Και καθώς ήμουν έτοιμος να πετάξω το αεροπλάνο από τον 3ο...

σκέφτομαι ότι καλύτερα είναι να γίνει πειραματόζωο...

ή για την ακρίβεια πειραματομοντέλο.
Έτσι, και καθώς βαριόμουν να φτιάξω miliput

, έκοψα μερικά κομμάτια από το sprue του σε μικρά μικρά κομματάκια, τα έβαλα σε ένα αλουμινένιο πιατάκι από γαλατάκι, έριξα και την υπόλοιπη υγρή κόλλα Humbrol που είχα και τελείωνε (κάπου 0.2cc το πολύ να ήταν), και τα άφησα, αφού τα σκέπασα με κολλητική ταινία για να μην φεύγουν οι αναθυμιάσεις.

Ανακάτευα ανά περίπου μία ώρα ώστε να γίνει ομοιογενές το μείγμα και έλεγχα την πρόοδο λιωσίματος.
Ώσπου μετά από κάπου 7-8 ώρες (έχασα το μέτρημα) το αποτέλεσμα είναι αυτό :

(Μιλάμε ότι από τη στιγμή που άνοιξα την ταινία έχω μια περίεργη διάθεση... τι ΓΑΠ, τί μέτρα... ζήτω η κόλλααααααα!!!)

"Υγρό πλαστικό"

! Καθώς είναι το ίδιο πλαστικό με του κιτ και περιέχει τεράστια ποσότητα κόλλας θεώρησα ότι θα ήταν το ιδανικό για να κλείσω τις χαράδρες και τα φαράγγια του. Έτσι με την βοήθεια μιας οδοντογλυφίδας το υγρό πλαστικό απλώθηκε στα κενά και στα σκαλοπάτια. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής είναι αυτό :

Καθόλου άσχημα μπορώ να πω. Τώρα αναμονή 1-2 μέρες να στεγνώσει και να εξατμιστεί εντελώς η κόλλα και ευελπιστώ ότι μετά θα τρίβεται πανεύκολα και θα γίνει μια χαρά. Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.

Σοβαρά τώρα... Θέλει ΠΟΛΥ μαζοχισμό για να φτιάξει κανείς τέτοιο κιτ. Αν δεν ήταν πολιτικό και μάλιστα της μοναδικής εταιρίας που το βγάζει θα το είχα σίγουρα πετάξει!