Το Avro Anson ήταν ένας από τους αφανείς ήρωες του Β' παγκοσμίου πολέμου και παρόλο που ο αρχικός σχεδιασμός του σαν αεροσκάφος ναυτικής αναγνώρισης δεν ευδοκίμησε,η καλή κατασκευή του και η ευρυχωρία της ατράκτου του,το διατήρησαν σε υπηρεσία σαν εκπαιδευτικό,ελαφρύ βομβαρδιστικό,ελαφρύ μεταγωγικό ή ακόμα και σαν νοσοκομειακό αεροσκάφος για πολλά χρόνια ακόμα και μετά το τέλος του πολέμου.Μόνο σύμπτωση λοιπόν δεν είναι,που κατασκευάστηκαν περισσότερα από 11000 ansons τα οποία υπηρέτησαν πιστά 25 πολεμικές αεροπορίες του πλανήτη.
Δώδεκα από αυτά τα αεροπλάνα δόθηκαν προπολεμικά και στην Ελληνική πολεμική αεροπορία που τα χρησιμοποίησε ως εκπαιδευτικά,ενώ άλλα 24 ήρθαν στον τόπο μας μετά τον πόλεμο και χρησιμοποιήθηκαν κατά τον εμφύλιο πόλεμο σε διάφορες αποστολές,μέχρι την απόσυρσή τους στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '50.
Η αγαπημένη μας Airfix τίμησε το anson πριν από καμιά πενηνταριά χρόνια.........φτιάχνοντας ένα πολύ καλό μοντέλο για την εποχή,που σήμερα παρόλο που κυκλοφορεί κανονικά στην αγορά,μάλλον θα πρέπει να θεωρείται.....αντίκα.Στην 1/72 λοιπόν,καμιά σαρανταριά κομμάτια με καλή εφαρμογή (έχουμε δει πολύ χειρότερα), ένα ωραίο εσωτερικό που παρέχει πολύ χώρο για όποιον έχει διάθεση (και ικανότητες) για βελτιώσεις,λίγο φλας στα κομμάτια (στα πλαίσια της λογικής) καλά διαφανή μέρη με ανάγλυφη την εσωτερική "μεταλλική" δομή που είναι λίγο μπελάς στο μασκάρισμα και το βάψιμο και ωραίες χαλκομανίες που όμως έχουν πολύ μεγάλες λευκές επιφάνειες,που με την δεδομένη διαφάνεια των χαλκομανιών της airfix θέλουν λίγη παραπάνω προσοχή στην τοποθέτησή τους.Τουλάχιστον μας δίνει τους κεντρικούς δίσκους ξεχωριστά,οπότε η αγαπητή airfix γλυτώνει από το ρίσκο των παράκεντρων σημάτων και πετάει σ' εμάς το....μπαλάκι.
Το δικό μου anson αγοράστηκε πριν μερικά χρόνια,σαν ενθύμιο από το κατάστημα αναμνηστικών ειδών του αεροπορικού μουσείου του Duxford στην Αγγλία και παρέμεινε στο ράφι περιμένοντας την ώρα που θα ερχόταν η σειρά του να φτιαχτεί.Και η ώρα ήρθε.
Η ιδέα και απόφαση να φτιάξω ένα Αυστραλιανό anson με έμπλεξε πρώτα απ΄όλα με την ανάγκη να καταργήσω τον ραχιαίο πυργίσκο και να υποχρεωθώ να καλύψω το κενό που άφηνε η απουσία του.Χρησιμοποίησα το κομάτι που η εταιρία δίνει σαν εσωτερικό χώρο για τον πυργίσκο,το έβαψα με το πράσινο του εσωτερικού,το τοποθέτησα ανάποδα (το πάνω-κάτω) έτριψα λίγο τα πλαινά και στοκάρισα όοοολα τα υπόλοιπα.Το αποτέλεσμα δεν ήταν και πολύ απογοητευτικό,οπότε το αποδέχτηκα και συνέχισα παρακάτω........
Παρακάτω ήταν τα πλευρικά διάφανα μέρη,που έχουν ένα ρίσκο μιας και ακουμπάνε σε μικρά και στενά μέρη της ατράκτου,με τις κολλήσεις να μην είναι και πολύ εύκολες,αλλά η κατάσταση ψιλοβολεύεται χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα ειδικά εργαλεία (οδοντογλυφίδες) και κάποιες συμβουλές στην Γαλλική γλώσσα,που μου είχε στείλει με μήνυμα ο αξιαγάπητος συνάδελφος gkontog.
Μετά αποφάσισα να βάλω στόκους.Όλων των ειδών.Ξέρετε καμιά φορά ενώ έχουμε τελειώσει το φαγητό μας,έχει μείνει λίγο κρασί στο μπουκάλι και ενώ στην πραγματικότητα δεν θέλουμε να το πιούμε,το βάζουμε στο ποτήρι μας,έτσι,τάχα για να μην πάει χαμένο............και το πίνουμε..........Έτσι και ο στόκος στο μοντελάκι αυτό. Βάλε μωρέ λίγο στόκο παραπάνω,χαμένος δεν πάει.........(τριμένος πάει)........
Και παραπάνω σας έλεγα πως έχει καλή εφαρμογή.......
Κι από αυτό που βλέπετε,μπήκε κι άλλος στόκος........κι άλλος.........κι άλλος.......και λίγος ακόμα (δηλαδή σε κρασί 4-5 μπουκάλια ακόμα)...........
Και μετά μπήκε κι άλλος στόκος,αλλά είπαμε.......μην τρεκλίζουμε στους δρόμους,ντροπή..........
Καλή Μεγάλη εβδομάδα συνάδελφοι.......
Σας θυμίζω πως το κρασί επιτρέπεται,άλλα πράγματα δεν επιτρέπονται.......
Θέμα: Avro Anson (Αναγνώστηκε 5065 φορές)
