Το σωστό... χμμμμ... κοίτα πως είχε η κατάσταση, έπρεπε να βγουν χιλιάδες αεροσκάφη από τις γραμμές παραγωγής, ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου. Μεγάλη πλειοψηφία αυτών απαιτούσε τη χρήση interior green και zinc chromate yellow, κάτι που μεταφράζεται σε πιθανότατα χιλιάδες τόννους από το κάθε χρώμα σε εκατοντάδες παρτίδες παραγωγής από πολλά εργοστάσια. Πιστεύεις πως, σε μία εποχή όπου τα φασματόμετρα κόστιζαν όσο ένα Corsair έκαστο, οι πατίδες αυτές ήταν ίδιες μεταξύ τους; ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!! Απλά ακολουθούσαν μία γενική συνταγή και ότι κάτσει, αυτό που είχε σημασία ήταν η αντοχή του χρώματος σε δεδομένες συνθήκες, η σωστή τονικότητα πρακτικά δεν ένοιαζε κανέναν εκτός πια και αν το interior green έβγαινε prussian blue όπου τότε κάποιος θα διαμαρτυρόταν αλλά το χρώμα και πάλι θα έπεφτε στα αεροσκάφη, η παραγωγή δε σταματούσε.
Πίνακες οργάνων. Σε γενικές γραμμές στα αμερικανικά αεροσκάφη ήταν μαύροι όπως μαύρα με λευκές ενδείξεις ήταν και τα όργανα.
