ΕΡΓΑΛΕΙΑ, ΥΛΙΚΑ & ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΜΟΝΤΕΛΙΣΜΟΥ > Μοντελιστικές Τεχνικές του Miguel Jimenez (MIG)
MODULATION ΚΑΙ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ.
gtdeath13:
Μπορεί κάποιους να τους πειράξουν τα παρακάτω αλλά:
Θεωρώ ότι όσοι φτιάχνουν άρματα έχουν πέσει σε ένα τεράστιο λούκι, ειδικά σε γερμανικά θέματα ΒΠΠ, κι στερούν εν μέρει από τους εαυτούς τους την μοντελιστική απόλαυση.
Έχουν στο μυαλό τους 54398068394,90580934 τεχνικές που έχει ανακαλύψει ο κάθε μάστερ για να αποδίδει πράγματα και μπερδεύονται. Ας κάνω λίγο από αυτό, λίγο από εκείνο και λίγο από το άλλο και βουαλά... Πόσες φορές δεν έχουμε δει άρματα αχταρμάδες, πλακωμένα στις σκόνες, τα ματζούνια και κάθε λογής λαλακία που πουλάει μια εταιρία; Αυτό τα κάνει πιο ρεαλιστικά; Δε νομίζω, επιταγές της κατασκευαστικής μόδας είναι, όπως σωστά προαναφέρθηκε...
Και για να προχωρήσω και στα πιο ειδικά, παρακάμπτοντας τους άπειρους εξπέρ, πραγματογνώμονες και ιστοριοδίφες, όποιος πάει να φτιάξει άρμα ΒΠΠ έχει πάνω από το κεφάλι του την Δαμόκλειο σπάθη της παλαίωσης, σκουριές κλπ κλπ, λες και όλα τα άρματα ήταν ασυντήρητα, παραμελημένα και ταλαιπωρημένα... Λες και δεν υπήρξε καινούργιο Σέρμαν ή Πάνθηρας, λες και έβγαιναν από το εργοστάσιο λασπωμένα και σκουριασμένα... Δικαίωμα του καθενός πώς φτιάχνει το μοντέλο του, αλλά αν κάποιος προβεί στο ατόπημα του να παρουσιάσει ένα καλοφτιαγμένο αλλά καθαρό και άσπιλο άρμα είναι προτεστάντης σε καθολικό συμπόσιο. Τα σχόλια, τα πιο ήπια, κυμαίνονται μεταξύ του: "Καλοφτιαγμένο αλλά πολύ καθαρό" και του: "Βαριόταν να το παλαιώσει και το άφησε έτσι"...
Ίσως φταίει το ότι κατασκευαστικά ένα άρμα είναι σχετικά απλό, ειδικά άμα το κιτ είναι καλοσχεδιασμένο και μελετημένο, με αποτέλεσμα όλο το βάρος να πέφτει στο βάψιμο. Προσωπικά, θεωρώ ότι οι βαφείς φιγούρας επηρέασαν σημαντικά και τους αρματάδες, όπως προαναφέρει ο κος Πέτρος, με αποτέλεσμα να βλέπουμε αφύσικα τονισμένα σημεία και να θεωρούμε φυσιολογική οποιαδήποτε μορφή φθοράς, ακόμα κι αν δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να μείνει έτσι ένα άρμα. Εντύπωση, για παράδειγμα, μου προκαλούν τα τσαλακωμένα και κατασκουριασμένα φτερά σε κάποια άρματα, λες και όταν τσαλακώθηκε το φτερό μετά αφέθηκε στην εξοχή 45 χρόνια και σκούριασε... Πόσος ήταν ο μέσος όρος ζωής των αρμάτων; Πόσα χρόνια πρέπει να σκουριάζει χάλυβας πάχους μερικών χιλιοστών για να γίνει έτσι;
Καλές κι άγιες όλες οι τεχνικές αλλά το πολύ το Κύριε Ελέησον το φοβούνται κι οι Αγίοι.... :wink:
tazman:
--- Παράθεση από: gtdeath13 στις Δεκεμβρίου 18, 2011, 01:58:09 μμ ---Μπορεί κάποιους να τους πειράξουν τα παρακάτω αλλά:
Θεωρώ ότι όσοι φτιάχνουν άρματα έχουν πέσει σε ένα τεράστιο λούκι, ειδικά σε γερμανικά θέματα ΒΠΠ, κι στερούν εν μέρει από τους εαυτούς τους την μοντελιστική απόλαυση.
