Αυτό είναι το περίεργο. Εφόσον η ταινία είναι κάπως πορώδης...
Για να τα βάψω επάνω στο κάθισμα... χλωμό... Δεν έχω τόσο σταθερό χέρι.
Και μάλιστα τα συγκεκριμένα αεροπλάνα είναι στην 1/72 οπότε... ακόμα χειρότερα...
Σε νοιώθω...
Λοιπόν, παραθέτω εν συντομία το τι κάνω εγώ. Σίγουρα δεν είναι και καμμία state of the art τεχνική αλλά για τα δικά μου μάτια δείχνει εντάξει, τουλάχιστον στα 72άρια που φτιάχνω.
Κατ΄ αρχήν πέρνω ένα κομμάτι χαρτόνι, συνήθως από το κουτί κάποιου κιτ, κόβω και κολλάω πάνω του λουρίδες Tamiya masking tape πλάτους περίπου 1mm και στη συνέχεια το περνάω πολλά απαλά χέρια Humbrol 74. Από τη μέχρι τώρα εμπειρία μου μπορώ να σας πω πως δεν μου έχει ΠΟΤΕ ξεκολλήσει το χρώμα. Να τονίσω πως πάντα χρησιμοποιώ χρώματα της humbrol για τη δουλειά αυτή.

Από το χαρτόνι αυτό κόβω κατά περίπτωση και βάζω στα μοντέλα μου. Τώρα σωστά θα σκεφτείτε πως με το χαρτόνι μόνο που βλέπετε έχω ζώνες για 5-6 ζωές. Δεν είναι έτσι γιατί συνήθως το χάνω (ναι, είμαι ζώον...

) και ξαναφτιάχνω. Αυτό είναι μάλλον το τέταρτο της δεκαετίας.
Τώρα η τοποθέτηση είναι απλή. Κόβω το μήκος που θέλω και για τη συγκεκριμένη εφαρμογή (Hobby Boss 1/72 Fw 190D) κάνω την άκρη τριγωνική.

Με λαβίδες, οδοντογλυφίδες και αθρόα χρήση ερωτικών εκφράσεων ακουμπάω τη μία άκρη στη θέση της. Αν η επιφάνεια είναι μικρή προσθετω μία σταγόνα κυανοακρυλική.

Μετά με μία οδοντογλυφία πατάω τις ζώνες στη θέση που θέλω. Και πάλι αν χρειαστεί λίγη κυανοακρυλική βοηθάει να μείνουν όλα στη θέση τους.

Με τον ίδιο τρόπο προσθέτω και τις ζώνες της μέσης...

...και τέλος με ένα ψιλό πινελάκι και λίγο Humbrol 56 κάνω τις "πόρπες".

Εντάξει, απάτη είναι, βασίζεται στο ότι ο άλλος θα δει το cockpit και θα πεί "Ααααα, έχει και ζώνες!!!", καμμία σχέση με photoetched ή scratch κατασκευές άλλων συναδέλφων. Βελτιώνετε κάπως αν με λεπτό μονόκλωνο καλώδιο φιάξει κανείς πόρπες και μηχανισμούς ασφάλισης, το δοκίμασα μία φορά και αν και τα κατάφερα, ο χρόνος κατά τη γνώμη μου δεν δικαιολογούσε την προσπάθεια και το αποτέλεσμα.