερε τι έλεγε αν και δεν μπορούσαν να εξηγήσουν πως απέκτησε γνώση των γεγονότων.

[Dimitris 72]

Νίκο: Δεν ξέρω σε ποιόν αναφέρεσαι με το old (το dog ξέρω ότι πάει σε μένα)   

Γιώργο: Μακάρι όλα τα σπαμ, να ήταν τέτοιου είδους!!!! Πολύ ωραία η ιστορία με το μέντιουμ - ομολογώ ότι δεν το ήξερα, αν και ήξερα ότι το Ναυαρχείο κράτησε κρυφή τη βύθιση του πλοίου. Πάντως στο σχετικό βιβλίο της Shipcraft, λέει για 810 νεκρούς και όχι για 862 

ΔΚ

[gkontog]

Πάντως στο σχετικό βιβλίο της Shipcraft, λέει για 810 νεκρούς και όχι για 862 

Ναι, υπάρχει ένα θέμα με τον ακριβή αριθμό των απωλειών. Στο Warship Losses of World War II, David Brown (1995) Naval Institute Press ISBN 1-55750-914-X, σελ. 52 αναφέρει 862 όπως επίσης και το επίσημο HMS Barham Association αναφέρει και αυτό 862. Σε άλλες πηγές έχω δει και 847, γενικώς δε νομίζω να βγει άκρη παρά μόνο αν κάποιος αποκτήσει πρόσβαση στις σχετικές λίστες του ναυαρχείου.

Spoiler (hover to show)

Στα παράξενα της ιστορία του πλοίου να προσθέσω δύο ακόμα:

- Στο HMS Barham έγινε πιθανότατα η πρώτη μετάγγιση πλάσματος σε πολεμικό σκάφος για θεραπεία τραυματιών που υπέφεραν από εκτεταμένα εγκαύματα.

- Το U-331 μόλις τορπίλισε το HMS Barham εκτέλεσε ταχεία κατάδυση. Το όργανο μέτρησης βάθους σταμάτησε να δείχνει καταβύθιση και έμεινε σταθερό στα 85m παρά το οτι το πλήρωμα ένοιωθε πως το σκάφος συνέχισε να κατεβαίνει προς το βυθό. Η κατάσταση ήταν άκρως επικίνδυνη με το όριο του σκάφους να είναι τα 110m. Ο πλοίαρχος Tiesenhausen ζήτησε να μάθει την ένδειξη από το βυθόμετρο που βρισκόταν στην πλώρη και η αναφορά πάγωσε όλο το πλήρωμα του υποβρυχίου, 273m!!! Αμέσως σταμάτησαν την κατάδυση και επέστρεψαν σε ασφαλές βάθος. Κανείς δεν ξέρει αν όντως το υποβρύχιο άντεξε τις πιέσεις αυτές ή και τα δύο όργανα παρουσίασαν βλάβη ταυτόχρονα και δε νομίζω να μάθουμε ποτέ...

[Symeon]

Λοιπών καλή η κατασκευή αλλά δυο πραγματάκια δεν μου κάθισαν καλά.
1. Το μπλε που έβαψες επάνω από τους πυργίσκους των πυροβόλων περνάει επάνω στα πλαϊνά.
2. Σε αρκετά σημεία και το καμουφλάζ παρουσιάζει το ίδιο πρόβλημα.


Καλή συνέχεια.

