Καλούπι με ιστορία που χάνεται στη λήθη του χρόνου, θυμάμαι πιτσιρικάς είχα φιάξει ένα και έπαιζα ατέλειωτες ώρες μαζύ του και τους αυστραλούς και ιάπωνες, πάλι της Aitfix. Οταν πια μεγάλωσα (προς κάθε κατέυθυνση

) και ξανακύλισα στον ονειρικό κόσμο του μοντελισμού (έχω μια ποιητική διάθεση...), το ξανααγόρασα. Αλλά τώρα πια ήμουν μοντελιστής, ήθελα αναφορές, στόκους, modulation (FM και AM

) και όλο το παράταγα. Τουλάχιστον 7 χρόνια το κακόμοιρο περίμενε στο ράφι και τελικά τα χερουβείμ παιάνισαν, οι ουρανοί άνοιξαν και η στιγμή ήρθε (είπαμε, έχω μια διάθεση σήμερα...).
Το κιτ όπως είπαμε είναι παλιό. Εχει όσα προβλήματα μπορείτε να φανταστείτε και μερικά ακόμα. Αλλά δε μασάμε, επιστράτευσα όλη μου την τέχνη

και ευτυχώς τελικά χρειάστηκε μόνο λίγο στόκος στο πίσω μέρος του πύργου,

Επόμενο σημείο τριβής, μετά την τριβή του στόκου, ήταν η πεταλοειδής κεραία του ασυρμάτου. Μετά από το λεπτομερές καθάρισμα

το κόλλησα προσεκτικά, ένα στέλεχος κάθε φορά και τελικά, ευτυχώς έκατσε σωστά και όμορφα.

Σειρά πήραν οι ρόδες οι οποίες απαίτησαν αρκετή προσπάθεια για να είναι όλες ευθυγραμμισμένες. Αρέσκομαι να πιστεύω πως τα κατάφερα.

Τρύπησα το υπερπυροβόλο και άλλαξα τα δύο πολυβόλα, που έμοιαζαν με 88άρια, με υποδερμική σύριγγα που πάντα έχω σπίτι για κάτι διαδικασίες διεύρυνσης των καλλιτεxνικών μου οριζόντων

Δίπλα στο πυροβόλο υπήρχε ένα sink mark τεραστίων διαστάσεων το οποίο πολύ δύσκολα θα διορθωνόταν. Οντας ευέλικτος (μιλάμε για χταπόδι!) το βάφτισα σκοπευτικό και κόλλησα πάνω του ένα ανθυποκομματίδιο πλαστικού. Απάτη ΕΠΕ


Και νάμαστε! Τώρα βάψιμο. Αλλά τι βάψιμο; Εντάξει θα μου πείτε, τρίχρωμο. Ναι αλλά τρίχρωμο σε 7cm μοντέλο θα μου φάει τα συκώτια, έτσι δεν είναι; Αυτά είναι για άντρες, όχι για τρυφερούς μοντελιστές σαν εμένα. Οπότε αποφάσισα να το κάνω τανκ του ναυτικού. Ναι, ήταν τόσο δαιδαλώδης η δομή των ιαπωνικών ενόπλων που ακόμα ΚΑΙ το ναυτικό είχε δικές του μονάδες αρμάτων. Από όσα βρήκα τα άρματα αυτά ήταν βαμμένα με ένα σκούρο γκρι-μπλε χρώμα το οποίο εγώ σαν αεροπλανάς το λέω RLM66 (μετάφραση: panzer gray). Και επειδή τα μονόχρωμα μοντέλα είναι η πραγματική πρόκληση για τους καλλιτέχνες σαν και εμένα

, πάω βουρ για RLM66, όπως και cockpit της Luftwaffe από τα μέσα του 1941 και μετά

