Λοιπόν νάμαι κι εγώ!!!! Κουρασμένος (πτώμα), αλλά και ευτυχής.
Δυστυχώς ούτε και εγώ τράβηξα φωτογραφίες από το διαγωνισμό (κάρτα γιόκ). Για το γεγονός αυτό, ευθύνονται τα εκθέματα στο Bovington και η υπέροχη εξοχή της ΝΔ Αγγλίας, την οποία διασχίσαμε ΟΛΗ, λόγω μιας αστοχίας του GPS. Συνεπώς, ακολουθεί θεωρία και μόνο:
Όπως πάντα το διαγωνιστικό, είχε εξαιρετική οργάνωση από τα παιδιά της IPMS (UK). Τα μοντέλα (941 τον αριθμό), ενώ ήταν τουλάχιστον κάποιου επιπέδου και άνω, δεν περιελάμβαναν κάποιο "αστέρι", όπως για παράδειγμα, πέρσι ήταν το Ο/400 του Πολύζου. Ομολογώ ότι δεν απέφυγα τους παραλληλισμούς: εμείς είχαμε φέτος πάνω από 600 μοντέλα, όταν είμαστε (πληθυσμιακά) το 1/5 των ʼγγλων, και δεν είχαμε ούτε επισκέψεις από άλλες IPMS, ούτε καν όλους τους Ελληνικούς συλλόγους
. Για ναευλογήσω λοιπόν τα γένια μας, αναλογικά, ο δικός μας διαγωνισμός, είναι τεράστιος.
Η κριτική τους ήταν τραλαλά
, και η αίσθησή μου είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις εξυπηρετούσε (και) πολιτικές
. Ενδεικτικά, στα 35άρια αρματικά, το χρυσό πήρε ένα Stuart, βαμμένο ανοικτό πράσινο (σχεδόν λαχανί)
, εξαιρετικό wash....και πεντακάθαρο
:
:
: Ούτε φθορές, ούτε μοντουλέισον, ούτε λάσπη, ούτετίποτα. ʼλλο παράδειγμα: Οι Τσώνος και Κούκος διαγωνίστηκαν, στην κατηγορία "μονοκινητήρια
μη μονοθέσια α/φ μέχρι το 1945" με ένα Dauntless και ένα Barracuda αντίστοιχα. Το χρυσό στην κατηγορία όμως, το πήρε ένα..... Me 109
Για το παζάρι τα είπανε οι προλαλλήσαντες. Σημειώνω όμως ότι με το άνοιγμα του, γίνεται ένας χαμός (τα καλά μοντέλα φεύγουν αμέσως και όποιος προλάβει, πρόλαβε. Καθώς τα μέλη των IPMS έχουν προτεραιότητα στην πρόσβαση και στην SMW, ήταν παρόντα μέλη όλων σχεδών των IPMS του κόσμου, από τις 09.00 έως τις 13.00 (μετά ανοίγει για το "κοινό"), έγινε χαμός. Πάντως επιβεβαιώνω ότι κάποιοι (όχι δικοί μας), μετέφεραν τα μοντέλα που αγόρασαν από το παζάρι με καροτσάκι (χωρίς πλάκα!!!!!).
Για να μπει κάποιος στο χώρο του διαγωνισμού και του παζαριού, έπρεπε ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ, να αφήσει τις τσάντες του στην είσοδο σε ειδικό χώρο. Εκεί δύο μέλη της IPMS, τις αριθμούσαν και τις επέστρεφαν με την επίδειξη του αντίστοιχου κουπονιού (κανονική γκαρνταρόμπα δηλαδή!!!). Απλή τροφή για σκέψη, δια τα καθ' ημάς!!!.
Στο χώρο υπήρχαν ένα (αληθινό!!!) Spitfire Mk I και δύο σπορ αυτοκίνητα Jaguar (από την ταινία Austin Powers), η μία (η ...κακιά), με ρουκέτες και Vulkan!!!!!
Ανάλογα με τα καθήκοντά τους, τα ....τοπικά στρουμφάκια, φορούσαν μπλουζάκια διαφορετικού χρώματος.
Τα SIGs, όπως πάντα εντυπωσιακά. Και εγώ θεωρώ εκπληκτική ιδέα την αναπαράσταση των εξώφυλλων της Airfix (αν και τα μοντέλα ήταν -επιεικώς- κακά). Επίσης υπήρχε stand με άδεια
διοράματα (είτε με γρασίδι, είτε με πλάκες αεροδρομίων, ροδιές, λάδια, κλπ. με τον τίτλο "abandoned airfields"
Το χιτ του εμπορικού τμήματος ήταν αναμφίβολα το νέο HMS Warspite της Academy (1/350), που υπήρχε (και πουλήθηκε) σε ποσότητες, σε ΟΛΑ τα καταστήματα.
Το κλου: Ζήτησα να συναντήσω τον κ. Gary Wenko (IPMS Overseas, Liaison Officer). Tα παιδιά της ΟΕ, τον ειδοποίησαν με ασύρματο!!!! (εκ των υστέρων διαπίστωσα ότι ήταν όλοι συνδεδεμένοι σε δίκτυο ασυρμάτου. (Σταύροοοοοοοοοο).
Αυτά τα λίγα (?) για τώρα!!! Το δικό μας γκρουπ, επέστρεψε σήμερα στις 06.00 στη βάση του, οπότε......
ΔΚ