Έχουν στο μυαλό τους 54398068394,90580934 τεχνικές που έχει ανακαλύψει ο κάθε μάστερ για να αποδίδει πράγματα και μπερδεύονται. Ας κάνω λίγο από αυτό, λίγο από εκείνο και λίγο από το άλλο και βουαλά... Πόσες φορές δεν έχουμε δει άρματα αχταρμάδες, πλακωμένα στις σκόνες, τα ματζούνια και κάθε λογής λαλακία που πουλάει μια εταιρία; Αυτό τα κάνει πιο ρεαλιστικά; Δε νομίζω, επιταγές της κατασκευαστικής μόδας είναι, όπως σωστά προαναφέρθηκε...
Και για να προχωρήσω και στα πιο ειδικά, παρακάμπτοντας τους άπειρους εξπέρ, πραγματογνώμονες και ιστοριοδίφες, όποιος πάει να φτιάξει άρμα ΒΠΠ έχει πάνω από το κεφάλι του την Δαμόκλειο σπάθη της παλαίωσης, σκουριές κλπ κλπ, λες και όλα τα άρματα ήταν ασυντήρητα, παραμελημένα και ταλαιπωρημένα... Λες και δεν υπήρξε καινούργιο Σέρμαν ή Πάνθηρας, λες και έβγαιναν από το εργοστάσιο λασπωμένα και σκουριασμένα... Δικαίωμα του καθενός πώς φτιάχνει το μοντέλο του, αλλά αν κάποιος προβεί στο ατόπημα του να παρουσιάσει ένα καλοφτιαγμένο αλλά καθαρό και άσπιλο άρμα είναι προτεστάντης σε καθολικό συμπόσιο. Τα σχόλια, τα πιο ήπια, κυμαίνονται μεταξύ του: "Καλοφτιαγμένο αλλά πολύ καθαρό" και του: "Βαριόταν να το παλαιώσει και το άφησε έτσι"...
Ίσως φταίει το ότι κατασκευαστικά ένα άρμα είναι σχετικά απλό, ειδικά άμα το κιτ είναι καλοσχεδιασμένο και μελετημένο, με αποτέλεσμα όλο το βάρος να πέφτει στο βάψιμο. Προσωπικά, θεωρώ ότι οι βαφείς φιγούρας επηρέασαν σημαντικά και τους αρματάδες, όπως προαναφέρει ο κος Πέτρος, με αποτέλεσμα να βλέπουμε αφύσικα τονισμένα σημεία και να θεωρούμε φυσιολογική οποιαδήποτε μορφή φθοράς, ακόμα κι αν δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να μείνει έτσι ένα άρμα. Εντύπωση, για παράδειγμα, μου προκαλούν τα τσαλακωμένα και κατασκουριασμένα φτερά σε κάποια άρματα, λες και όταν τσαλακώθηκε το φτερό μετά αφέθηκε στην εξοχή 45 χρόνια και σκούριασε... Πόσος ήταν ο μέσος όρος ζωής των αρμάτων; Πόσα χρόνια πρέπει να σκουριάζει χάλυβας πάχους μερικών χιλιοστών για να γίνει έτσι;
Καλές κι άγιες όλες οι τεχνικές αλλά το πολύ το Κύριε Ελέησον το φοβούνται κι οι Αγίοι.... :wink:
--- Τέλος παράθεσης ---
Και βάλε....
