Το 1937 η Κινα βρεθηκε υπο νεα απειλη....την μαζικη Ιαπωνικη εισβολη εκεινης της χρονιας, η οποια δημιούργησε τον θρυλο της μαχης της Σανγκαης αλλα και την τραγωδια του "βιασμου της Νανκινγκ". Κατω υπο αυτες τις συνθηκες, οι δυναμεις των δεξιων εθνικιστών και των αριστερων κουμουνιστων, απεφασισαν για πρωτη φορα, μετα απο αρκετα χρονια αντιπαραθεσης μεταξυ τους, να ενώσουν επιτελους τις δυναμεις τους για να αντιμετωπισουν εναν κοινο και ιδιατερα αδυσώπητο εχθρο. Ενας απο τους μεγαλυτερους σχηματισμους της κουμουνιστικης πλευρας, ηταν η λεγομενη "ΣΤΡΑΤΙΑ ΤΗΣ 8ης ΟΔΟΥ". Αποτελουμενη απο ενα πυρηνα σκληρα εκπαιδευμενων και ιδιαιτερα αξιομαχων πολεμιστων, η εν λογο στρατια ξεχωριζε για τις ικανοτητες της, σε θεματα ανταρτοπολεμου, προπαγανδας και διείσδυσης πισω απ' τις εχθρικες γραμμες. Οπως και ολοι οι υπολοιποι σχηματισμοι των κουμουνιστων, ετσι και ο συγκεκριμενος, ελαβε μεν στολες, διακριτικά και οπλισμο των εθνικιστων, αλλα παρεμεινε υπο κουμουνιστικη ηγεσια και συγκεκριμενα υπο τις διαταγες του στρατηγου ΖΟΥ ΝΤΕ.
Τοιαυτα υλικα και στολες διατήρησε εως το 1941 με '42, οπου και τελικα αποσχίστηκε απο τους εθνικιστες, λογο προστριβών με αυτους.
Ειδε δραση κυριως στην βορεια Κινα οπου εκτος απο σχεδον καθημερινες μαχες με τους Ιαπωνες, φροντισε για την εγκατασταση μονιμων βασεων και θυλακων, αλλα και την εκπαιδευση του τοπικου πλυθησμου ως πολιτοφυλακη.
Μεχρι το 1940, αριθμουσε περι τις 400.000 ανδρες, ενω μεχρι το 1944 υπεφερε απωλειες ανω των 100.000 ανδρων, ως απορεια των σκληρων μαχων με τις Ιαπωνικες δυναμεις. Μεχρι το '45 ωστοσο, ειχε πλήρως επανακάμψει, και ο συνολικος του αριθμος εφθασε τις 600.000 ανδρες. Το 1948 (περιοδος του Κινεζικου εμφυλιου πολεμου) επαιξε σημαντικοτατο ρολο, αφου διεσπασε τις γραμμες των εθνικιστικων δυναμεων στην Μαντζουρια, καταλαμβανοντας ετσι ολο τον Κινεζικο βορα. Με την κινηση αυτη, εξασφαλισε την τελικη νικη των κουμουνιστικων δυναμεων.