[naytikomodelistas]

Spoiler (hover to show)

Τώρα ως ιστοριολάγνος δε μπορώ, θα σπαμάρω ΚΑΙ αυτό το θέμα και θα πω πως σχετικά με τη βύθιση του HMS Barham υπάρχει και μία απίστευτη και εντελώς πραγματική ιστορία. Το HMS Barham στις 25/11/1941 δέχτηκε 3 τορπίλες από απόσταση μόλις 750m περίπου, ούτε να καταλάβουν τι έγινε δεν πρόφτασαν. Οι 3 τορπίλες χτύπησαν τόσο κοντά η μία στην άλλη και σχεδόν ταυτόχρονα που στους παρευρισκομένους έμεινε η εντύπωση πως το σκάφος χτυπήθηκε από μία γιγαντιαία τορπίλη. Το θωρηκτό άρχισε αμέσως να γέρνει προς τα αριστερά και σε πολύ μικρό χρόνο, έχοντας κλίση σχεδόν 90^ο ανατινάχτηκε όταν, όπως πιστεύεται η έκρηξη των πυρομαχικών για τα αντιαεροπορικά των 4in προκάλεσε την έκρηξη των προωθητικών γεμισμάτων για τον κύριο οπλισμό των 15in.

Ο θύτης, το υποβρύχιο U-331 καταδύθηκε σε βάθος αμέσως μετά την εκτόξευση των τορπιλών και το μόνο που άκουσαν ήταν οι εκρήξεις από τις τορπίλες αυτές. Στη συνέχεια ένα μπαράζ βομβών βυθού κράτησε την προσοχή του πληρώματος και όταν τελικά το υποβρύχιο κατάφερα να ξεφύγει το μόνο που ήξεραν ήταν πως σίγουρα είχαν πετύχει το στόχο αλλά δεν ήξεραν αν αυτός είχε βυθιστεί. Το αγγλικό Ναυαρχείο θα καταλάβει πως οι γερμανοί δεν ήξεραν την τύχη του πλοίου και για λόγους διατήρησης του ηθικού δε θα ανακοινώσουν τίποτα. Αλλά 862 νεκροί δεν είναι κάτι που κρύβεται εύκολα... οπότε αρκετές εβδομάδες μετά αποφασίζει να ειδοποιήσει τους πλέον κοντινούς συγγενείς των θυμάτων αλλά στις σχετικές επιστολές θα ζητήσει την τήρηση μυστικότητας γιατί "most essential that information of the event which led to the loss of your husband's life should not find its way to the enemy until such time as it is announced officially". Τελικά στις 27/01/1942 το Ναυαρχείο θα παραδεχθεί τη βύθιση του HMS Barham.

Ελα όμως που λίγες μέρες μετά τη βύθιση, ένα μέντιουμ από το Portsmouth, η Helen Duncan, σε μία séance παρουσία κοινού θα δείξει πως γνωρίζει πως το HMS Barham έχει βυθιστεί! Παρόντες ήταν και δύο αξιωματικοί του ναυτικού και αυτομάτως το Ναυαρχείο αποκτά ενδιαφέρον για την υπόθεση. Η Duncan θα επιμείνει πως το πλοίο έχει βυθιστεί στις 14/01/1942 και στις 19/01/1942 οπότε και θα συληφθεί. Η δικαιοσύνη ψάχνοντας την πλέον αρμόζουσα κατηγορία θα αποφασίσει να την δικάσει με έναν νόμο του 1735 σχετικά με τη μαγεία!!! (Witchcraft Act, 1735, section 4) Τελικά η Duncan όντως θα δικαστεί και θα καταδικαστεί σε 9 μήνες φυλακή για παράνομη πνευματική δραστηριότητα με σκοπό την εξαπάτηση για αποκομιδή κέρδους. Ο ίδιος ο Churchill θα εκφράσει το θυμό του για την τροπή των πραγμάτων, τη γελοιοποίηση των θεσμών και την κάκιστη "χρήση της δικαιοσύνης". Πιστεύεται πως είναι η τελευταία πολίτης της Αγγλίας που καταδικάστηκε με βάση το νόμο περί μαγείας. Για την ιστορία ο νόμος αυτός καταργήθηκε το 1951... Οσο για την ακρίβεια των πληροφοριών της Dunkan αρκεί να πω πως πάρα πολλοί εμπλεκόμενοι στην υπόθεση έμειναν πεπεισμένοι πως πραγματικά ήξερε τι έλεγε αν και δεν μπορούσαν να εξηγήσουν πως απέκτησε γνώση των γεγονότων.