OANNHSEA:
--- Παράθεση --- Νομίζω πως οι αρματάδες (συγγνώμη για το διαχωρισμό...) τελικά έπεσαν σε μία τεράστια τρύπα ανάλογη με τα fashion victims του πραγματικού κόσμου. Φιάχνεις άρμα; Πρέπει να κάνεις τα 10-12 βήματα που απαιτούνται γιατί τα είπε ο Lavochkin, ο Μig, o Hispano-Suiza ή και εγώ δεν ξέρω ποιος άλλος. Εχω βάψει μερικά άρματα και ολοι μου έχουν πει πως από βάψιμο είναι αποδεκτό και δεν έχω κάνει σχεδόν ΤΙΠΟΤΑ από τις σύγχρονες επιταγές της μοντελομόδας, απλά έχω εφαρμόσει κάποια φωτίσματα που θα έκανα και σε οποιοδήποτε μοντέλο αεροσκάφους, wash, άντε και τίποτα λάδια. Θα μου πεις χάλια είναι τα μοντέλα σου, και θα συμφωνήσω αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με τις τεχνικές αλλά με την κουλαμάρα μου. Επίσης οι διάφοροι evangelists του αρματικού χώρου, ίσως και για λόγους πωλησιακής πολιτικής, αλλάζουν ονόματα τεχνικών γνωστών από "αιώνες" και ακούγονται θεοί ενώ μιλάνε απλά για φωτίσματα ή ένα απλό wash. Και η μόδα καλά κρατεί και φυσικά οι πωλήσεις πάνε ακόμα πιο καλά...
--- Τέλος παράθεσης ---
Εδώ συμφωνώ πλήρως...
Για να πάω παραπέρα θα πιάσω μία απλή άκρη: το χρώμα.
ΟΛΟΙ οι "μεγάλοι" έχουν μία τρέλα να αναφέρουν "αυθεντικά χρώματα".
Τι πάει να πει μωρέ αυθεντικά χρώματα στον μοντελισμό;
Το χρώμα όσο μικραίνει η κλίμακα πρέπει να ανοίγει... Στην 1/72 που είναι τα μοντέλα μου, θα πρέπει να είναι κάπου 30% πιο ανοιχτό!!! ʼρα ουσιαστικά έχουμε ένα άλλο χρώμα... Αφήστε δε που το χρώμα ανοίγει από την πολυκαιρία...
Το ίδιο συμβαίνει και με τις πραγματικές αποχρώσεις. Τα χρώματα των Σοβιετικών το 42,43 ήταν για τα πανηγύρια, το ίδιο και τα χρώματα των Γερμανών το 44,45. Αφήστε δε που οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν και τα Πολωνικά και τα Τσεχοσλοβάκικα και τα Ιταλικά χρώματα!!!
Και υπήρχαν παλαιότερα στις εκθέσεις "κάποιοι" που τολμούσαν να πούνε ότι το χρώμα δεν είναι "της περιόδου" ή δεν είναι "αυθεντικό"!!!
Το ίδιο συμβαίνει και με τις φθορές στα άρματα.
Ειδικότερα το χειμώνα του 44-45, τα γερμανικά άρματα δεν είχαν πάνω από 1 μήνα ζωή...
Οι δε διαταγές ήταν να μην τα κακομεταχειρίζονται - όπως π.χ. έκαναν στην αρχή του πολέμου που έριχναν σπίτια και δέντρα - για να γλιτώνουν κάποιες βλάβες...
ʼρα με 1 - άντε το πολύ 2 - μήνες μαχών π.χ. το Jagdtiger, θα είχε τις τρελές φθορές που βλέπουμε σε κάποια μοντέλα; Ξεσπούσαν με λίγα λόγια πάνω στο άρμα τους;;;
Ειδικότερα στα τέλη του 45 τα γερμανικά δεν είχαν πάνω από 2 εβδομάδες ζωή!!!
