Καλούλι το κιτ. ΄Ετσι και αλλιώς με λιγώτερο από 20 Ε τί παίρνεις; Τα κομμάτια είναι 545, από τα οποία τα 240 είναι για τις ερπύστριες. Η ποιότητα του πλαστικού καλή και το επίπεδο της λεπτομέρειας ικανοποιητικό, αλλά όχι καλό. Απλουστεύσεις και λάθη αρκετά.
Το βασικότερο είναι ότι το κιτ αναπαριστά έναν, υποτίθεται, τύπο -Β-, αλλά αυτό ισχύει μόνο για το καπώ του κινητήρα. Το εσωτερικό του οχήματος ανήκει στους τύπους -C- ή - D-. ¨Εχει ένα δίκιο η εταιρεία, Τα -Β- ήταν 347 κομμάτια από ένα σύνολο παραγωγής 15.252. Σιγά να μην ασχοληθούμε με τόσα λίγα.
Ωραίο το όχημα. Φτιάχτηκε για την μεταφορά γρεναδιέρων των αρμάτων και την προστασία τους από θραύσματα και ελαφρά πυρά. Δυστυχώς ποτέ δεν ήταν αρκετά, ενώ πολλά χρησιμοποιήθηκαν, σε διάφορες παραλλαγές, για άλλους σκοπούς. 22-23 είναι οι επίσημες παραλλαγές των οχημάτων αυτών και άγνωστος ο αριθμός των ανεπίσημων.
Από την μελέτη των στοιχείων του συγκεκριμένου οχήματος και την χρήση του βγαίνουν διάφορα συμπεράσματα.
2-3 από αυτά είναι τα εξής :
Η σχεδίαση των Panzer III, Panzer IV και sd.kfz 251 ξεκίνησε το 1935. Η έγκριση για παραγωγή δόθηκε το 1937, που ξεκινά και η σχεδίαση του Τίγρη. Στο 251 οι Γερ. για καλύτερη βαλλιστική προστασία υιοθετούν κεκλιμένες πλάκες θωρακίσεως. ΄Αρα ήξεραν τα ωφέλη από τότε ( το λγώτερο) και δεν τα έμαθαν από το Τ 34. Γιατί δεν τα χρησιμοποίησαν στα Ρ ΙΙΙ, Ρ IV και Tiger;
΄Ολα τα γερμανικά ημιερπυστριοφόρα δεν είχαν μπροστινό διαφορικό ( όπως όλη η αμερικανική σειρά Μ2-Μ3), με αποτέλεσμα να έχουν προβλήματα σε σαθρά εδάφη. Στο 251, στις βαθιές λάσπες των ρωσσικών στεππών, παρουσιάστηκε και ένα άλλο πρόβλημα. Το όχημα, με τον κινητήρα εμπρός, ήταν μπροστόβαρό και όταν έπεφτε σε λάσπες οι ερπύστριες, ουσιαστικά, έσπρωχνα τη μούρη του οχήματος μέσα στη λάσπη.
΄Ενα άλλο, τελευταίο για να μην σας κουράζω, ήταν το κλείσιμο της μετώπης του κινητήρα. Οι Γερ. έβαλαν μεν διπλή φτερωτή για καλύτερη ψύξη, αλλά στην Β. Αφρική και στα μεσογειακά καλοκαίρια η λύση αυτή δεν αρκούσε. Οι Αμερικανοί έλυσαν εξυπνότερα το πρόβλημα με μεταβλητές περσίδες στην πρόσθια επιφάνεια.
Φώτο με το εσωτερικό του 251 Α και Β.
Φαίνεται η γελοία αντλία νερού στον κόκκινο κύκλο.
Η προεξοχή αυτή είναι ένας διπλός σωλήνας !!
Εδώ φαίνονται καθαρά οι 2 σωλήνες και ο άξονας του τιμονιού με τον ατέρμονα. Το κιτ δεν δίνει τίποτα απ΄' το τιμόνι. Μόνο την στεφάνη του !
Στην φώτο φαίνεται η διπλή φτερωτή και μία μικρή σχάρα εξαερισμού στο καπώ. ΄Ηταν κλειστή, οπότε απλώς λιμαρίστηκε η αθέατη πλευρά της. Η διπλή φτερωτή πρέπει να συζευχθή με ιμάντες.
Φώτο του διαχωριστικού. Του κιτ δεν βλέπεται.
Αφού τελειώσουν όλα ( δεν το βλέπω και πολύ πιθανό) τότε ο κινητήρας θα βαφτεί με ένα μουντό πρασινάκι, μαύρο και αλουμινί σαν αυτόν τον Maybach 230.
