Λοιπόν τελείωσε το μοντέλο.Δεν πόσταρα φωτό γιατί είχα πρόβλημα με το PC.
Μια σκέτη απογοήτευση.Δεν υπήρξε κάτι που πήγε καλά.Απο την αρχή μέχρι την τελευταία μέρα όλο κάτι στράβωνε.Το μόνο που έμαθα είναι να ακολουθείς το ένστικτό σου.Έπρεπε να το έχω πετάξει απο την αρχή.Όπως σας είχα πει στο τέλος θα γράψω την λίστα με τα στραβά..οπότε ξεκινάω.
Παρήγγειλα τον κινητήρα της Vector.Όταν τον πήρα στα χέρια μου δεν πίστευα στα μάτια μου,επιεικώς απαράδεκτος.Ήταν γεμάτος φλας και στραβωκαλουπωμένος.Κάνω την καρδία μου πέτρα και τον ξαναπαραγγέλνω απο αλλού..Αυτή την φορά ήταν μια χαρά.
Αλεξήνεμο...Αφού το μασκάρω,το κολλάω,το στοκάρω ξαφνικά ακούω ένα κρακ..έσπασε στα καλά καθούμενα.Παραγγέλνω δεύτερο απο τον gE hobbies και δανείζομαι άλλο απο έναν φίλο.Τα ίδια,έγινε μια προσπάθεια για vac αλλά απέτυχε,Αναγκάζομαι και αγοράζω δεύτερο μοντέλο.Μετά απο 4 κομμάτια τελικά κόλλησε και δεν έσπασε.
Τα elevators τα έβαψα αλλά δεν μου άρεσαν και αποφασίζω να τα ξεβάψω με αποτέλεσμα αυτά να λιώσουν μέσα στο διάλυμα AZAX και δυο τρεις σταγόνες απο το AIRBRUSH CLEANER της REVELL.Πήρα απο το δεύτερο κιτάκι αλλά αυτά τα είχα τρίψει οπότε έφτιαξα την ανάγλυφη επιφάνεια απο την αρχη.
Αφού ασταρώνω το μοντέλο με το αστάρι της Humbrol αρχίζω τα βαψίματα.Βάφω πρώτα τα άσπρα μετά τις κάτω επιφάνειες και τέλος τις πάνω.Μασκάρω ώστε να περάσω ένα δεύτερο χέρι το άσπρο στις πτέρυγες.Βάφω και ξεμασκαρω σηκώνοντας το χρώμα των κάτω επιφανειών.Αφού κάνω την απαραίτητη γιόγκα στοκάρω,τρίβω και ξαναβάφω.
Παρκετίνη και χαλκομανίες..η μια καρτέλα σχεδόν την πέταξα γιατί με το που ξεκόλλαγαν απο το χαρτάκι τους γινόντουσαν χίλια κομμάτια.Στα εθνόσημα έβαλα softer το οποίο τις ζάρωσε αντί να τις κάνει να κάτσουν ομοιόμορφα.Τις έτριψα με 5000άρο ντουκόχαρτο και ήλπιζα οτι με τα λάδια κάτι θα γίνει αλλά
Κολλάω τον σειριακό αριθμό πίσω,του βάζω λίγο softer και έκατσε σαν σκατό.Πάω να το ξεκολλήσω αλλά πήρε μαζί και το χρώμα
.Βάζω future για να κολλήσω το χρώμα που απλά είχε σηκωθεί χωρίς να ξεκολλήσει.Ηρεμώ,μασκάρω με ταινία που την έχω κολλήσει-ξεκολλήσει στο παντελόνι για να φύγει η πολύ κολλά.Παίρνω το microfiller της alclad (που είναι καταπληκτικό,άσχετο) και έχει κολλήσει η μπίλια που έχει μέσα.Κάνωντας μια κίνηση μπας και την ξεκολλήσω σπάει το μπουκάλι στα χέρια μου.Δεν χρειάζεται να σας πω τι έγινε..παντού αστάρι.Απο το πάτωμα στους τοίχους και απο τα ρούχα μου που πήγαν για πέταμα μέχρι το PC μου.Τελοσπάντων,τα καταφέρνω και το ψεκάζω.Αφού στέγνωσε και έτριψα ώστε να εξομαλύνω την επιφάνεια λέω να περάσω το καφέ χρώμα.Ετοιμάζω τον αερογράφο και το χρώμα.Πιάνω το μοντέλο και πάω να ξεκινήσω το βάψιμο.Βλέπω όμως λίγη σκόνη και πάω να την φυσήξω.όμως φύσηξα πιο κοντά στον αερογράφο και φεύγει το χρώμα και πέφτει πάνω στο μοντέλο στην ουρά...Κόλαση,κατευθείαν βουτάω πινέλο και προσπαθώ να ξεβάψω οτι προλαβαίνω βέβαια δεν έσωσα καμιά χαλκομανία.Το άφησα στέγνωσε και ξαναέβαψα την ουρά.