Βέβαια τώρα τελευταία κάποιοι έχουν ξυπνήσει και έχουν δει ότι δεν ισχύουν οι υπερβολές που κάποιοι εφάρμοσαν πριν από κάποια χρόνια. Με τις "υπερβολές" πήραν ουκ ολίγα βραβεία, και στο τέλος εφάρμοσαν το σύστημα τους και οι άλλοι μοντελιστές, γιατί ΝΑΙ υπάρχει και μόδα στον μοντελισμό...
Εγώ πάντως ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω μετά από 30 χρόνια μοντελιστής τι πάει να πει "αυθεντικό μοντέλο".
Π.χ. το Σοβιετικό Τ64
Εάν το παρουσιάσω όπως βγαίνει από το εργοστάσιο, θα είναι "μη αυθεντικό";
Εάν το παρουσιάσω σε παρέλαση στην Ερυθρά πλατεία, θα είναι "μη αυθεντικό";
Εάν το παρουσιάσω σε μονάδα επισκευών, θα είναι "μη αυθεντικό";
Εάν το παρουσιάσω σε ένα μουσείο, θα είναι "μη αυθεντικό";
Θα πρέπει να το παρουσιάσω μέσα στην μπίχλα, στις λάσπες στην καταστροφή και στην διάλυση, χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της μόδας επί τεχνικών στο βάψιμο και χρησιμοποιώντας pe parts αξίας 500 ευρώ, για να είμαι πολιτικά ορθός;
leopard:
Το θέμα είναι να μη χάσουμε το νόημα του μοντελισμού:
Μοντελάρω γιατί μου αρέσει, με χαλαρώνει, κλπ.
Δε μοντελάρω για τους άλλους αλλά για μένα.
Το "σωστά ιστορικό" με βρίσκει 100% σύμφωνο αρκεί βέβαια να είναι πάντα σωστά τεκμηριωμένο.
Γιατί δυστυχώς σε πολλές εκθέσεις μοντέλα βραβεύονται αν και είναι εντελώς λάθος από ιστορικής απόψεως...
:wink:
Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.
Δηλαδή παλαιότερα που δεν υπήρχαν σκόνες, ξύδια και άλλα καλούδια οι συνάδελφοι πώς έφτιαχναν τα μοντέλα τους :?:
:wink:
Μη βλέπουμε το δέντρο γιατί τελικά χάνουμε το δάσος...
nino1969:
--- Παράθεση από: gtdeath13 στις Δεκεμβρίου 18, 2011, 01:58:09 μμ ---Μπορεί κάποιους να τους πειράξουν τα παρακάτω αλλά:
Θεωρώ ότι όσοι φτιάχνουν άρματα έχουν πέσει σε ένα τεράστιο λούκι, ειδικά σε γερμανικά θέματα ΒΠΠ, κι στερούν εν μέρει από τους εαυτούς τους την μοντελιστική απόλαυση.
Έχουν στο μυαλό τους 54398068394,90580934 τεχνικές που έχει ανακαλύψει ο κάθε μάστερ για να αποδίδει πράγματα και μπερδεύονται. Ας κάνω λίγο από αυτό, λίγο από εκείνο και λίγο από το άλλο και βουαλά... Πόσες φορές δεν έχουμε δει άρματα αχταρμάδες, πλακωμένα στις σκόνες, τα ματζούνια και κάθε λογής λαλακία που πουλάει μια εταιρία; Αυτό τα κάνει πιο ρεαλιστικά; Δε νομίζω, επιταγές της κατασκευαστικής μόδας είναι, όπως σωστά προαναφέρθηκε...
