Μετά από πολύ καιρό στο κουτί του, και εν αναμονή να στεγνώσουν το υγρό πλαστικό στο 757 και το βάψιμο στο MD80, το 744 βγήκε για μερικές εργασίες.
Όταν άρχισα την κατασκευή του δεν είχα σκεφτεί ότι θα ήταν καλύτερα να κλείσω τα παράθυρα ώστε να βάλω χαλκομανίες μιας και η Revell δεν τα δίνει σε χαλκομανίες. Από τότε όμως παράγγειλα μαζί με τις χαλκομανίες της Hawaiian για το 763 και τις χαλκομανίες με τα παράθυρα, cockpit και λοιπές λεπτομέρειες από την Flying Colors.
Έτσι αποφάσισα να ξεκολλήσω την άτρακτο για να καλύψω τα παράθυρα εσωτερικά με φύλο πλαστικού ώστε να στοκαριστούν απ' έξω. Το ξεκόλλημα έγινε επιτυχώς εκτός από το πίσω μέρος του ουραίου σταθερού που έχει κολλήσει πολύ δυνατά.
Έκοψα όμως με την βοήθεια του χαρακτικού το ουραίο στο σημείο του πηδαλίου και έτσι στην επανακόλληση δεν θα φαίνεται καμιά τομή.
Ευτυχώς που άνοιξα την άτρακτο γιατί τελικά ανακάλυψα ότι είχα βάλει λιγότερο βάρος από αυτό που χρειαζόταν και τελικά το αεροπλάνο θα σούζαρε. Ήθελε το 2πλάσιο βάρος από αυτό που είχα βάλει.
Ήδη έχω κολλήσει τα φύλα πλαστικού στα παράθυρα. Τα δύο μισά θα τριφτούν καλά με χοντρό ντουκόχαρτο και θα κολληθούν ξανά.
Ακόμα δεν έχω αποφασίσει τι εταιρία θα το βάψω. Αν βρω κάποιο από τα υπέροχα Livery της JAL ή All Nippon θα σκεφτώ να το κάνω έτσι, αλλιώς το απλό της Lufthansa που δίνει η Revell.
Συνεχίζεται με αργούς ρυθμούς.