Η πίσω ρόδα...αφού έφτιαξα όλο το σύστημα ρόδας και σκέλους μόλις το κόλλησα είδα ότι δεν υπολόγισα την κάμψη με αποτέλεσμα να γέρνει.ψάχνω και βρίσκω ένα σκέλος απο ένα σετάκι της CMK για Ρ-51 που είναι σχεδόν ίδιο.Το αφήνω πάνω στον πάγκο μαζί με τα καλλύματα των μπροστινών τροχών.Ως δια μαγείας το σκέλος χάνεται ενώ τα άλλα κομμάτια είναι στην θέση τους.Έψαξα παντού,απο τα σκουπίδια μέχρι και πάνω σε κάτι ράφια.Σκούπισα με ηλεκτρική σκούπα όλα το δωμάτιο και έψαξα μέχρι και μέσα..πουθενά.ΟΚ λέω θα το φτιάξω.Μιλάω με τον Κώστα aka Μαστορα aka slingshot και μου λέει να το κάνω με μπρούτζινο έλασμα.Κάθομαι και το φτιάχνω,το βάφω...ήταν πιο εύκολο απο όσο νόμιζα.Το κολλάω στο μοντέλο και κολλάω την ρόδα.Όλα καλά μέχρι εδώ...έσπασε στην κόλληση με το που πάτησε κάτω.Μπρούτζος κολλημένος με καλάι και έσπασε αφού είχε δεχθει τρίψιμο με λίμα και πέτρα με τον ταχυτροχό αντέχοντας και δεν άντεξε τα μερικά γραμμάρια του μοντέλου.Αφού ηρεμώ προσπαθώ να το ξεκολλήσω σιγά σιγά με πενσάκι.τα καταφέρνω και το ξεκολλάω αλλά εκεί που το έβγαζα ανοίγει η κάτω ραφή.Κατευθείαν του βάζω ΜΕΚ και το πιάνω με μανταλάκι.Πάει και αυτό....
Πάω να κολλήσω την στεφάνη του cowling και μου πέφτει απο τα χέρια...ΟΚ σιγά θα μου πείτε...ΕΣΠΑΣΕ λες και ήταν γυάλινη όχι πλαστική.Το ξαναφτιάχνω..
Αφού εχει τελειώσει το μαρτύριο λέω να ξεμασκάρω το αλεξήνεμο να περάσω ένα χέρι future και να τελείωνω με το άτιμο.Όμως είχα ξεχάσει ότι είχα μασκάρει με μασκολ.Είχε γίνει πέτρα και δεν ξεκόλλαγε με τίποτα.Πήρα νυστέρι και άρχισα να το βγάζω.Το διάφανο έγινε γλουτός (καταλάβατε τι εννοώ
).Το έτριψα με κάτι οδοντιατρικά φρεζάκια το πέρασα και future και τέλος.Το ακουμπάω στο γραφείο για φέρω του κουτί του να το βάλω μέσα και μέχρι να γυρίσω έχει σπάσει το δεξί σκέλος..Έκεί πια ξεχείλισε το ποτήρι,το κολλάω και το βάζω το κουτί του αδιαφορώντας πια για το οτιδήποτε.
Αυτά είναι τα βασικά,τα αλλά είναι ψιλολόγια που συμβαίνουν σε κάθε κατασκευή απλά με τόσα στραβά τα θεωρείς και αυτά βουνό.
Όπως είπα σκέτη απογόητευση...ξεκίνησα με πολύ μεράκι και κατέληξα να θέλω απλα να το τελείωσω και να πάει στο διάολο.Κρίμα τόση δούλεια,ψάξιμο και όλα αυτά για να γίνει ένα μοντέλο που δεν θέλω ούτε να το βλέπω.
Σας βάζω και μερικές φωτογραφίες
Μπαίνει στο κουτί του,ξεχνάμε την ύπαρξη του και πάμε για άλλα