Και για να προχωρήσω και στα πιο ειδικά, παρακάμπτοντας τους άπειρους εξπέρ, πραγματογνώμονες και ιστοριοδίφες, όποιος πάει να φτιάξει άρμα ΒΠΠ έχει πάνω από το κεφάλι του την Δαμόκλειο σπάθη της παλαίωσης, σκουριές κλπ κλπ, λες και όλα τα άρματα ήταν ασυντήρητα, παραμελημένα και ταλαιπωρημένα... Λες και δεν υπήρξε καινούργιο Σέρμαν ή Πάνθηρας, λες και έβγαιναν από το εργοστάσιο λασπωμένα και σκουριασμένα... Δικαίωμα του καθενός πώς φτιάχνει το μοντέλο του, αλλά αν κάποιος προβεί στο ατόπημα του να παρουσιάσει ένα καλοφτιαγμένο αλλά καθαρό και άσπιλο άρμα είναι προτεστάντης σε καθολικό συμπόσιο. Τα σχόλια, τα πιο ήπια, κυμαίνονται μεταξύ του: "Καλοφτιαγμένο αλλά πολύ καθαρό" και του: "Βαριόταν να το παλαιώσει και το άφησε έτσι"...
Ίσως φταίει το ότι κατασκευαστικά ένα άρμα είναι σχετικά απλό, ειδικά άμα το κιτ είναι καλοσχεδιασμένο και μελετημένο, με αποτέλεσμα όλο το βάρος να πέφτει στο βάψιμο. Προσωπικά, θεωρώ ότι οι βαφείς φιγούρας επηρέασαν σημαντικά και τους αρματάδες, όπως προαναφέρει ο κος Πέτρος, με αποτέλεσμα να βλέπουμε αφύσικα τονισμένα σημεία και να θεωρούμε φυσιολογική οποιαδήποτε μορφή φθοράς, ακόμα κι αν δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να μείνει έτσι ένα άρμα. Εντύπωση, για παράδειγμα, μου προκαλούν τα τσαλακωμένα και κατασκουριασμένα φτερά σε κάποια άρματα, λες και όταν τσαλακώθηκε το φτερό μετά αφέθηκε στην εξοχή 45 χρόνια και σκούριασε... Πόσος ήταν ο μέσος όρος ζωής των αρμάτων; Πόσα χρόνια πρέπει να σκουριάζει χάλυβας πάχους μερικών χιλιοστών για να γίνει έτσι;
Καλές κι άγιες όλες οι τεχνικές αλλά το πολύ το Κύριε Ελέησον το φοβούνται κι οι Αγίοι.... :wink:
--- Τέλος παράθεσης ---
Kαλά και ωραία τα λες κι εγώ μαζί σου. Αλλά γιατί πας τόσο μακρυά και έφτασες με τη μία στο πόσο χρόνο θέλει ο χάλυβας να σκουριάσει; Εγώ να ρωτήσω κάτι άλλο. Ακόμα και το καινούργιο άρμα, με το που θα βγει από την γραμμή παραγωγής και θα οδηγηθεί στο φυσικό του περιβάλλον, το μέτωπο, έχεις αναλογιστεί πως θα δείχνει ακόμα και μετά από τα πέντε πρώτα λεπτά που θα κινηθεί σε ένα χωματόδρομο; :?:
Από κει και πέρα περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Ο καθένας όπως την βρίσκει. Εγώ μπορεί να είχα βίτσιο να κατασκευάζω σε μοντέλο τα άρματα που υπάρχουν στα ανά την υφήλιο μουσεία. Βλέπε λανθασμένα χρώματα και παραλλαγές, άσχετα σήματα μονάδων και όλα από ματ μέχρι και καρα-γυαλιστερά του κερατά. Από τη στιγμή που έχω δηλώσει εξαρχής τι γουστάρω και τι αναπαριστώ είμαι σωστός και τελεία και παύλα.
Πλοήγηση
[0] Λίστα μηνυμάτων
[#] Επόμενη σελίδα
Μετάβαση στην πλήρη έκδοση