Το κιτ είναι της Tamiya σε κλίμακα 1/12.
ʼλλη μία μηχανή που έχει γράψει τη δική της ιστορία στη χώρα μας. Ήταν η χαρά των ορθοπεδικών, και βασικός τροφοδότης περιστατικών του ΚΑΤ επί σειρά ετών...
Ελαφριά, δίχρονη, και με μοναδικό ήχο (κανονική στρίγγλα), έκανε τους κατόχους άλλων γρήγορων "εργαλείων" της εποχής να τρίβουν τα μάτια τους όχι μόνο από τις επιδόσεις της, αλλά και από τη λαδίλα που σκορπούσε απλόχερα στο πέρασμά της.
Ευτυχώς έβγαλαν σχετικά σύντομα την επόμενη γενιά (με το YPVS), γιατί αλλιώς ο πληθυσμός της Ελλάδας θα ήταν σήμερα αισθητά λιγότερος...
Το κιτ της Tamiya κατασκευάστηκε εύκολα χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις. Η λεπτομέρεια ικανοποιητική, και οι εφαρμογές των κομματιών πολύ καλές.
Βασικό χρώμα το ακρυλικό λευκό (γυαλιστερό) της ίδιας εταιρίας, και μετά την τοποθέτηση των χαλκομανιών μερικά χέρια γυαλιστερού βερνικιού της Marabu έδωσαν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τα μαύρα χρώματα (για κινητήρα, σέλα, σκελετό, εξατμίσεις, ζάντες, κλπ) είναι της Humbol (enamel) σε ματ, γυαλιστερή,και σατινέ υφή.
Για τα χρώματα των μεταλλικών τμημάτων χρησιμοποίησα επίσης χρώματα της Humbrol. Επίσης έντυσα με αλουμινόχαρτο το άνω μέρος του πιρουνιού, και τον καθρέπτη.
Πρόσθεσα σωληνώσεις, ντίζες, μπουζοκαλώδια, και τόνισα διάφορες λεπτομέρειες όπως βίδες (σκελετού & κινητήρα), διακόπτες τιμονιού, κλπ.
Η αλυσίδα βάφτηκε με Gunmetal, και περάστηκε με στεγνό πινέλο σε απόχρωση αλουμινίου για να αναδειχτεί η ανάγλυφη λεπτομέρεια. Τέλος τα φλάς, και το πίσω φως βάφτηκαν πορτοκαλί και κόκκινο με διαφανή χρώματα για βιτρώ.
Υ.Γ Αφιερωμένο το post στον mmaker, και σε όλους όσους αγαπούν τα δίτροχα αυτής της εποχής που είναι τόσο κοντινή, αλλά και τόσο μακρινή ταυτόχρονα...
