Μία μικρή βοήθεια από τις δικές μου εμπειρίες και ...ατυχίες

Παρκετίνη. Τη βάζω αναραίωτη στον αερογράφο και ψεκάζω με σχετικά ψηλή πίεση( τα 20 psi που γράφεις είναι οκ). Ακολουθώ αυτή την μέθοδο εάν το μοντέλο έχει διάφορα ευαίσθητα φορτώματα πάνω, τα οποία κινδυνεύουν να... παρασυρθούν από την χρήση πινέλου. Ειδάλλως το πινέλο (πάλι αναλλοίωτο ) κάνει μια χαρά την δουλειά του.
Οταν έχω βάψει με σμάλτα χρησιμοποιώ πάντα την παρκετίνη. Σε ορισμένα ακρυλικά όμως και ειδικότερα εάν πρόκεται να μπουν πολλές χαλκομανίες στην συνέχεια ( περίπτωση αεροσκάφους) την αποφεύγω. Σε μία δύο περιπτώσεις η η χρήση παρκετίνης και βελτιωτικών για τις χαλκομανίες δημιούργησε αντίδραση στο χρώμα και αυτό έφυγε!!! Ο,τι χειρότερο όταν πλέον βρίσκεσαι σε αυτή την φάση δημιουργίας του μοντέλου...

Βερνίκι. Αραιωμένο 1/1 με αζαξ ή οινόπνευμα ( το φτηνό!

, 95%). Μόνο ψεκαστό αυτό.

Καθάρισμα μετά. Οπως πολύ σωστά γράφεις εδω χρειάζεται άμεσος καθαρισμός του αερογράφου. Τόσο η παρκετίνη όσο και το βερνίκι είναι κολλώδεις ουσίες. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να σφηνώσει η βελόνα μέσα στο σωμα του αερογράφου και να χρειαστεί να γίνουν κινήσεις απεκγλωβισμού που θετουν σοβαρό κίνδυνο για την βελόνα και την ευθυγράμμιση της ( και οι καλές βελόνες κοστίζουν...). Καλό θα είναι ολική λύση αρμολόγηση του αερογράφου. Φύλα τα ρούχα σου...
Τα παραπάνω αποτέλουν συμπεράσματα μετά από προσωπικά χουνέρια. Κάποιος άλλος μπορεί να έχει αντίθετη γνώμη ή να προσθέσει κάτι παραπάνω...