Σιγά μη δεν έγραφα ιστορικό! Και επειδή στο θέμα οι γνώσεις μου είναι ελάχιστες, όπου γράφω ανοησίες μου βάζετε τις φωνές. Για πάμε:
Το απόγευμα 21/05/1940 οι γερμανοί απέφυγαν μόλις την τελευταία στιγμή μία πολύ άσχημη εξέλιξη κοντά στο Arras. Με το που έκατσε η σκόνη, τα συμπεράσματα ήταν μάλλον δυσάρεστα για τη γερμανική πλευρά, το βασικό αντιαρματικό πυροβόλο τους (3.7 cm Pak 36) απλά δεν έκανε τίποτα στα βρετανικά Matilda. Ακόμα και το 5 cm KwK 38 των Panzer III δε τα κατάφερε καλύτερα και αν οι βρετανοί μπορούσαν να ρίξουν εκρηκτικά βλήματα από το αναιμικό 2pdr πιθανόν η ιστορία να είχε πάρει εντελώς διαφορετική τροπή. Η όλη κατάσταση κρίθηκε απαράδεκτη και ξεκίνησε η διαδικασία για να εξοπλιστεί ο γερμανικός στρατός με ένα άρμα το οποίο απλά δεν θα το σταματούσε τίποτα και θα μπορούσε να καταστρέψει οτιδήποτε θα εμφανιζόταν στο πεδίο της μάχης. Αυτό θα οδηγούσε στο Tiger I το οποίο ομολογουμένως πληρούσε τις προδιαγραφές.
Η επόμενη έκπληξη για τους γερμανούς ήρθε στις 23/06/1941, δεύτερη μέρα της επιχείρησης Barbarossa. Ενα άγνωστο σοβιετικό άρμα θα χαράξει ένα μονοπάτι καταστροφής και θα αποδειχθεί άτρωτο ακόμα και σε πλήγματα από το 5 cm Pak 38 από απόσταση 20m!!! Το άρμα αυτό θα γίνει γνωστό σαν Τ-34 και την επομένη μία ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη θα περιμένει τους γερμανούς. Ενα KV-2 θα στηθεί σε ένα σταυροδρόμι κοντά στη λιθουανική πόλη Raseiniai και θα καθυστερήσει για 24 ώρες την προέλαση της 6th Panzer Division αφού θα αποδειχθεί άτρωτο σε οτιδήποτε μπόρεσαν να ρίξουν εναντίον του οι γερμανοί. Τη λύση θα δώσει το τέλος του αποθέματος πυρομαχικών του KV-2 αλλά το πλήγμα στο ηθικό και την υπερηφάνεια των γερμανών ήταν βαρύτατο. Ο ίδιος ο Guderian θα ζητήσει τη σύσταση μία επιτροπής η οποία θα έπρεπε να μελετήσει τα υπάρχοντα άρματα και να προτείνει ένα νέο άρμα για το γερμανικό στρατό.
Η επιτροπή αυτή θα καταλήξει στο συμπέρασμα πως οι ρώσσοι εφαρμόζοντας έξυπνες λύσεις είχαν καταφέρει να έχουν ένα εξαιρετικό άρμα με κόστος ένα μικρό κλάσμα του κόστους του πανάκριβου Tiger Ι το οποίο ετοιμαζόταν. Ο Guderian, πάντα πρακτικός και άνθρωπος που ήθελε λύσεις, θα προτείνει την αντιγραφή του Τ-34 αλλά οι γερμανοί δε δεχόντουσαν με τίποτα να αντιγράψουν μία σχεδίαση των υπανθρώπων σλάβων. Αποφασίστηκε να σχεδιαστεί ένα νέο μέσο άρμα στο οποίο θα ενσωματόνονταν όλα τα διδάγματα από τη μέχρι τότε εμπειρία και έτσι γεννήθηκε το Panther.
Η σχεδιαστική προσπάθεια και οι δοκιμές κράτησαν πολύ και έτσι τα πρώτα Panther Ausf D θα δούν μάχη κατά την εαρινή επίθεση στο Kursk το 1943. Οι παιδικές ασθένειες του νέου άρματος και τα ανεπαρκώς επαιδευμένα πληρώματα θα αποδειχθούν ο κυριότερο παράγοντας απωλειών με αποτέλεσμα το ντεμπούτο του Panther να κρίνετε ως αποτυχημένο στην καλύτερη περίπτωση. Οι επόμενες όμως εκδόσεις (Ausf A και Ausf G) θα διορθώσουν πολλά από τα προβλήματα και τελικά το Panther θα αποδειχθεί ίσως το καλύτερο άρμα του ΒΠΠ και θα αποτελέσει φόβητρο για τους αντιπάλους. Το εξαιρετικό πυροβόλο του 7.5 cm KwK 42 του έδινε τη δυνατότητα πληγμάτων σε αποστάσεις που οι αντίπαλοι θεωρούσαν μέχρι τότε αδύνατες και ο ισχυρός μετωπικός θώρακας (80mm σε κλίση 55 μοιρών) το έκαναν άτρωτο στην πλειονότητα των όπλων των αντιπάλων σε αποστάσεις μάχης. Ο πλευρικός θώρακας ήταν αρκετά πιο αδύναμος αλλά η ευελιξία του Panther του επέτρεπε να αποφεύγει την πλαγιοκόπιση. Θα αποδειχθεί ένα εξαιρετικά δύσκολος αντίπαλος και επίσης ένα άρμα το οποίο ήταν εύκολο και σχετικά φθηνό στην παραγωγή (λίγο πιο ακριβό από το Panzer IV), περίπου 6000 θα δωθούν στο γερμανικό στρατό σε σύγκριση με τα μόλις 1347 Tiger I.
Τέλος η φλυαρία! Ιδού το μοντέλο (ο Θεός να το κάνει), φιαγμένο αποκλειστικά για wargame, έχει πολλά προβλήματα ακριβείας, κακή λεπτομέρεια, απαράδεκτες ερπύστριες και για κάποιον που ξέρει από γερμανικά άρματα δεν αξίζει ούτε για πέταμα. Το ξεκίνησα όμως στο πρόσφατο street modelling και επειδή κατά παράδοση ότι ξεκινάω εκεί το τελειώνω (εντάξει, πείτε με ρομαντικό...) αποφάσισα να το φέρω εις πέρας με την πιο μπίχλικη δυνατή παραλλαγή η οποία θα κρύβει τις ατέλειες του μοντέλου και την κουλαμάρα του μοντελιστή. Εφερα τις πλαϊνές ποδιές όλες στο ίδιο ύψος καθ' υπόδειξή σας, τις κόλλησα, έκανα και λάδια-ξύδια, κατάφερα και τις ξεκόλλησα 3 φορές (εκάστη!) και είπα τέλος γιατί δεν το βλέπω να επιζεί.
Ευχαριστώ όλους για τις συμβουλές, τις υποδείξεις και κυρίως την υπομονή σας! Αντε, βαράτε!
Πάω τώρα να κάνω κανένα αεροπλανο να συνέλθω...