Ναι, υπάρχει ένα θέμα με τον ακριβή αριθμό των απωλειών. Στο Warship Losses of World War II, David Brown (1995) Naval Institute Press ISBN 1-55750-914-X, σελ. 52 αναφέρει 862 όπως επίσης και το επίσημο HMS Barham Association αναφέρει και αυτό 862. Σε άλλες πηγές έχω δει και 847, γενικώς δε νομίζω να βγει άκρη παρά μόνο αν κάποιος αποκτήσει πρόσβαση στις σχετικές λίστες του ναυαρχείου.

Spoiler (hover to show)

Στα παράξενα της ιστορία του πλοίου να προσθέσω δύο ακόμα:

- Στο HMS Barham έγινε πιθανότατα η πρώτη μετάγγιση πλάσματος σε πολεμικό σκάφος για θεραπεία τραυματιών που υπέφεραν από εκτεταμένα εγκαύματα.

- Το U-331 μόλις τορπίλισε το HMS Barham εκτέλεσε ταχεία κατάδυση. Το όργανο μέτρησης βάθους σταμάτησε να δείχνει καταβύθιση και έμεινε σταθερό στα 85m παρά το οτι το πλήρωμα ένοιωθε πως το σκάφος συνέχισε να κατεβαίνει προς το βυθό. Η κατάσταση ήταν άκρως επικίνδυνη με το όριο του σκάφους να είναι τα 110m. Ο πλοίαρχος Tiesenhausen ζήτησε να μάθει την ένδειξη από το βυθόμετρο που βρισκόταν στην πλώρη και η αναφορά πάγωσε όλο το πλήρωμα του υποβρυχίου, 273m!!! Αμέσως σταμάτησαν την κατάδυση και επέστρεψαν σε ασφαλές βάθος. Κανείς δεν ξέρει αν όντως το υποβρύχιο άντεξε τις πιέσεις αυτές ή και τα δύο όργανα παρουσίασαν βλάβη ταυτόχρονα και δε νομίζω να μάθουμε ποτέ...

Καλα ρε θηριο που τα βρισκεις ολα αυτα?

[Dimitris 72]

Καλημέρα σε όλους,

Μετά από αρκετό καιρό, το θηριάκι τελείωσε. Μένουν να γίνουν κάτι ψιλοδιορθώσεις/ψιλομαζεματάκια και είναι έτοιμο για την Έκθεση. Δυστυχώς, στην διάρκεια της κατασκευής, έσπασε ένα κομματάκι από την προτελευταία πλατφόρμα της γέφυρας, το οποίο εκσφενδονίσθηκε στο υπερπέραν  . Προφανώς το τέρας του χαλιού, το θεώρησε λιχουδιά  Επίσης μια από τις πλατφόρμες φαίνεται (στις φωτό - όχι δια γυνού οφθαλμού), ότι έχει κάτσει λίγο στραβά. Τα φωτοχαραγμένα, ήταν επίσης μια λυπημένη ιστορία, καθώς το "κυματιστό" κατάστρωμα του πλοίου, έκανε την τοποθέτηση των ρελιών μια πονεμένη ιστορία. Για τα δικά μου δεδομένα όμως, πιστέυω ότι έκατσαν αρκετά καλά Καθότι όμως είμαι νέουλας στα παπόρια, θα πορευτώ με όλες τις παραπάνω αδυναμίες (μου)

Τέλος πάντων, τα σκοινάκια έγιναν από ψιλή πετονιά, ενώ η θάλασσα με τη μέθοδο του χαρτιού ακουαρέλας. Θέλω τέλος, να ευχαριστήσω τον αγαπητό μου Nickemi  , για την όμορφη βάση που μου έφτιαξε

Ελπίζω να σας αρέσει. Φυσικά, βαράτε αλύπητα (με την προπόνηση που μου έχει κάνει τελευταία η Εφορία, αντέχω)



ΔΚ

[nino1969]

...το οποίο εκσφενδονίσθηκε στο υπερπέραν  . Προφανώς το τέρας του χαλιού, το θεώρησε λιχουδιά 

Καλά, τα χαλιά δεν τα έχεις σηκώσει καλοκαιριάτικα;   

Νέουλας ή όχι πάντως, εμένα ως ψιλοάσχετου στα πλεούμενα μου φαίνεται ωραιότατο. Ένα σημείο που ίσως να ήθελε να το ξαναδείς μόνο, τα σχοινάκια στα οποία φαίνεται το χρώμα να έχει ψιλο-χτίσει.

[gkontog]

Πολύ πολύ όμορφο! Στην αρχή πήγα να γκρινιάξω γιατί μου φάνηκε πως το Walrus δεν είχε εθνόσημα αλλά τελικά τα είδα.

Την πετονιά πριν τη βάλεις στο πλοίο, τυλίγεις ένα μεγάλο μήκος της σε ένα τελάρο από sprue και τη βάφεις με τον αερογράφο ένα μαύρο χρώμα το οποίο διαλύεται με νίτρο ή πολυουρεθάνης, το οποίο "αρπάζει" αμέσως πάνω στο πλαστικό της πετονιάς και δεν κάνει τα χαρακτηριστικά μπιλάκια χρώματος που λόγω επιφανειακής τάσης κάνει τό οποιοδήποτε άλλο χρώμα όταν το περνάς με το πινέλο. Καρατσεκαρισμένο στα διπλάνα το κόλπο, αν μάλιστα το χρώμα που θα χρησιμοποιήσεις είναι και matt, τοτε στην πετονιά πιάνει και πολύ πιο καλά η κυανοακρυλική.

[Dimitris 72]

Ναι, παρότι σήκωσα τα χαλιά, το τέρας προφανώς παρέμεινε στο χώρο παραμονεύοντας . Για τα σκοινιά έχεις δίκιο και θα το κοιτάξω (εννοείται ότι αυτή τη φορά, δεν μπορώ να εφαρμόσω το ομολογουμένως έξυπνο tip του Κοντόγκιου  ). Μέχρι τώρα, τα περνάω με μαύρο μαρκαδόρο της Tamiya, και όταν στεγνώσει, κάνω ένα πέρασμα με το τσιμπιδάκι και "σπάω" το χτισμένο χρώμα. Μετά το ξαναπερνάω με το μαρκαδόρο. Το κόλπο αυτό, άλλοτε πιάνει και άλλοτε όχι (αφού το χρώμα ξαναχτίζει μερικές φορές).

Στο επόμενο παπόρι (...όποτε  ), θα εφαρμόσω τη συμβουλή του Γιώργου.

Σας ευχαριστώ για τα σχόλια 

ΔΚ

[Blackbeard]

Ωραίο...
Το "νεουλας" το γράφεις γιατί θες κοπλιμέντα;

Θέλω τέλος, να ευχαριστήσω τον αγαπητό μου Nickemi  , για την όμορφη βάση που μου έφτιαξε

  το ταμπελάκι θες να πεις  να μην πάρω τη δόξα άλλου.

[Dimitris 72]

To ταμπελάκι δεν το έχω βάλει (κακώς) στις φωτογραφίες. Και η βάση πάντως είναι δική σου (από τις πρώτες - πρώτες που έφερες στο καφέ)

ΔΚ

[gtdeath13]

κάνε ένα στεγνό πινελάκι άσπρο στην θάλασσα να αφρίσει λίγο... πολύ λίγο... 

Σε παίδεψε αλλά καλό βγήκε... Όταν ξεψαρώσεις θα φτιάξεις και κάνα σύγχρονο...